Uzasadnienie
Wojewoda decyzją z dnia [...] r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 13 ust.3 pkt 5 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz.U. z 2003r. Nr 58, poz. 514 ze zm.) - po rozpoznaniu odwołania M. G. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] r. Nr [...] - zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy.
W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, że prezydent Miasta decyzją z dnia [...] r. orzekł o utracie przez M. G. statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] r. z powodu nieusprawiedliwionego niestawiennictwa w powiatowym urzędzie pracy.
Od tej decyzji M. G. złożył odwołanie, w którym domagał się jej uchylenia, wskazał, że w dniu wyznaczonym przez urząd pracy był poza [...]. W dniu [...] r. wyjechał do [...] w poszukiwaniu pracy i wrócił dopiero [...] r. W tym czasie przebywał też w [...] poszukując pracy i nie miał możliwości zawiadomić urzędu pracy, że nie zdąży wrócić do [...].
Organ odwoławczy ustalił, jak wynika z uzasadnienia decyzji, że M. G. uzyskał status osoby bezrobotnej bez prawa do zasiłku z dniem [...] r.
W dniu rejestracji podpisał oświadczenie, że został prawidłowo pouczony o obowiązku potwierdzenia gotowości do pojęcia zatrudnienia w wyznaczonych terminach. /dowód - podpis w karcie rejestracyjnej/.
M. G. obowiązek stawiennictwa w dniu [...] r. potwierdził własnoręcznym podpisem złożonym w karcie rejestracyjnej, w dniu tym jednak nie stawił się i nie usprawiedliwił swojej nieobecności w wymaganym terminie.
Zgodnie z art. 13 ust.3 pkt 5 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu - prezydent miasta pozbawia statusu bezrobotnego osobę, która nie stawiła się w powiatowym urzędzie pracy wyznaczonym terminie i nie powiadomiła w ciągu 5 dni o uzasadnionej przyczynie niestawiennictwa, pozbawienie statusu następuje na okres 3 miesięcy od dnia niestawienia się w powiatowym urzędzie pracy.
Organ odwoławczy wskazał, że M. G. został prawidłowo pouczony o prawach i obowiązkach bezrobotnego, w tym o obowiązku zgłaszania się do urzędu pracy w wyznaczonym terminie oraz o obowiązku zgłaszania w urzędzie pracy zamiaru wyjazdu. Pomimo prawidłowego pouczenia M. G. nie złożył wniosku o zmianę terminu obowiązkowego zgłoszenia się w urzędzie pracy i nie powiadomił o zamiarze poszukiwania w tym czasie pracy poza miejscem zamieszkania. Ponadto w ciągu 5 dni od niestawienia się w urzędzie pracy nie poinformował o przyczynie absencji, co jest warunkiem koniecznym do usprawiedliwienia. Dlatego organ orzekający uznał, że okoliczności podniesione w odwołaniu nie mogą stanowić podstawy do zmiany zaskarżonej decyzji.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego M. G. domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji, wniósł o zobowiązanie urzędu pracy do skierowania go na specjalistyczne kursy kwalifikacyjne, udzielenie pomocy przy uzyskaniu pożyczki na rozpoczęcie działalności gospodarczej i przedstawienie sensownych propozycji pracy. Skarżący wskazał, że od ponad [...] lat jest osobą bezrobotną i nie ma środków na utrzymanie. Urząd pracy nie przedstawił mu żadnej oferty pracy, wizyty w urzędzie kończyły się tylko na podpisaniu listy obecności. Gdy miał okazję znalezienia pracy poza [...] /chociaż nieskutecznie/, to urząd go ukarał.
Wojewoda odpowiadając na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Oznacza to, że sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem, nie jest uprawniony do orzekania w przedmiocie żądań skarżącego zgłoszonych w skardze dotyczących skierowania na kursy specjalistyczne, udzielenia pomocy przy uzyskaniu pożyczki na rozpoczęcie działalności gospodarczej.
Przechodząc do oceny zaskarżonej decyzji, Sąd nie stwierdził, aby decyzja ta naruszała prawo.
Ustalony przez organ orzekający stan faktyczny nie budzi wątpliwości.
Skarżący własnoręcznym podpisem potwierdził wyznaczony termin stawienia się w urzędzie pracy w dniu [...] r. W wyznaczonym dniu skarżący nie stawił się i nie powiadomił w ciągu 5 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa.
Zgodnie z art. 13 ust.3 pkt 5 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu /tekst jednolity Dz.U. z 2003r. Nr 58,poz. 514 ze zm./, skutkuje to pozbawieniem statusu bezrobotnego na okres 3 miesięcy od dnia niestawienia się w powiatowym urzędzie pracy.
Niesporne jest w sprawie, że skarżący został zapoznany i otrzymał informację o prawach i obowiązkach osoby bezrobotnej, co potwierdził w dniu [...] r. własnoręcznym podpisem. Tak więc skarżący wiedział, że jest zobowiązany zgłaszać się w wyznaczonych terminach w urzędzie pracy w celu potwierdzenia gotowości do podjęcia pracy oraz do zawiadomienia urzędu o fakcie wyjazdu poza miejsce zamieszkania, czyli o okoliczności powodującej brak gotowości do pracy.
Skoro zatem skarżący nie stawił się w wyznaczonym dniu [...] r. i nie usprawiedliwił swojego niestawiennictwa, pozbawienie go statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] r. na okres trzech miesięcy, jest zgodne z prawem.
Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.