Uzasadnienie
Decyzją z dnia 28 kwietnia 2010 r. numer [...] Burmistrz [...] na podstawie art. 59 ust. 1 w związku z art. 4 ust. 2 pkt. 2 i art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717, ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku P.J. o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na: rozbudowie budynku usługowego o zadaszenie ogródka gastronomicznego położonego przy ul. [...] w [...], na działce o numerze geodezyjnym [...], obręb nr [...], ustalił następujące,między innymi, warunki zabudowy:
- - funkcja - zabudowa usługowa, usługi gastronomii,
- - obowiązująca linia nowej zabudowy - jak na załączniku graficznym nr 1, z tym, że dopuszcza się możliwość przekroczenia obowiązującej linii zabudowy, dla takich elementów budynku jak: okapy i gzymsy do 0, 8 m oraz dla zadaszenia ogródka gastronomicznego wokół budynku do granicy działki, od strony północnej wschodniej i południowej,
- - wskaźnik wielkości powierzchni biologicznie czynnej - minimum 10% pow. do pow. działki,
- - szerokość elewacji frontowej, wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki, wysokość głównej kalenicy, kierunek głównej kalenicy dachu w stosunku do frontu działki - bez zmian,
- - kąt nachylenia dachu - 10° - 35°;
- - układ połaci dachowych - dach wielospadowy na zasadzie dachów jednospadowych przenikających się.
Odnośnie ustalenia warunków wynikających z ochrony środowiska i zdrowia ludzi organ pierwszej instancji stwierdził, że inwestycja nie zalicza się do mogących znacząco wpłynąć na stan środowiska. W kwestii ustaleń dotyczących obsługi w zakresie infrastruktury technicznej organ wskazał, że kolidujące z planowaną inwestycją elementy urządzeń podziemnych należy przenieść wg. warunków dysponentów tych urządzeń.
Ponadto organ ustalił, że obsługa komunikacyjna inwestycji następuje z drogi publicznej ul. [...] (dz. nr [...], obręb nr [...]) istniejącym wjazdem.
Organ wskazał również, że realizację i użytkowanie projektowanej inwestycji należy prowadzić w sposób zapewniający ochronę uzasadnionych interesów osób trzecich. Linie rozgraniczające teren inwestycji przedstawiono w części graficznej decyzji na kopii mapy zasadniczej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w skali 1:500. Na kopii mapy zasadniczej oznaczono linie rozgraniczające teren inwestycji oraz obowiązującą linię zabudowy. Załącznik graficzny stanowi integralną część decyzji.
Organ pierwszej instancji wymienił także przepisy odrębne, które należy stosować przy projektowaniu przedmiotowej inwestycji.
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że zakres inwestycji obejmuje rozbudowę istniejącego budynku usługowego - usługi gastronomii - o zadaszenie ogródka gastronomicznego.
Zgodnie z art. 59 ust. 1 o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w przypadku braku planu miejscowego, zmiana zabudowy i zagospodarowania terenu wymaga ustalenia warunków zabudowy w drodze decyzji. Wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia warunków wymienionych w art. 61 ust. 1 pkt 1-5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Dla ustalenia wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu wykonano analizę obszaru zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1588).
Oceniając spełnienie warunków, wskazanych w art. 61 ust. 1 pkt 1-5 ww. ustawy, organ stwierdził, że co najmniej jedna działka dostępna z tej samej drogi publicznej jest zabudowana w sposób, który pozwolił na przedstawione w wydanej decyzji określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu. Teren inwestycji posiada dostęp do drogi publicznej. Istniejące uzbrojenie terenu jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego, teren objęty planowanym zamierzeniem inwestycyjnym, oznaczony w ewidencji gruntów symbolem Bi, nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne. Żaden z przepisów odrębnych nie sprzeciwia się realizacji inwestycji objętej niniejszą decyzją. Uzyskano też pozytywne uzgodnienie Zachodniopomorskiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych z/s w [...]- postanowienie z dnia [...].
