Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 10 maja 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę B. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przyznania pomocy w formie zasiłku stałego, z powodu uchybienia terminu do wniesienia skargi, który upłynął dnia [...] r. Postanowienie doręczono skarżącemu w dniu [...] r., natomiast pismem opatrzonym datą [...] r., które wpłynęło do Sądu [...]r. (data stempla pocztowego na kopercie)za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., B. L. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Skarżący podał, że dnia [...] r. "ustała przyczyna do złożenia skargi – pisma do Sądu w sprawie zasiłku stałego". Wniósł również o uchylenie decyzji organu I i II instancji i zasądzenie na jego rzecz zasiłku stałego, gdyż spełnia warunki do jego przyznania. Twierdzi, że [...] r. miał krwotok mózgu, który spowodował lekarz usiłujący "wyjąć mu krwiaka lub wprowadzić lekarstwo". Skarżący podał, że nie posiada żadnego dochodu i nie ma prawa do renty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi okazał się niezasadny.
Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a."), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli jednak strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 zd. 1 P.p.s.a.).
Brak winy po stronie podmiotu dokonującego czy zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. W nauce prawa oraz orzecznictwie sądowym do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się z reguły przerwę w komunikacji, powódź, pożar, inną katastrofę, nagłą chorobę strony, jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą czy też mylne poinformowanie strony o terminie i trybie wniesienia środka zaskarżenia. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wyd. LexisNexis Warszawa 2008, s. 381 oraz przywołane tam orzecznictwo sądowe).
We wniosku o przywrócenie terminu skarżący podał, iż "[...] r. ustała przyczyna do złożenia skargi". Z wniosku wynika również, że skarżący jest osobą chorą. Akta administracyjne sprawy wskazują jednak że decyzję Kolegium z dnia [...] r. odebrał osobiście, jednakże po tym terminie zarówno nie dokonywał żadnych czynności w sprawie jak i nie wykazał, że jego stan zdrowia nagle się pogorszył. W istocie B. L. nie podał we wniosku żadnego argumentu, który wskazywałby, że uchybił terminowi do wniesienia skargi bez własnej winy. Informacja, z której wynika, ze [...] r. ustała przyczyna do wniesienia skargi jest na tyle wieloznaczna, że w istocie trudno w niej doszukać się motywów z powodu których skarżący wniósł skargę po terminie.
Tym samym zdaniem Sądu nie zostały uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy strony skarżącej w uchybieniu terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym (uniemożliwiające wniesienie skargi w okresie pomiędzy [...]r. a [...]r.) i z tego powodu orzeczono na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a jak w sentencji postanowienia.