Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2015r. sygn. akt II SA/Sz 32/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił Z. G. Z. G., A. N. i M.D. przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego.
W dniu 18 maja 2015r. Z. G. złożył zażalenie na powyższe postanowienie.
Skarżący zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Sądu z dnia 21 maja 2015 r. został wezwany do uzupełnienia braków formalnych złożonego zażalenia, poprzez odręczne podpisanie przesłanego do sądu zażalenia lub nadesłanie do sądu odręcznie podpisanego przez skarżącego egzemplarza zażalenia, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie Z. G. w piśmie z dnia 2 czerwca 2015 r. oświadczył, iż rezygnuje z możliwości wniesienia zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 194 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "P.p.s.a.", zażalenie, oprócz dodatkowych warunków, powinno przede wszystkim czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym. Takie wymagania przewiduje art. 46 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym każde pismo strony powinno zawierać: 1)oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2)oznaczenie rodzaju pisma; 3)osnowę wniosku lub oświadczenia; 4)podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5)wymienienie załączników.
Z art. 49 § 1 tej ustawy wynika, iż w wypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku natomiast zażalenia, jeżeli strona w wyznaczonym terminie nie uzupełni jego braków, to zgodnie z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 powołanej ustawy wojewódzki sąd administracyjny odrzuci je na posiedzeniu niejawnym.
W rozpoznawanej sprawie Z. G. został wezwany do uzupełnienia braku formalnego zażalenia z dnia 18 maja 2015 r. poprzez odręczne podpisanie złożonego zażalenia.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu, Z. G. nie uzupełnił braku formalnego zażalenia natomiast oświadczył, że cofa zażalenie.
Należy wskazać, że Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność wniesionego zażalenia, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jego odrzucenia. Zatem merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie zażalenia jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy zażalenie nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie mu dalszego biegu. Jeżeli zażalenie zawiera takie braki, a nie zostały one uzupełnione, sąd zażalenie odrzuca. Badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu zażalenia, jak i umorzenie postępowania zażaleniowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy zażalenie wniesione zostało skutecznie. W konsekwencji powyższego należy przyjąć, że cofnięcie zażalenia jako czynność dyspozycyjna strony może mieć miejsce tylko wówczas, gdy zażalenie jest dopuszczalne i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie mu dalszego biegu.
W związku z powyższym, cofnięcie przez Z. G. przedmiotowego zażalenia nie mogło odnieść zamierzonego skutku. Aby bowiem cofnąć środek odwoławczy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, musi on być skutecznie złożony, czego skarżący w rozpoznawanej sprawie nie uczynił.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.