Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia (...(, Komendant Wojewódzki Policji podjął zawieszone postępowanie administracyjne w sprawie skierowania P.W. na badania psychologiczne. W postanowieniu tym pouczono stronę, iż na podstawie art. 101 § 3 i art. 141 § 2 K.p.a. na postanowienie służy jej zażalenie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S., za pośrednictwem Komendanta Wojewódzkiego Policji w S. Pismem z dnia 18 marca 2008 r., za pośrednictwem ww. organu administracji, P.W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. na postanowienie z dnia (...(, wnioskując o umorzenie postępowania administracyjnego z uwagi na brak podstaw merytorycznych do jego dalszego prowadzenia.
W odpowiedzi na skargę, pełnomocnik Komendanta Wojewódzkiego Policji w S., wniósł o odrzucenie skargi jako wniesionej bez uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, które przysługiwały skarżącemu w administracyjnym toku postępowania przed właściwymi organami administracji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:
Zgodnie z przepisem art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DzU Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej "P.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.).
Jak stanowi przepis art. 101 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (DzU z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej K.p.a., na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania służy stronie zażalenie. Zażalenie to wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie (art. 141 § 2 K.p.a.), a właściwym do jego rozpatrzenia jest organ administracji publicznej wyższego stopnia (art. 127 § 2 w związku z art. 144 K.p.a.). Stosownie do przepisu art. 6a ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (DzU z 2007 r. Nr 43, poz. 277 ze zm.), w postępowaniu administracyjnym organem wyższego stopnia w stosunku do komendanta wojewódzkiego Policji jest Komendant Główny Policji.
Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, iż zaskarżone postanowienie, wydane przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w S., zawiera błędne pouczenie co do trybu zaskarżenia. Organ ten wskazał bowiem skarżącemu, iż: "Na podstawie art. 101 § 3 K.p.a. i art. 141 § 2 K.p.a. na postanowienie w sprawie podjęcia zawieszonego postępowania służy stronie zażalenie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S., za pośrednictwem Komendanta Wojewódzkiego Policji w S. Zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od daty doręczenia postanowienia stronie."
Skarżący, błędnie pouczony przez Komendanta Wojewódzkiego Policji, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S., nie dopełniając wymogu uprzedniego złożenia zażalenia na postanowienie do Komendanta Głównego Policji, do czego zobowiązuje dyspozycja art. 52 § 3 P.p.s.a.
Brak wyczerpania tego środka przez stronę skarżącą skutkowało uznaniem skargi za niedopuszczalną w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., a w konsekwencji, obligowało Sąd do jej odrzucenia na podstawie tego przepisu.
Należy przy tym nadmienić, iż w myśl art. 112 w związku z art. 144 K.p.a., błędne pouczenie w postanowieniu co do prawa wniesienia zażalenia albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Skarżący, który nie ponosi winy w niedokonaniu lub nieterminowym dokonaniu czynności procesowej, może zatem wystąpić do Komendanta Głównego Policji w W. (w terminie 7 dni od dnia otrzymania niniejszego postanowienia) z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia (...(, składając jednocześnie przedmiotowe zażalenie.
Wskazując na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. orzekł jak w sentencji postanowienia.