Od powyższej decyzji odwołanie wniosła D.N. – właścicielka sąsiedniej nieruchomości, zarzucając decyzji między innymi, że w jej treści oraz w analizie nie ma informacji o tym, na jakiej podstawie organ stwierdził, że uzbrojenie terenu jest wystarczające dla wnioskowanej rozbudowy. Pismo Zakładu Wodociągów i Kanalizacji w [...] z dnia [...] w żadnej części nie dotyczy zagwarantowania obsługi ww. rozbudowy w zakresie dostaw wody i odbioru ścieków. Nadto, na egzemplarzu analizy, jak również na decyzji o warunkach zabudowy nr [...] brak podpisu osoby posiadającej odpowiednie uprawnienia. Analiza nie zawiera żadnych danych z obszaru analizowanego, brak jest danych o wskaźniku zabudowy, a z treści decyzji wynika, że mamy do czynienia z rozbudową budynku usługowego, w związku z czym powierzchnia zabudowy ulegnie zmianie. Według strony, gdy organ zezwala na rozbudowę budynku do granic jej działki, to w przyszłości nie będzie mogła dysponować w tym samym stopniu swoją działką.
Ponadto, odwołująca się podtrzymała zarzuty podnoszone w pismach składanych w postępowaniu, których treść sprowadza się do generalnego zarzutu utrudnienia korzystania z nieruchomości sąsiednich wskutek realizacji planowanej inwestycji.
Decyzją z dnia [...] numer [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa oraz art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r. Nr 80, poz. 717 ze zm.), utrzymało zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji w mocy.
W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ odwoławczy przedstawił treść zaskarżonej decyzji oraz treść odwołania od tej decyzji oraz stwierdził, że organ pierwszej instancji wypełnił wszystkie warunki określone art. 61 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Organ ten wyznaczył obszar podlegający porównaniu oraz przeprowadził na nim analizę funkcji i cech zabudowy i zagospodarowania terenu, ustalając ostatecznie, iż na określonym we wniosku terenie dopuszczalna jest realizacja wnioskowanego przez inwestora przedsięwzięcia. Obszar analizowany został zakreślony na mapie, o której mowa w art. 52 ust. 2 pkt 1 ustawy i obejmuje teren zgodny z wymaganiem przepisu § 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Decyzja ustalająca warunki zabudowy zawiera część tekstową i załącznik graficzny oraz wyniki analizy. W decyzji określono warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy, w zakresie kształtowania: linii zabudowy, wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni terenu inwestycji, szerokości elewacji frontowej, wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej, geometrii dachu - to jest wszystkich parametrów nowej zabudowy. Decyzja została wydana po uzgodnieniu z organami wskazanymi w art. 53 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Odpowiadając na zarzuty skarżącej Kolegium stwierdziło, iż w świetle orzecznictwa i obowiązujących przepisów brak zgody właścicieli sąsiednich nieruchomości na lokalizację inwestycji nie jest podstawą do ograniczenia inwestorowi zakresu inwestycji bądź wydania decyzji odmawiającej ustalenia warunków zabudowy. Decyzja o warunkach zabudowy nie przesądza o możliwości realizacji inwestycji, lecz jedynie stwierdza dopuszczalność zrealizowania określonego zamierzenia inwestycyjnego na wskazanym terenie. Decyzja o warunkach zabudowy zawiera w swej treści wymagania, których spełnienie przez inwestora zagwarantuje, iż wnioskowana inwestycja nie będzie sprzeczna z przepisami odrębnymi i będzie spełniać wymagania w zakresie kontynuacji funkcji, formy oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu. Zarzuty podnoszone w toku postępowania dotyczące utrudnień w korzystaniu z nieruchomości sąsiednich, takich jak nadmierna emisja hałasu, czy zapachów, nie mogą ograniczać prawa właściciela do korzystania z jego nieruchomości zgodnie z przeznaczeniem, zasadami prawa i współżycia społecznego.
