Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. Wojewoda, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, art. 37k ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz.U. z 2001 r. Nr 6, poz. 56 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania T. L. od decyzji z dnia [...] r. Starosty - utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu decyzji podano, że T. L. zarejestrowała się w urzędzie pracy w dniu [...]r. z uwagi na likwidację zakładu pracy w którym była zatrudniona. Odwołująca się wskazała, że na dzień [...]r. posiadała [...]-letni staż pracy. Jej zdaniem zgodnie z art. 37l ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu organ I instancji winien był poinformować ją, że może wystąpić z wnioskiem o przyznanie świadczenia przedemerytalnego, ponieważ w dniu [...]r. ukończyła lat. Poza tym podniosła, że mając [...] lata nie ma szans na zatrudnienie i jest pozbawiona środków do życia.
Odnosząc się do treści odwołania organ odwoławczy stwierdził, że stronie odmówiono świadczenia przedemerytalnego kierując się treścią art. 37k ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Zgodnie z powołanym przepisem świadczenie przedemerytalne przysługuje osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku, jeżeli:
- 1) osiągnęła wiek co najmniej 58 lat kobieta i 63 lata mężczyzna i posiada okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, lub
- 2) do dnia rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, ukończyła co najmniej 50 lat kobieta i 55 lat mężczyzna oraz osiągnęła okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn, lub
- 3) do dnia rozwiązania stosunku pracy, z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, osiągnęła okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 35 lat dla kobiet i 40 lat dla mężczyzn, lub
- 4) do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego rozwiązanie stosunku pracy, posiada okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 34 lata dla kobiet i 39 lat dla mężczyzn, a rozwiązanie stosunku pracy nastąpiło w związku z niewypłacalnością pracodawcy w rozumieniu ustawy z dnia 29 grudnia 1993 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy.
Organ II instancji ustalił, że T. L. ur. [...]r. do dnia rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy, tj. [...] r. nie osiągnęła wieku 50 lat. W związku z tym nie spełnia warunków określonych w art. 37k. ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy. Z uwagi na wiek oraz sposób rozwiązania stosunku pracy strona nie spełnia również przesłanek z art. 37k. ust. 1 pkt 1 i 4 cyt. ustawy. Strona legitymuje się okresem uprawniającym do emerytury na dzień rozwiązania stosunku pracy wynoszącym [...], dlatego nie spełnia także warunków art. 37k ust. 1 pkt 3 cyt. ustawy. Wbrew twierdzeniu strony była ona poinformowana o potrzebie złożenia wniosku o przyznanie świadczenia przedemerytalnego, ponieważ organ II instancji poinformował ją w uzasadnieniu decyzji z dnia [...]r. o obowiązku złożenia wniosku w przedmiocie świadczenia przedemerytalnego. Wniosek nie został jednak przez stronę złożony. Jednak zgodnie z wyrokiem NSA w Szczecinie z dnia 20.11.2003r. sygn. akt. SA/Sz 2213/02 organ I instancji winien był rozpatrzyć wniosek o przyznanie świadczenia przedemerytalnego zawarty w odwołaniu z dnia [...]r.
Ponadto organ odwoławczy podkreślił, że wypełniając wskazania co do dalszego postępowania zawarte w powołanym orzeczeniu NSA organ przeprowadził niezbędne postępowanie i stwierdził, że zgodnie z w obowiązującym stanie prawnym T. L. nie spełnia żadnego z ustawowych warunków wymaganych do przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego zarówno na dzień [...]r. jak i na dzień wydania przedmiotowej decyzji.
Od decyzji organu II instancji skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy złożyła T. L. zarzucając, że pracownicy urzędu pracy nie chcieli przyjąć od niej wniosku o przyznanie świadczenia przedemerytalnego, wyjaśniając, że powinna iść do pracy, ale pracy tej do dnia złożenia skargi nie ma. Zwróciła się również do sądu z wnioskiem o uwzględnienie brakujących jej [...] dni, ponieważ w dniu [...]r. ukończyła 50 lat i mając przepracowane [...] dni mogła wstrzymać się z rejestracją. Zaznaczyła również, że zlikwidowano zakład pracy, w którym była zatrudniona i została zwolniona, chociaż do ukończenia 50 roku życia brakowało jej [...] dni. Gdyby znała przepisy nie zostałaby pokrzywdzona przez zakład pracy, a następnie urząd pracy. Obecnie została bez środków do życia.
Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Skarżąca pismem z dnia [...] r. uzupełniła treść skargi wskazując, że w dniu [...]r. otrzymała wyliczony staż pracy przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych wynoszący [...], a w świetle nowelizacji ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu świadczenie przedemerytalne przysługuje osobie, która warunki do jego nabycia spełnia w dniu rejestracji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:
Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1271/, sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 /.
Skarga nie jest zasadna.
Zgodnie z art. 37k ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu świadczenie przedemerytalne przysługuje osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku, jeżeli osiągnęła wiek co najmniej 58 lat kobieta i 63 lata mężczyzna i posiada okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, lub do dnia rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, ukończyła co najmniej 50 lat kobieta i 55 lat mężczyzna oraz osiągnęła okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn, lub do dnia rozwiązania stosunku pracy, z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, osiągnęła okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 35 lat dla kobiet i 40 lat dla mężczyzn, lub do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego rozwiązanie stosunku pracy, posiada okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 34 lata dla kobiet i 39 lat dla mężczyzn, a rozwiązanie stosunku pracy nastąpiło w związku z niewypłacalnością pracodawcy w rozumieniu ustawy z dnia 29 grudnia 1993 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy (Dz. U. 2002 r. Nr 9, poz. 85, Nr 127, poz. 1088 i Nr 155, poz. 1287).
Skarżąca T. L. urodzona w dniu [...] r. do dnia rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy, tj. [...]r. nie osiągnęła wieku 50 lat, nie spełniła zatem wymogów określonych z art. 37k ust. 1 i 2 powołanej ustawy, a ze względu na wiek oraz sposób rozwiązania stosunku pracy nie zostały również spełnione wymogi z art. 37 ust. 1 pkt 1 i 4 ustawy. Okres uprawniający do emerytury, ustalony na dzień rozwiązania stosunku pracy, wynosił [...] i dał podstawę organowi odwoławczemu do stwierdzenia, że nie zostały również spełnione wymogi z art. 37k ust. 1 pkt 3 ustawy.
Odnosząc się do zarzutów skarżącej należy stwierdzić, że organ dokonał analizy wszystkich przesłanek ustawowych mających w sprawie istotne znaczenie dla przyznania świadczenia przedemerytalnego. Nie można zatem, jak chce skarżąca, uwzględnić "brakujących jej [...] dni", co dałoby podstawę do uzyskania dochodzonego przez nią świadczenia.
Biorąc pod uwagę ustalony stan faktyczny i prawny sprawy, w tym ustawowe wymogi dotyczące wieku oraz ustalonego okresu uprawniającego do emerytury należało stwierdzić, że na dzień złożenia wniosku, tj. [...] r. jak i na dzień wydania zaskarżonej decyzji, tj. [...] r. skarżąca nie spełniała ustawowych wymogów przewidzianych dla przyznania świadczenia przedemerytalnego.
W związku z tym mając na uwadze powyższe rozważania należało stwierdzić, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa i dlatego na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.