Uzasadnienie
G. N. wniosła w imieniu A. N. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. numer SKO.ŚR.82/117/2008 utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] r. numer [...], którą organ I instancji uchylił z dniem [...] r. decyzję własną z dnia [...] r. przyznającą zaliczkę alimentacyjną dla A. N. W związku z brakiem w aktach sprawy pełnomocnictwa upoważniającego G. N. do występowania w sprawie w imieniu córki A. N, Sąd zobowiązał pełnomocnika do nadesłania stosownego pełnomocnictwa procesowego. W odpowiedzi na powyższe, G. N. nadesłała do akt pełnomocnictwo upoważniające ją do reprezentowania córki w niniejszej sprawie.
Jednocześnie pełnomocnik skarżącej złożył pismo procesowe z dnia [...] r. zatytułowane "wniosek o wycofanie skargi", w którym G. N. oświadczyła, że w związku z decyzją Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] r. o umorzeniu A. N. kwoty [...] zł jako nienależnie pobranej zaliczki alimentacyjnej – cofa przedmiotową skargę. Do pisma załączyła kopię w/w decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W niniejszej sprawie, Sąd nie znalazł podstaw do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne, stąd też na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postępowanie sądowe umorzyć.