Uzasadnienie
We wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonym na urzędowym formularzu PPF skarżąca E. K. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata.
Z uzasadnienia wniosku wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe z mężem i dwójką dzieci, posiada mieszkanie o powierzchni [...]m2. Skarżąca nie ma oszczędności ani przedmiotów wartościowych o wartości powyżej 3000 euro.
Dochód czteroosobowej rodziny stanowią świadczenia socjalne, na które składają się: świadczenie pielęgnacyjne – [...] zł, zasiłek pielęgnacyjny – [...] zł, zasiłek rodzinny – [...] zł, zasiłek rodzinny – [...] zł, zasiłek pielęgnacyjny – [...] zł, dodatek z tytułu kształcenia – [...] zł, alimenty z funduszu alimentacyjnego w łącznej kwocie [...] zł.
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3 cyt. artykułu).
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny – art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Przywołane przepisy regulujące instytucję prawa pomocy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 P.p.s.a. zatem to rzeczą wnioskodawcy jest wykazanie, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione.
W niniejszej sprawie referendarz sądowy uznał, że wnioskodawczyni wykazała, iż z uwagi na swoją sytuację osobistą oraz materialną i dochodową nie ma obiektywnej możliwości poniesienia kosztów związanych z ustanowieniem adwokata.
W konsekwencji na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.