Uzasadnienie
C. Z. i J. J. zaskarżyły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie postanowienie Wojewody z dnia [...]r. nr [...] stwierdzające niedopuszczalność odwołania od decyzji Starosty z dnia [...] r. nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej W. w S. pozwolenia na budowę wewnętrznej instalacji gazu w budynku mieszkalnym wielorodzinnym (przebudowa z rozbudową) w miejscowości S., ul. [...], obręb ewidencyjny [...]
W treści skargi zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania w/w decyzji Starosty z dnia [...]. nr [...]. uzasadniając go zagrożeniem dla mieszkańców oraz niezgodnością z literą prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – dalej P.p.s.a.) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub zawieszenia czynności. Sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Użyty w treści art. 61 § 3 zwrot "w granicach tej samej sprawy" należy interpretować na tle art. 3 § 2 P.p.s.a., który wskazuje na przedmiot sądowej kontroli. Ten ostatni przepis stanowi, że sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga. Można więc powiedzieć, że pojęcia "granice tej samej sprawy" i "granice sprawy", której dotyczy skarga zakreślają jednakowe ramy prawne, należy bowiem przyjąć, że ustawodawca odsyła do pojęcia sprawy administracyjnej w jej rozumieniu materialnoprawnym. Granice jej wyznaczają elementy wyznaczające tożsamość skonkretyzowanego stosunku administracyjnego, a więc identyczność podmiotów, identyczność przedmiotu tego stosunku oraz identyczność obu jego podstaw – prawnej i faktycznej (por. uchwała NSA w składzie siedmiu sędziów z dnia 27 czerwca 2000 r., FPS 12/99, ONSA 2001, nr 1, poz. 7 oraz postanowienie NSA z dnia 12 czerwca 2012 r., II FZ 441/12, LEX nr 1170772, B.Dauter (w:) B.Dauter, B.Gruszczyński, A.Kabat, M.Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI LEX 2016).
Mając powyższe na uwadze, uwzględniając, iż zakresem niniejszego postępowania objęte jest postanowienie stwierdzające niedopuszczalność odwołania, stwierdzić należy, że objęta wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzja Starosty z dnia [...]r. nr [...] została podjęta poza granicami niniejszej sprawy, wyznaczonej przedmiotem zaskarżenia. Nie jest zatem możliwe wnioskowanie o wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego, od którego odwołanie uznane zostało za niedopuszczalne, bowiem nie zachodzi tożsamość przedmiotowa tychże postępowań i są to dwie różne sprawy w ujęciu materialnym (zob. np. postanowienie NSA z dnia 5 maja 2016r. sygn. akt II OZ 426/16 dostępne na stronie Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl.).
Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia