Uzasadnienie
K. B. pismem z dnia 28 listopada 2019 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego. W skardze zawarty został wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Sądu z dnia 14 stycznia 2020 r. skarżący został wezwany do podania swojego numeru PESEL oraz do nadesłania 20 odpisów podpisanej skargi lub jej uwierzytelnionych kopii celem doręczenia uczestnikom postępowania, z pouczeniem, że niewywiązanie się ze wskazanych obowiązków, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisów zarządzeń, spowoduje odrzucenie skargi.
Przesyłka pocztowa zawierająca ww. wezwanie była dwukrotnie awizowana i nie została przez skarżącego odebrana. W zakreślonym przez Sąd terminie skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi.
Zarządzeniem z dnia 28 maja 2020 r., sygn. akt II SPP/Sz 6/20 starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy, ponieważ mimo wezwania, nie usunął on braków formalnych wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:
Stosownie do treści art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) - dalej: "P.p.s.a.", pismo procesowe strony, oprócz wymogów, wynikających z art. 46 § 1 P.p.s.a., powinno zawierać - jeśli jest pierwszym pismem w sprawie - także numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.
Ze względu na fakt, że skarga ta stanowiła pierwsze pismo skarżącego w niniejszej sprawie, miał on obowiązek podania w jej treści swojego numeru PESEL. Brak jego wskazania, zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 57 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym, który uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu.
Ponadto, stosownie do art. 47 § 1 w zw. z art. 57 § 1 P.p.s.a., do skargi jako pisma procesowego należy dołączyć jej odpisy celem ich doręczenia pozostałym stronom postępowania.
Z kolei, w myśl art. 49 § 1 P.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Stosownie do art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, z tym że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., w przypadku gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd odrzuca skargę.
W niniejszej sprawie wezwanie do uzupełnienia wskazanych wyżej braków formalnych skargi zostało było dwukrotnie awizowane w dniach 21 stycznia 2020 r. i 29 stycznia 2020 r. i nie zostało przez skarżącego podjęte. Jak zatem wynika z treści art. 73 § 1 P.p.s.a., w razie niemożności odebrania pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Organ pocztowy, jak wynika z powyższego, dopełnił obowiązku dwukrotnego powiadomienia skarżącego o możliwości odebrania przesyłki.
Natomiast zgodnie z treścią art. 73 § 4 P.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 P.p.s.a. W razie nieodebrania pisma złożonego w urzędzie pocztowym, za datę doręczenia pisma, stosownie do treści art. 73 § 4 P.p.s.a., przyjmuje się datę, w której upłynął termin jego odbioru. Dokonane w tych okolicznościach doręczenie, stanowiące rodzaj fikcji prawnej, stwarza domniemanie doręczenia pisma i wyznacza początek biegu terminu do podjęcia czynności prawnej.
Tym samym należało uznać powyższe wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi za doręczone stronie w dniu 4 lutego 2020 r., tj. z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od daty pierwszego awiza. Z powyższego jednoznacznie wynika, że siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął zatem w dniu 11 lutego 2020 r., a ponieważ w ww. terminie, ani dotychczas braki formalne skargi nie zostały uzupełnione, to skargę należało odrzucić.
Z tej przyczyny Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak postanowieniu.