Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2011 r. Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 59 § 2 kpa oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. jedn. w Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118 ze zm.) odmówił R. K. przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] r. o nałożeniu na R. K. kary w wysokości [...] zł z tytułu nielegalnego użytkowania budynku zakwaterowania turystycznego wybudowanego na działce nr [...] przy ul. K. w T. W uzasadnieniu podano, że postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] r. zawiera zgodnie z art. 141 § 2 k.p.a. prawidłowe pouczenie o możliwości wniesienia zażalenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia. Zostało ono przesłane zobowiązanemu listem poleconym za zwrotnym potwierdzeniem odbioru. Przesyłkę odebrał R. K. w dniu [...] r., co potwierdził podpisem na zwrotnym potwierdzeniu odbioru.
W ustawowym terminie, tj. do dnia [...] r. nie wpłynęło zażalenie.
W dniu [...] r. R. K. wniósł o przywrócenie terminu do złożenia odwołania, jednocześnie odwołując się od nałożonej kary. Skarżący wskazał, że nie został skutecznie powiadomiony z winy pracownika urzędu poczty i zgodnie z art. 58 § 1 kpa w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy.
Zdaniem organu odwoławczego z akt sprawy wynika, że skarżący otrzymał przedmiotowe postanowienie organu I instancji o wymierzeniu kary za nielegalne użytkowanie obiektu budowlanego, dlatego wniosek o przywrócenie terminu jest bezpodstawny.
Na postanowienie powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył R. K. wnosząc o jego uchylenie.
W uzasadnieniu wskazując, że nie został skutecznie powiadomiony o wydaniu postanowienia Powiatowego Inspektora o nałożeniu kary [...] zł. Rzekome doręczenie wynika z błędu pracownika poczty, który nie doręczył postanowienia skarżącemu ani żadnej z uprawnionych osób. Zgodnie z art. 43 k.p.a. w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej lub gdy to jest niemożliwe w drzwiach mieszkania. Natomiast na zwrotnym poświadczeniu odbioru ktoś podpisał się nazwiskiem skarżącego, dopisując dodatkowo poniżej jego imię. Data rzekomego odbioru jest postawiona mechanicznie, a więc najprawdopodobniej przez pracownika poczty.
Skarżący podał, że na terenie R. zdarzały się nagminnie przypadku nierzetelnego wykonywania obowiązków przez listonosza, który nie doręczał należycie i zgodnie z prawem przesyłek poleconych. Tak też było w przypadku skarżącego. Przesyłki tej nie odebrał ani żadna z osób uprawnionych na podstawie kodeksu postępowania administracyjnego.
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia został złożony w dniu [...] r., niezwłocznie po uzyskaniu w dniu [...] r. informacji o toczącym się postępowaniu i uzyskaniu kopii dokumentów z akt sprawy, na skutek wszczętego postępowania egzekucyjnego. Pokwitowanie odbioru przesyłki zostało złożone przez osobę, której skarżący nie zna. W razie wątpliwości zasadnym jest przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego grafologa, który potwierdzi, że podpis składany dwuczęściowo, najpierw samo nazwisko a dopiero później dopisane imię) nie został złożony przez skarżącego.
Skarżący podniósł, że został pozbawiony ochrony swych praw, czego skutkiem jest kara nałożona orzeczeniem organu administracji publicznej. Daleko idąca dolegliwość i istotne wątpliwości w sprawie co do umożliwienia mi występowania w sprawie celem dochodzenia swych praw uzasadniają wyjaśnienie sprawy i uchylenie zaskarżonego postanowienia.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zmiany swego stanowiska.
Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej sprawowanej pod względem zgodności z prawem. Sądowa kontrola zaskarżonego postanowienia dokonana według kryterium zgodności z prawem dała podstawę do stwierdzenia, że skarga zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 7 kpa w toku postępowania organy administracji publicznej winny działać w sposób praworządny i podejmować wszelkie czynności do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, mając na uwadze interes społeczny. Przepis ten pozostaje w związku z art. 77 § 1 kpa nakazującym organowi w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowody. Funkcjonowanie zasady prawdy w postępowaniu administracyjnym zobowiązuje organ do szczególnej staranności w wyjaśnieniu wszystkich faktów istotnych dla sprawy. W szczególności organ jest zobowiązany dokonać wszechstronnej oceny okoliczności konkretnego przypadku na podstawie analizy całego materiału dowodowego, a stanowisko wyrażone w decyzji uzasadnić w sposób wymagany przez przepisy procedury administracyjnej. Ustalenia faktyczne nie można traktować jako obiektywne jeżeli są oparte na niekompletnym materiale dowodowym.
W rozpatrywanej sprawie organ nie wyjaśnił wszystkich okoliczności faktycznych, przyjmując, że odpis orzeczenia - postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] r. o nałożeniu na R. K. kary w wysokości [...] zł z tytułu nielegalnego użytkowania budynku zakwaterowania turystycznego - został stronie prawidłowo doręczony. Zatem skoro orzeczenie zostało doręczone i zawierało pouczenie o środkach prawnych, to w konsekwencji brak jest podstaw do wniesienia zażalenia.
Zdaniem Sądu stanowisko organu nie znajduje potwierdzenia w okolicznościach sprawy. Na z-wrotnym poświadczeniu odbioru orzeczenia znajduje się podpis "K.", natomiast poniżej innym charakterem pisma dopisano w nawiasie "R.". Doręczający przesyłkę na odwrocie stwierdził, że pismo doręczył adresatowi i złożył obok daty [...] nieczytelny podpis stanowiący parafę, ponieważ nie można ustalić imienia i nazwiska osoby doręczającej przesyłkę. Skarżący zaprzeczył by odebrał przesyłkę i złożył swój podpis. Działanie doręczyciela jest nieprawidłowe w istocie bowiem dopisane w nawiasie imię, innym charakterem pisma nie pozwala ustalić jednoznacznie odbiorcy tego pisma.
Należy podkreślić, że nieprawidłowy tryb doręczania przesyłek kierowanych do strony miał miejsce wcześniej. W aktach sprawy (k [...] akt organu I instancji) znajduje się zwrotne poświadczenie odbioru pisma adresowanego do skarżącego z podpisem nieczytelnym i analogicznym dopisaniem w nawiasie imienia "R.". Na rozprawie w dniu [...] r. pełnomocnik skarżącego wyjaśnił, że jest to jego podpis. W związku z tym osoba doręczająca już wówczas niezgodnie z prawdą stwierdziła, że przesyłkę odebrał R. K. Nieprawidłowość doręczeń powinna być przez organ zauważona. Organ odmawiając R. K. przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia powinien wziąć pod uwagę zawartość akt administracyjnych i powinien nie dokonał analizy prawidłowości doręczeń.
Rozpoznając ponownie sprawę organ winien wyjaśnić okoliczności związane z doręczeniem korespondencji skarżącemu i następnie orzec stosownie do wyniku postępowania wyjaśniającego.
W związku z tym, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem prawa procesowego Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.c w związku z art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.