Uzasadnienie
Z. B. w dniu [...] złożył skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodka Zamiejscowego w Szczecinie z dnia 26 listopada 2003 r., sygn. akt SA/Sz 1089/03 w przedmiocie zasiłku przedemerytalnego.
W uzasadnieniu skargi Z. B. podniósł, że wniosek swój opiera "na podstawie Wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 6 lutego 2005 r. (Dz. U. z 2005 r. nr 13 poz. 98), SK 1/04, jak również o Konstytucję Rzeczypospolitej Polskiej art. 190 ust. 4, a ponadto art. 13 Konwencji o ochronie prawa człowieka i podstawowych wolności". Jednocześnie skarżący zaznaczył, że wyrok z dnia 26 listopada 2003 r. nie spełnia wymogów dokumentu prawnego, nie został podpisany prawidłowo, opieczętowany i zszyty.
Pismem z dnia [...], Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania poprzez wskazanie, na którą z przesłanek powołanych w art. 271-273 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej P.p.s.a. powołał się w treści skargi oraz jednoznaczne określenia żądania i jego uzasadnienie.
Powyższe braki należało uzupełnić w terminie 7 dni od daty otrzymania zobowiązania, pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie postępowania. Nadto Sąd pouczył Z. B. o treści art. 271-273 wskazanej wyżej ustawy P.p.s.a.
Odpowiadając na powyższe zobowiązanie Sądu skarżący złożył pismo z dnia 2 maja 2008 r. zatytułowane "Pozew o naprawienie szkody na podstawie art. 9 kpa, art. 38 kpa oraz art. 415 kc", w którym wniósł o zasądzenie na Jego rzecz kwoty 200 tysięcy złotych, z ustawowymi odsetkami od dnia 12 kwietnia 2001 r. do dnia zapłaty, oraz o uchylenie decyzji z dnia [...]. Jednocześnie Z. B. załączył kserokopie pism Powiatowego Urzędu Pracy oraz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych kierowanych do skarżącego.
W treści pisma Z. B. wskazał, że kilkakrotnie zwracał się do Powiatowego Urzędu Pracy o przyznanie mu zasiłku przedemerytalnego. Zdaniem skarżącego organ błędnie obliczył Jego staż pracy uprawniający do otrzymania wyżej wymienionego zasiłku. W konsekwencji skarżący podjął pracę w celu uzupełnienia brakującego stażu. Według Z. B. poprzez wprowadzenie go w błąd organ wyrządził mu szkodę, bowiem "na skutek nowelizacji przepisów ustawą z dnia 20 grudnia 2002r., o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, oraz ustawie o systemie oświaty utracił on możliwość dochodzenia prawa do zasiłku, ponieważ stracił status bezrobotnego."
Skarżący podkreślił, że pogorszył się jego stan zdrowia, a sytuacja materialna (renta żony w wysokości [...] złotych) nie pozwala na leczenie i normalny byt dwojga osób. W tych okolicznościach Jego pozew jest w pełni uzasadniony.
Pismem z dnia 8 maja 2008 r. Sąd zwrócił się do skarżącego o podanie, czy przesłane w dniu 2 maja 2008 r. kopie pism stanowią odpowiedź na wezwanie Sądu z dnia 28 kwietnia 2008 r. w przedmiocie uzupełnienia braków formalnych wniosku o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem w sprawie zasiłku przedemerytalnego.
W odpowiedzi Z. B. złożył pisma z dnia 17 i 18 maja 2008 r., w których wskazał, że "Pozew" z dnia 2 maja 2008 r. jest uzupełnieniem braków formalnych wniosku o wznowienie postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej P.p.s.a., w przypadkach przewidzianych w ustawie można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem.
Podstawy wznowienia określone zostały w przepisach art. 271, art. 272 i art. 273 ustawy P.p.s.a.
Z przepisów tych wynika, że można żądać wznowienia postępowania z następujących przyczyn:
- 1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia;
- 2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe,
- 3) w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie,
- 4) jeżeli orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym,
- 5) jeżeli orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa,
- 6) w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu,
- 7) w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy.
Zgodnie z treścią art. 280 § 1 ustawy P.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Nadto na żądania sądu zgłaszający skargę o wznowienie postępowania obowiązany jest uprawdopodobnić okoliczności stwierdzające zachowanie terminu lub dopuszczalność wznowienia.
W niniejszej sprawie w wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania Sąd pouczył skarżącego, jakie okoliczności na gruncie ustawy P.p.s.a. mogą stanowić podstawę skargi o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem sądu administracyjnego. Pomimo pouczenia Z. B. nie wskazał jednak podstaw wznowienia. W ocenie Sądu nie można bowiem uznać za uzupełnienie braków formalnych skargi o wznowienie żądania skarżącego zawartego w piśmie z dnia 2 maja 2008 r. "o naprawienie szkody na podstawie art. 9 kpa, art. 38 kpa oraz art. 415 kc".
Wyjaśnić trzeba, że w postępowaniu w przedmiocie wznowienia postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem sądu administracyjnego stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi a przepisy kodeksu cywilnego nie mają tu zastosowania a także nie wynikają z nich przesłanki do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego.
Z tych względów, Sąd na podstawie art. 280 § 1 P.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi.