Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. oddalił skargę J. K. na opisaną w sentencji decyzję Wojewody w przedmiocie odmowy zameldowania.
Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu [..] r. W dniu [...] r. skarżący złożył w Sądzie osobiście sporządzoną skargę kasacyjną od wydanego wyroku oraz na formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
W uzasadnieniu wniosku podał, że jest osobą bezdomną, niepełnosprawną, poszukującą zatrudnienia. Jego miesięczny dochód wynosi 700 zł netto za odbywany staż w ramach projektu "Pracownia aktywizacji zawodowej" realizowanego przez Fundację. Wnioskodawca nie posiada żadnego majątku ani oszczędności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:
W świetle art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a. zasadą jest, że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Wyjątkiem od tej zasady jest instytucja prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym bądź częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (art. 245 § 2 i § 3 P.p.s.a.).
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2 powołanej wyżej ustawy). Zawarte w cytowanym przepisie określenie "gdy osoba wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Zatem rozstrzygnięcie w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez stronę.
W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że skarżący nie jest obowiązany do uiszczenia kosztów sądowych w przedmiotowej sprawie. Zgodnie bowiem z art. 239 pkt 4 P.p.s.a. nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona, której przyznane zostało prawo do pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym (prawo pomocy), w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa. Z akt sądowych wynika, że postanowieniem z dnia [...] r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w przedmiotowej sprawie.
Skarżący nie wniósł na to postanowienie sprzeciwu, nie zostało ono również cofnięte przez Sąd, wobec powyższego stwierdzić należy, że skarżący na obecnym etapie postępowania nie ma już obowiązku uiszczania kosztów sądowych i wobec tego wniosek w tym zakresie podlega oddaleniu.
Skoro skarżący jest już zwolniony od kosztów sądowych i wnosi o ustanowienie adwokata, to wniosek jego należy rozpoznać jako wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
W ocenie Sądu skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania i dlatego zasadnym jest również ustanowienie dla niego adwokata.
Wnioskodawca jest osobą bezdomną, niepełnosprawną, aktualnie odbywa staż za który otrzymuje wynagrodzenie w wysokości 700 zł netto miesięcznie. Nie pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z innymi osobami, nie posiada mieszkania, oszczędności, papierów wartościowych, przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro.
W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji postanowienia.