Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] Z. J. wniósł skargę na pismo Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w K. z dnia [...] r. nr [...] odmawiające wydania legitymacji osoby represjonowanej.
Skarżący wniósł o "anulowanie decyzji Oddziału ZUS w K." uzasadniającej odmowę wydania rzeczonej legitymacji brakiem statusu inwalidy wojennego, podnosząc, iż status taki uzyskał od lekarzy Polikliniki MSW.
W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:
W myśl art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (j.t. Dz.U. z 2014 r., poz. 1206) kombatantom będącym inwalidami wojennymi lub wojskowymi przysługują świadczenia pieniężne i inne uprawnienia przewidziane w przepisach ustawy z dnia 29 maja 1974 r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin (Dz.U. z 2010 r. Nr 101, poz. 648 z późn.zm.). Dokumentem potwierdzającym prawo do korzystania z tych uprawnień jest legitymacja osoby represjonowanej (art. 12 ust. 5 powołanej ustawy).
Stosownie do § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 11 marca 2003 r. w sprawie trybu wydawania i anulowania legitymacji osoby represjonowanej, dokumentów wymaganych do jej wydania oraz wzoru legitymacji osoby represjonowanej (Dz.U. z 2003 r. Nr 61, poz. 539) organ rentowy po wydaniu decyzji o przyznaniu renty inwalidy wojennego wydaje niezwłocznie legitymację osoby represjonowanej.
Jak wynika z cytowanych wyżej przepisów obowiązek wydania przez organ rentowy legitymacji osoby represjonowanej wiąże się z posiadaniem prawa do renty inwalidy wojennego, wynikającym z wydanej w tym przedmiocie decyzji organu rentowego.
Zatem stwierdzić należy, że decydującą kwestią dla wydania legitymacji osoby represjonowane jest posiadanie prawa do renty inwalidy wojennego. Legitymowanie się decyzją w tym przedmiocie przesądza o prawie do otrzymania legitymacji osoby represjonowanej.
Natomiast sprawy emerytur i rent są, zgodnie z art. 476 § 2 pkt 2 i § 4 Kodeksu postępowania cywilnego, sprawami z zakresu ubezpieczeń społecznych. Sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych należą, stosownie do art. 4778 § 1 k.p.c., do właściwości sądów okręgowych, z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość sądów rejonowych.
W przedmiotowej sprawie organ rentowy ustalił, że skarżący nie spełnia przesłanek określonych w ustawie dotyczących przyznania prawa do renty inwalidy wojennego i na tej podstawie odmówił wydania przedmiotowej legitymacji. Zgodnie bowiem z powołanymi przepisami kwestia prawa do renty ma decydujące znaczenie dla wydania legitymacji osoby represjonowanej. W związku z powyższym stwierdzić należy, że sprawa o wydanie legitymacji osoby represjonowanej, jako ściśle związana z prawem do renty inwalidy wojennego jest sprawą z zakresu ubezpieczeń społecznych, do rozpoznania, której właściwy jest sąd pracy i ubezpieczeń społecznych. Tylko bowiem ten sąd władny jest rozstrzygać w przedmiocie uprawnień emerytalno-rentowych.
W świetle powyższego stwierdzić należy, że skarżący może domagać się wydania legitymacji osoby represjonowanej (po spełnieniu warunku przyznania renty inwalidy wojennego) wyłącznie przed właściwym miejscowo okręgowym sądem pracy i ubezpieczeń społecznych, gdyż sprawa w tym przedmiocie nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Z uwagi na powyższe na mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.