Uzasadnienie
Wyrokiem wydanym w dniu [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. oddalił skargę I.W. reprezentowanej przez opiekuna prawnego H.W. na opisaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. w przedmiocie opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej.
W terminie przewidzianym do wniesienia skargi kasacyjnej skarżąca reprezentowana przez opiekuna prawnego wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
W motywach uzasadnienia wniosku strona podała, iż z uwagi na niskie dochody nie jest w stanie ustanowić pełnomocnika z wyboru. Nie posiada ona żadnych nieruchomości, ani rzeczy wartościowych, czy oszczędności, źródło jej utrzymania stanowi renta socjalna w wysokości [...] zł, z której [...] kwoty ZUS przekazuje na opłatę z tytułu pobytu skarżącej w DPS w M., natomiast ona otrzymuje kwotę wynoszącą [...] zł, otrzymuje także zasiłek pielęgnacyjny w kwocie [...] zł, z którego również ZUS pobiera część kwoty na opłatę z tytułu jej pobytu w DPS.
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (§ 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (§ 3).
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2 powołanej wyżej ustawy).
Zgodnie natomiast z art. 249a P.p.s.a. jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Mając na względzie, że w niniejszej sprawie skarżąca jest zwolniona z obowiązku uiszczania kosztów sądowych na mocy art. 239 § 1 pkt a P.p.s.a. spełnione zostały przesłanki umorzenia postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy w części wniosku dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych.
Mając natomiast na względzie wskazane informacje odnośnie sytuacji materialnej i finansowej skarżącej należało uznać, że wniosek w części dotyczącej ustanowienia pełnomocnika z urzędu zasługuje na uwzględnienie. Skarżąca jest osobą ubezwłasnowolnioną, stałą mieszkanką Domu Pomocy Społecznej w M. Otrzymuje niską rentę socjalną oraz zasiłek pielęgnacyjny, które pomniejszane są przez ZUS z tytułu opłat za pobyt w DPS.
Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 246 §1 P.p.s.a., art. 249a i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono jak sentencji.