Dopuszczenie przekroczenia obowiązującej linii zabudowy dla takich elementów jak okapy i gzymsy oraz dla zadaszenia ogródka gastronomicznego nie jest sprzeczne z przepisami rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. O faktycznym umieszczeniu rozbudowywanych elementów oraz ich odległościach od granic działki decydować będzie organ administracji budowlanej wydający pozwolenie na budowę. Dopiero na tym etapie inwestor zobowiązany będzie do złożenia dokumentacji budowlanej, a organ do jej weryfikacji i wydania stosownego pozwolenia. Za nieuzasadniony organ odwoławczy uznał także zarzut braku podpisu osoby posiadającej stosowne uprawnienia na egzemplarzu analizy, jak również na decyzji o warunkach zabudowy. W aktach postępowania wszystkie te dokumenty opatrzone są stosownym podpisem. Kolejny zarzut skarżącej, dotyczący braku informacji o tym, na jakiej podstawie organ stwierdził, że uzbrojenie terenu jest wystarczające dla projektowanej inwestycji, również nie zasługiwał na uwzględnienie, gdyż - zdaniem Kolegium - z dokumentacji zgromadzonej w aktach wynika, że inwestor wnioskował u zarządcy sieci o wydanie zapewnienia dostawy wody i odbioru ścieków, którego to zapewnienia zarządca początkowo odmówił z uwagi na posadowienie pawilonu na kolektorze kanalizacji sanitarnej, a następnie wyraził zgodę na wnioskowane przez niego dostawy wody i odbiór ścieków pod warunkiem zrzeczenia się roszczeń w przypadku konieczności dokonywania napraw kolektora na jego działce.
D.N. zaskarżyła powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...], zarzucając jej naruszenie art. 77 i 80 Kpa, polegające na braku inicjatywy dowodowej organu oraz dowolnej ocenie zebranego materiału dowodowego, w szczególności w zakresie przyjęcia, że uzbrojenie terenu jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego, bez wskazania jakiegokolwiek materiału dowodowego, z którego by to wynikało, a także w zakresie przyjęcia nierzetelnie wykonanej analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu, w szczególności nie zawierającej identyfikacji granic obszaru analizowanego oraz nieustalenia wskaźnika wielkości powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki oraz zaniechanie przez organ wezwania inwestora do określenia projektowanej powierzchni sprzedaży.
Skarżąca wskazała, że zgodnie z § 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przez obszar analizowany należy rozumieć teren określony i wyznaczony granicami, którego funkcję i cechy zabudowy i zagospodarowania analizuje się w celu ustalenia wymagań dla nowej zabudowy. Granice obszaru analizowanego wyznacza się na kopii mapy, o której mowa w art. 52 ust. 2 pkt 1 ustawy, w odległości nie mniejszej niż trzykrotna szerokość frontu działki objętej wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy, nie mniejszej jednak niż 50 metrów. Zgodnie z definicją "Słownika języka polskiego" pojęciem "granica" określa się linię zamykającą lub oddzielającą pewien określony obszar. Tymczasem na podstawie załącznika graficznego do analizy nie sposób ustalić przebiegu granicy obszaru podlegającego analizie, gdyż nie ma on ani formy wieloboku ani okręgu, co więcej tworzy figurę otwartą. Oznacza to, że obszar analizowany ciągnie się bez końca i nie tworzy figury zamkniętej, czy też zamkniętego zbioru nieruchomości analizowanych.
W analizie brak jest danych o wskaźniku zabudowy, a z wniosku inwestora wynika, że jego zamiarem jest rozbudowa budynku usługowego, w związku z czym powierzchnia zabudowy z całą pewnością ulegnie zmianie. Analiza przeprowadzona do decyzji nr [...] nie zawiera zestawienia analizowanych działek, ani informacji, czy w obszarze analizowanym występuje funkcja gastronomiczna dostępna z tej samej drogi publicznej. Dobudowa substandardowego zadaszenia nad ogródkiem piwnym w żaden sposób nie nawiązuje do zabudowy występującej w sąsiedztwie. Ponadto, analiza nie jest opatrzona datą sporządzenia, wobec czego nie wiadomo, czy uwzględnia zalecenia wynikające z uzgodnienia dokonanego z [...] Zarządem Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] z [...]. Niesłuszne jest także stwierdzenie organu odwoławczego, iż decyzja nr [...] została wydana po uzgodnieniu z organami wskazanymi w art. 53 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, co stanowi naruszenie art. 60 ust. 1 oraz art. 53 ust. 3 pkt 5 i 9 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym na skutek przyjęcia, że projekt decyzji nie wymaga uzgodnienia z właściwym organem administracji geologicznej oraz właściwym zarządcą drogi.
