Uzasadnienie
A. S. i J. S. wnieśli, w jednym piśmie z dnia 10 marca 2017 r., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia przez J.S. odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., wydanej w sprawie stwierdzonych nieprawidłowości stanu technicznego budynku mieszkalnego przy ul. [...].
Pismo zostało podpisane przez jednego ze Skarżących – J.S.
W związku z powyższym, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 3 kwietnia 2017 r. A. S. została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez podpisanie skargi lub nadesłanie 3 odpisów skargi podpisanej przez oboje Skarżących.
Korespondencja sądowa zawierająca powyższe wezwanie została zwrócona do nadawcy – Sądu, jako niepodjęta w terminie przez adresata.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga A. S. podlega odrzuceniu, albowiem nie spełnia wymogu formalnego w postaci podpisu Strony, która ją wniosła.
Zgodnie z art. 46 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a.", każde pismo strony powinno zawierać:
- 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników;
- 2) oznaczenie rodzaju pisma;
- 3) osnowę wniosku lub oświadczenia;
- 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika;
- 5) wymienienie załączników.
Przy czym podpis pod skargą musi być własnoręczny, a w sytuacji braku własnoręcznego podpisu, sąd wzywa stronę do usunięcia braku formalnego pisma przez jego podpisanie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 września 2014 r. II OZ 922/14, Lex nr r 1530879. W rozpoznawanej sprawie wezwanie do uzupełnienia brakującego podpisu pod skargą zostało doręczone A. S. w trybie doręczenia zastępczego, stosownie do art. 73 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach art. 65-72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2).
Stosownie do § 3 tego artykułu w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy.
Zgodnie zaś z § 4 doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.
Z treści art. 73 § 1 i § 4 p.p.s.a. wynika, że doręczenie w tym trybie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od dnia pierwszej nieudanej próby doręczenia, o której adresat dowiaduje się ze stosownego zawiadomienia - awizo. Od daty na zawiadomieniu należy liczyć czternastodniowy termin do przyjęcia domniemania doręczenia pisma. Domniemanie to polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe, jak chociażby bieg terminu do uzupełnienia braków formalnych pisma.
W rozpoznawanej sprawie domniemanie doręczenia Skarżącej wezwania sądowego nastąpiło w dniu 25 kwietnia 2017 r., licząc 14. dni od daty pierwszego awiza, czyli od dnia 11 kwietnia 2017 r. Zwrot korespondencji do nadawcy (Sądu) nastąpił po drugim, dokonanym w dniu 19 kwietnia 2017 r., awizie przesyłki sądowej, tj. w dniu 27 kwietnia 2017 r. Termin siedmiu dni do uzupełnienia braku formalnego skargi, liczony Skarżącej od dnia 25 kwietnia 2017 r., upłynął bezskutecznie w dniu 2 maja 2017 r.
Wobec powyższego stwierdzić należy, że w sytuacji gdy pismo zawierające skargę A. i J. S. podpisał tylko J. S., to skarga A. S. jest niedopuszczalna, gdyż nie spełnia wszystkich wymogów formalnych, natomiast wniesiona w tym samym piśmie skarga J. S., spełniająca wszystkie warunki formalne, jest dopuszczalna i będzie podlegać rozpoznaniu przez Sąd.
W podanych okolicznościach sprawy skarga A. S. podlega odrzuceniu, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a.