Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. Burmistrz Gminy [...] działając w imieniu Gminy [...] wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] uchylającą decyzję Burmistrza [...] z dnia [...] r. stwierdzającą wygaśnięcie z dniem [...] r. zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych do 4,5 % zaw. Alkoholu i na piwo, pow. 4,5% do 18% zaw. alkoholu (z wyjątkiem piwa) i pow. 18% zaw. alkoholu przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży, tj. w sklepie spożywczym w [...] prowadzonym przez D.N. i umarzającą postępowanie organu I instancji.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Stosownie do art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym (§ 1), jak również inny podmiot, któremu ustawy szczególne przyznają prawo do wniesienia skargi (§ 2).
Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że Burmistrz [...], który jako organ I instancji wydał decyzję administracyjną w sprawie indywidualnej, nie jest podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi do sądu na decyzję ostateczną. Stosownie bowiem do art. 28 i 29 Kodeksu postępowania administracyjnego nie jest stroną w postępowaniu administracyjnym w przedmiotowej sprawie, ponieważ występuje w charakterze organu administracji publicznej i nie ma własnego interesu prawnego we wniesieniu skargi na decyzję organu odwoławczego. Burmistrz jest organem gminy, który działa jedynie w granicach i na mocy przyznanych mu ustawowo kompetencji, nie zaś jako podmiot, którego interesu prawnego lub obowiązku prawnego dotyczy postępowanie.
Z powyższych względów skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art. 50 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Orzeczenie w przedmiocie zwrotu wpisu wydano na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 powołanej wyżej ustawy.