Uzasadnienie
Decyzją [...] z dnia [...] Prezydent Miasta [...] działając na podstawie art. 105 § 1 kpa umorzył postępowanie w sprawie o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na dobudowie zewnętrznej klatki schodowej do budynku przy ul. [...] wszczęte wnioskiem E.C. z dnia [...].
W uzasadnieniu powyższej decyzji organ orzekający stwierdził, że w dniu [...] wnioskodawczym złożyła wniosek o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na dobudowie zewnętrznej klatki schodowej do budynku mieszkalnego przy ul. [...]. W dniu [...] organ wydał decyzję o odmowie ustalenia tych warunków.
Wniosek z dnia [...] dotyczy tej samej inwestycji, o gabarytach minimalnie zmienionych, z dachem 3-spadowym, w miejsce 2-spadowego.
Od powyższej decyzji E.C. złożyła odwołanie podnosząc, że ponowny wniosek o wydanie warunków zabudowy z dnia [...] został złożony w związku z pismem organu z dnia [...], w którym stwierdzono, że jej odwołanie od decyzji z dnia [...] zostało złożone po terminie.
Poza tym wskazała, że uwzględniając zapisy decyzji odmownej z dnia [...] we wniosku z dnia [...] określiła inną formę dachu oraz cechy kompozycji nowej klatki schodowej.
Po rozpatrzeniu powyższego odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy decyzję organu I instancji stwierdzając, iż z akt sprawy zakończonej decyzją ostateczną [...] z dnia [...] wydaną z up. Prezydenta Miasta [...] w sprawie odmowy ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na dobudowie zewnętrznej klatki schodowej do budynku mieszkalnego, od frontu działki, wysuniętej przed lico budynku o 3,61 m, asymetrycznie do frontu budynku, o wysokości 2 kondygnacji, przykrytej dachem dwuspadowym stromym, z lukarną przy ul. [...] wynika, iż wniosek w sprawie niniejszej dotyczy tej samej inwestycji tj. dobudowy klatki schodowej zewnętrznej, w tym samym miejscu, o podobnych gabarytach, z dachem 3-spadowym zamiast 2-spadowego, z przebudową infrastruktury technicznej, która mieści się w ramach planowanej rozbudowy - na co wskazuje część opisowa i graficzna w obu sprawach. W tej sytuacji zachodzi tożsamość sprawy polegająca na tym, że występują te same podmioty, dotyczy ona tego samego przedmiotu i tego samego stanu prawnego, w niezmienionym stanie faktycznym.
Niewielkie zmiany, co do planowanej inwestycji, które nie mają wpływu na elementy prawne, nie wpływają w niczym na załatwienie sprawy, nie mają też znaczenia dla oceny tożsamości sprawy.
Z powyższych względów w sprawie niniejszej brak jest podstaw do rozstrzygnięcia co do istoty, zatem zasadne jest umorzenie tego postępowania, jako bezprzedmiotowego.
Prowadzenie postępowania w takim przypadku stanowiłoby o jego wadliwości mającej istotny wpływ na wynik sprawy, uzasadniający w konsekwencji stwierdzenie nieważności decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 3 Kodeksu postępowania administracyjnego.
Powyższą decyzję E.C. zaskarżyła skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, kwestionując wyrażone w skarżonej decyzji stanowisko organów obu instancji.
Zdaniem skarżącej zmiana formy dachu na kształt identyczny jak obiektu istniejącego, czyli 3-spadowy, kopertowy, jest istotnym elementem w sprawie.
We wcześniejszej decyzji o odmowie ustalenia warunków zabudowy wykazano to jako spełnienie jednego z wymagań kontynuacji cech zabudowy sąsiedniej (istniejącej).
Zabudowa w najbliższym otoczeniu ul. [...], to obiekty wychodzące poza linię zabudowy, nie zachowujące geometrii dachu. Gabaryty są nieproporcjonalne. Ponadto obiekty te w przeciwieństwie do przedstawianej koncepcji nie zachowują estetyki, czy np. jednorodności materiałowej. Przebieg linii zabudowy można odnieść do obiektów ul. [...], które mocno zaznaczają swoja linie zabudowy i są widoczne w ulicy [...].
