Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 27 października 2010 r., sygn. akt II SA/Sz 309/10, oddalił skargi M. i B. S. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia.
Odpisy wyroku wraz z uzasadnieniem, sporządzonym na wniosek skarżących, i pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej zostały doręczone skarżącym w dniu [...] r.
W dniu [...] r. M. i B. S. złożyli do Sądu pismo zawierające skargę kasacyjną od ww. wyroku z dnia 27 października 2010 r. oraz wniosek o przyznanie im prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
Postanowieniem z dnia 3 marca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie ustanowił dla skarżących radcę prawnego, wskazując jednocześnie, ze postanowieniem z dnia 21 czerwca 2010 r. zwolniono skarżących od kosztów sądowych w niniejszej sprawie.
Postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2011 r., sygn. akt II SA/Sz 309/10, Sąd odrzucił skargi kasacyjne M. i B. S. W dniu [...] r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) pełnomocnik skarżących wniósł do Sądu skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 27 października 2010 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, pełnomocnik wskazał, że skarżący nie ponoszą winy w niedochowaniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Ustanowiony w sprawie pełnomocnik zbadał akta sprawy w dniu [...] r., po czym w dniu [...] r. złożył skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W związku z powyższym, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej został złożony z zachowaniem siedmiodniowego terminu, liczonego od chwili ustania przyczyny niezachowania terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", jeżeli strona uchybiła terminowi, jego przywrócenie możliwe jest jedynie wówczas, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Natomiast stosownie do postanowień art. 87 P.p.s.a przywrócenie terminu uwarunkowane jest złożeniem pisma z wnioskiem o przywrócenie terminu w sądzie, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1), uprawdopodobnieniem przez stronę braku winy w uchybieniu terminowi (§ 2) oraz dokonaniem przez stronę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu czynności, której strona nie dokonała w terminie (§ 4).
Wskazać przy tym należy, że w orzecznictwie i w literaturze prawniczej przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Przywrócenie terminu może mieć zatem miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
Analizując wniosek skarżących o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, Sąd stwierdził, że spełnili oni wszystkie przesłanki, uzasadniające uwzględnienie tego wniosku.
Wobec tego, że rozpoznawany wniosek został złożony w dniu 27 kwietnia 2011 r., zaś pełnomocnik skarżących zapoznał się z aktami sprawy - w dniu 20 kwietnia 2011 r., należało uznać, że wniosek ten został wniesiony w terminie 7 dni, wynikającym z art. 87 § 1 P.p.s.a. Przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego w rozpatrywanej sprawie postanowienia ustała bowiem w dniu, w którym ustanowiony pełnomocnik z urzędu miał rzeczywistą możliwość wniesienia tej skargi.
Nie można także przypisać winy skarżącym, którzy nie dysponując dostatecznymi środkami w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, podjęli kroki zmierzające do ustanowienia dla nich pełnomocnika z urzędu. Strona postępowania, która wystąpi z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, nie ma wpływu na przebieg procedury związanej z ustanowieniem pełnomocnika z urzędu. Natomiast ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje przerwania biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej na skutek wniesienia wniosku o przyznanie prawa pomocy (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2005 r., sygn. akt II OZ 393/05, niepubl.). W konsekwencji, pomimo wystąpienia przez skarżących z takim wnioskiem, termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął zanim Sąd rozpoznał ten wniosek i ustanowił dla skarżących pełnomocnika.
Ponadto, jednocześnie ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, dopełniono czynności, której nie dokonano w terminie, tj. wniesiono skargę kasacyjną.
W tym stanie sprawy, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., Sąd postanowił uwzględnić wniosek skarżących o przywrócenie terminu i orzekł jak na wstępie.