Nie podano również, czy uzgodnienie [...] Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] zawierało jakieś uwagi, czy też uzgodnienia dokonano bez uwag, a jeśli tak, to czy te uwagi zostały wprowadzone do treści decyzji. Jest to istotne z powodu planowanej rozbudowy na kolektorze kanalizacji sanitarnej. Ponadto, według strony, dopuszczenie w decyzji przekroczenia obowiązującej linii zabudowy dla takich elementów jak okapy i gzymsy oraz zadaszenie ogródka gastronomicznego jest sprzeczne z § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
Skarżąca zwróciła też uwagę, że warunek o którym mowa w art. 61 ust. 1 pkt 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, uznaje się za spełniony, jeżeli wykonanie uzbrojenia terenu zostanie zagwarantowane w drodze umowy zawartej między właściwą jednostką organizacyjną a inwestorem. W tym wypadku inwestor przedstawił jedynie pismo "Z" Sp. z o. o. w [...]. Zgodnie z art. 52 ust. 2 pkt 2 a) ustawy organ winien domagać się od inwestora określenia nie tylko zapotrzebowania na wodę oraz sposobu odprowadzania lub oczyszczania ścieków, ale także określenia zapotrzebowania na energię, sposobu odprowadzenia wód opadowych oraz innych potrzeb w zakresie infrastruktury technicznej. Podniosła też, że zrealizowanie zadaszenia nadwieszonego ponad granicą działki skarżącego, uniemożliwi jej inwestowanie w granicach własnej nieruchomości, w tym wykonanie trwałego ogrodzenia posesji.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] podtrzymało swoje stanowisko przedstawione w decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej P.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W jej ramach Sąd dokonuje oceny prawidłowości zastosowania przez organ administracji publicznej, wydający zaskarżony akt, (decyzję) przepisów prawa materialnego jak i przepisów regulujących samo postępowanie. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 P.p.s.a.).
Rozpatrując przedmiotową skargę Sąd doszedł do przekonania, że w niniejszej sprawie nie doszło do naruszenia przepisów prawa, dlatego też skarga – jako niezasadna - podlega oddaleniu.
Przedmiotem postępowania jest ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji P.J. polegającej na rozbudowie budynku usługowego przy ul. [...] w [...], na działce o numerze geodezyjnym [...] o zadaszenie ogródka gastronomicznego położonego. Podstawową funkcję decyzji o warunkach zabudowy jest ocena dopuszczalności wskazanego we wniosku inwestora zamierzenia inwestycyjnego. Zamierzenie to winno być oceniane przede wszystkim w aspekcie zachowania ładu przestrzennego rozumianego jako takie ukształtowanie, które tworzy harmonijną całość oraz uwzględnia w uporządkowanych relacjach wszelkie uwarunkowania i wymagania funkcjonalne, społeczno-gospodarcze, środowiskowe, kulturowe oraz kompozycyjno-estetyczne (art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717.).
Natomiast ocena wydanych dla określonego zamierzenia warunków uwzględniać musi prawo do zagospodarowania terenu, do którego strona ma tytuł prawny, zgodnie z warunkami ustalonymi w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli nie narusza to chronionego prawem interesu publicznego oraz osób trzecich i prawo do ochrony własnego interesu prawnego przy zagospodarowaniu terenów należących do innych osób lub jednostek organizacyjnych oraz charakter i funkcję tego zamierzenia i jego bezpośredni wpływ na nieruchomości sąsiednie (art. 6 us.t2 w/w ustawy).
Oceniając przedmiotowe zamierzenie inwestycyjne pod kątem spełnienia wymogów z art. 61 ust. 1 pkt 1-5 upzp należy też mieć na uwadze, iż nie zmienia ono funkcji i sposobu zagospodarowania działki nr [...].
Z wniosku inwestora jak i z dokumentów sprawy wynika, że zakres inwestycji obejmuje rozbudowę budynku usługowego wyłącznie o zadaszenie ogródka gastronomicznego. Nieuzasadnione jest twierdzenie skarżącej, że inwestycja dotyczy rozbudowy budynku gastronomicznego, wobec czego wymaga szczegółowej oceny spełnienia wymagań wskazanych w art. 61 ust.1 pkt 3 w/w ustawy.
