Uzasadnienie
A S wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia (...) nr (...) wydaną w sprawie o zameldowanie A S i małoletnich dzieci S i M S na pobyt stały w lokalu położonym przy ul. (...) w S. W dniu 28 kwietnia 2008 r. zostało skierowane do A S zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 100 zł. Odpis zarządzenia skarżąca otrzymała w dniu 5 maja 2008 r. i w odpowiedzi na wezwanie złożyła w dniu 7 maja 2008 r. pismo zawierające wniosek o zwolnienie jej od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w sprawie oraz wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPF).
Skarżąca podała we wniosku, że znajduje się w trudnej sytuacji materialnej, jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, ma dwoje dzieci na utrzymaniu na które otrzymuje dobrowolnie płacone alimenty w łącznej kwocie 400 zł oraz zasiłek rodzinny w wysokości 128 zł. Pobiera również zasiłek celowy z pomocy społecznej na dofinansowanie obiadów dla dzieci.
Z oświadczenia skarżącej, złożonego na formularzu, wynika, że ponosi koszty utrzymania mieszkania o powierzchni 27 m.kw w wysokości 170 zł miesięcznie, koszty opłat za światło - 52 zł i gaz - 30 zł. Na życie pozostaje jej kwota 276 zł. Skarżąca nie posiada konta bankowego ani oszczędności, czy też przedmiotów wartościowych. Korzysta z pomocy rodziny. Nadto, w stosunku do skarżącej została orzeczona eksmisja z zajmowanego lokalu mieszkalnego.
Do wniosku skarżąca załączyła zaświadczenie z Powiatowego Urzędu Pracy z dnia 6 maja 2008 r. z którego wynika, że A S jest zarejestrowana jako osoba bezrobotna i nie posiada prawa do zasiłku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2).
Jak wynika z akt, trzyosobowa rodzina skarżącej uzyskuje łączny dochód w wysokości 528 zł netto, z czego pokrywane są koszty utrzymania mieszkania i zakupu podstawowych artykułów spożywczych, przemysłowych, ubrań. Skarżąca określiła wielkość miesięcznych wydatków na utrzymanie mieszkania i mediów na kwotę 252 zł. Podała również, że otrzymuje pomoc rzeczową od rodziny.
Zdaniem Sądu, skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych w przedmiotowej sprawie - bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak na wstępie.