Przedstawiona koncepcja realizacji klatki schodowej jest technicznie uzasadniona właśnie na froncie obiektu. Koncepcja dobudowy zewnętrznych schodów w niewielki sposób ingeruje w kubaturę i formę obiektu i w pełni realizowałaby potrzeby rozdziału nieruchomości na 2 odrębne lokale. Pozostawienie istniejących obiektów w ich obecnym kształcie ogranicza jej prawa do dysponowania nieruchomością i nie odpowiada potrzebom.
Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażonej w zaskarżonej decyzji.
O oddalenie skargi wniosła również uczestniczka postępowania – właścicielka lokalu nr [...] w tym budynku – W.K.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje.
Na wstępie należy wskazać, iż zgodnie z art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3§ 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy, sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z powyższym wyeliminowaniu z obrotu prawnego podlega taki akt, który – zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c i pkt 2 p.p.s.a. – narusza przepis prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub przepis postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo daje podstawę do wznowienia postępowania, jak również gdy obarczony jest wadą nieważności.
Nadto zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Dokonana wg wskazanego wyżej kryterium sądowa kontrola zaskarżonego aktu wskazuje na zasadność skargi.
Z treści odmownej decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] w przedmiocie wniosku skarżącej o ustalenie warunków zabudowy z dnia [...], na którą powołują się organy obu instancji w niniejszej sprawie, wynika, iż podstawą wydania w/w decyzji było uznanie przez organ orzekający, iż wnioskowana inwestycja nie spełnia wszystkich wymogów wynikających z art. 61 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 ze zm.).
W uzasadnieniu tejże decyzji stwierdzono, między innymi, że "wnioskowana dobudowa klatki schodowej zwieńczonej dachem dwuspadowym, stromym, z dużą wbudowaną lukarną, o kalenicy głównej prostopadłej do działki drogowej, nie komponuje się z dachem kopertowym (czterospadowym) stromym zasadniczej bryły budynku, jak i w odniesieniu do bliźniaczego budynku usytuowanego w bezpośrednim sąsiedztwie przy ul. [...]. Stąd wnioskowana zabudowa nie spełnia wymogu ustawy i rozporządzenia, w zakresie kontynuacji parametrów i cech kształtowania zabudowy w odniesieniu do zabudowy w bezpośrednim sąsiedztwie, a ponadto narusza ład przestrzenny i kompozycję istniejącej zabudowy(...)..
W związku z brakiem łącznego spełnienia warunków wynikających z art. 61 ust. 1 pkt 1-5 ww. ustawy, oraz § 4 i § 8 ww. rozporządzenia postanowiono jak w sentencji".
Z powyższego wynika, że proponowany we wniosku skarżącej z dnia [...] kształt dachu na dobudowanej klatce schodowej stanowił jedną z zasadniczych cech wniosku, które wpłynęły na treść wspomnianej decyzji, poprzez odmowę ustalenia wyżej określonych warunków zabudowy.
W związku z powyższym skarżąca w swym wniosku z dnia [...] przedstawiła inną koncepcję tejże budowy, z dachem nawiązującym kształtem do dachu budynku (trzyspadowy). Skoro ten element był jednym z decydujących o wydaniu decyzji odmownej, to nie można twierdzić, iż wniosek skarżącej z dnia [...] przedstawiający inną koncepcję kształtu dachu, jest tożsamy z wnioskiem z dnia [...] rozstrzygniętym decyzją Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] oraz że powyższa zmiana formy dachu nie ma wpływu elementy prawne, wynikające z treści art. 61 ust.1 pkt 1 ustawy z 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
W tej sytuacji brak było podstaw do uznania, że w niniejszej sprawie zachodziła sytuacja wskazana w art. 156 § 1 pkt 3 kpa, iż postępowanie wszczęte wnioskiem skarżącej z dnia [...] dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej decyzją ostateczną z dnia [...]. Sytuacja taka zachodziłaby jedynie wówczas, gdyby wniosek skarżącej o ustalenie warunków zabudowy z dnia [...] był identyczny z wnioskiem z dnia [...] lub z analizy warunków i zasad zagospodarowania terenu wynikałby całkowity brak możliwości takiej inwestycji.
Taka sytuacja jednak nie miała miejsca, wobec czego uznać należało, iż zaskarżona decyzja zapadła z naruszeniem art. 105 kpa w związku z art. 156 § 1 pkt 3 kpa.
W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
Orzeczenie w pkt II oparto na art. 152, zaś o kosztach (pkt III) na art. 200 p.p.s.a.