Tym samym nietrafne są zarzuty strony w przedmiocie braku ustalenia przez organ w decyzji o warunkach zabudowy dla spornej inwestycji wskaźnika wielkości powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki, a także określenia przez inwestora projektowanej powierzchni sprzedaży oraz wykazania, że istniejące uzbrojenie terenu jest wystarczające dla zamierzenia.
W aktach sprawy znajduje się wymagane prawem uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy dla spornej inwestycji z [...] Zarządem Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...], a także pismo operatora z dnia [...] stanowiące zapewnienie dostawy energii elektrycznej ze wskazaniem, że istniejące uzbrojenie elektroenergetyczne terenu jest wystarczające dla zasilania przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego oraz zgodę "Z" Sp. z o. o. w [...] na wykonanie zadaszenia pawilonu gastronomicznego i zapewnienie dostawy wody i odbioru ścieków sanitarnych.
Tak więc zarzuty skarżącej w tym zakresie są bezpodstawne.
Zgodnie z art. 59 ust. 1 ustawy w przypadku braku planu miejscowego, zmiana zabudowy i zagospodarowania terenu wymaga ustalenia warunków zabudowy w drodze decyzji. Wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia warunków wymienionych w art. 61 ust. 1 pkt 1-5 ww. ustawy.
Zdaniem Sądu, decyzja Burmistrza [...] nr [...] spełnia warunki, o których mowa w ww. przepisach.
Decyzja zawiera część tekstową i załącznik graficzny oraz wyniki analizy.
W decyzji określono warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy, w zakresie kształtowania: linii zabudowy, wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni terenu inwestycji, szerokości elewacji frontowej, wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej, geometrii dachu - to jest wszystkich parametrów nowej zabudowy.
Nie sposób zgodzić się z zarzutem skarżącej, że obszar przyjęty do analizy został wyznaczony w sposób nieprawidłowy. Z kopii mapy zasadniczej, stanowiącej załącznik nr 3 do decyzji o warunkach zabudowy, jednoznacznie wynika jaki obszar został przyjęty do analizy. Precyzyjnie także zostały oznaczone linie rozgraniczające teren inwestycji. Analizowany obszar obejmuje teren wyznaczony zgodnie z § 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Z wyników analizy wynika, że planowana inwestycja znajduje się na terenie pełniącym funkcje mieszkalną wielorodzinną i usługową, tak więc wnioskowana rozbudowa lokalu gastronomicznego w zakresie kontynuacji funkcji jest dopuszczalna. Wobec powyższego, jak i w świetle przepisów ww. rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r., nieuzasadnione jest stanowisko skarżącej w kwestii wymogu ustalenia, czy zabudowa o cechach i funkcji wskazanych w skarżonej decyzji dostępna jest z tej samej drogi publicznej. Istotne jest, iż występuje ona na obszarze analizowanym.
W ocenie Sądu, analiza wykonana w tym postępowaniu odpowiada wymogom cytowanego rozporządzenia i daje pozytywną odpowiedź w zakresie dopuszczalności wnioskowanego zamierzenia inwestycyjnego na tym terenie.
Należy też zgodzić się ze stanowiskiem organu, że dopuszczenie przekroczenia obowiązującej linii zabudowy dla takich elementów jak okapy i gzymsy oraz dla zadaszenia ogródka gastronomicznego nie jest sprzeczne z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Natomiast o faktycznym umieszczeniu ww. elementów i o odległościach od granic działki decydować będzie organ architektoniczno-budowlany wydający pozwolenie na budowę. Na tym etapie inwestor zobowiązany będzie do złożenia dokumentacji budowlanej, a właściwy organ do weryfikacji i wydania stosownego pozwolenia. W tym też postępowaniu będzie dokonywana ocena oddziaływania danej inwestycji na nieruchomości sąsiednie.
Reasumując, Sąd nie stwierdził w rozpatrywanej sprawie naruszenia przepisów prawa materialnego lub procedury administracyjnej, które mogłyby uzasadniać wyeliminowanie z porządku prawnego zapadłych w sprawie rozstrzygnięć i w oparciu o art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił.