Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczeciniez 30 czerwca 2020 r., sygn. akt II SA/Sz 394/20

Uzasadnienie

I. W. pismem z dnia [...] kwietnia 2020 r. wystąpiła ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] kwietnia 2020 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256, dalej: "k.p.a."), uznającą za nieuzasadnioną skargę T. S. na nieprawidłowe działania Dyrektora Zarządu Budynków i Lokali Komunalnych w S. w zakresie zawarcia umowy najmu lokalu komunalnego przy ul. [...] w S..

W uzasadnieniu uchwały wskazano, że T. S. z dniem [...] października 2018 r. wymeldowała się z lokalu położonego przy ul. [...] w S., pozbawiając się tym samym prawa do lokalu socjalnego. Jednocześnie w jej ocenie Dyrektor ZBiLK bezprawnie zawarł umowę najmu przedmiotowego lokalu komunalnego położonego przy ul. [...] z K. D. (córką I. W.).

Do skargi I. W. dołączyła swoje wezwanie z dnia [...] kwietnia 2020 r. skierowane do Rady Miasta o usunięcie naruszenia prawa wskazaną uchwałą, w którym podniosła, że mimo spłacenia prawie całej kwoty zadłużenia powstałego w lokalu przy ul. [...], to jednak nie stała się stroną umowy o najem przedmiotowego lokalu.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, jako niedopuszczalnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje

Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że w przypadku wniesienia skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając m.in., czy mieści się w katalogu spraw należących do właściwości sądu administracyjnego.

W przypadku stwierdzenia braku kognicji sądu do rozpoznania sprawy, taka skarga, podlega odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, zwanej dalej: "p.p.s.a.").

W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
5. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę (art.3 § 2a i 3 p.p.s.a.).

Złożona w sprawie skarga dotyczy uchwały Rady Miasta, podjętej w oparciu o art. 229 pkt 3 k.p.a., uznającej za nieuzasadnioną skargę T. S. złożoną na działania Dyrektora Zarządu Budynków i Lokali Komunalnych w S..

Zgodnie z art. 227 k.p.a., przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Według art. 228 k.p.a. skargi składa się do organów właściwych do ich rozpatrzenia. Z kolei stosownie do art. 229 pkt 3 k.p.a. jeżeli przepisy szczególne nie określają innych organów właściwych do rozpatrywania skarg, rada gminy - jest organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności wójta (burmistrza lub prezydenta miasta) i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych, z wyjątkiem spraw określonych w pkt 2.

Wskazane przepisy znajdują się w dziale VIII k.p.a. zatytułowanym "Skargi i wnioski" i regulują postępowanie skargowe. Zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądem, powyższy tryb "ogólnoskargowy" jest samodzielnym, jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, które kończy się czynnością materialno-techniczną, tzn. zawiadomieniem o załatwieniu skargi (art. 238 § 1 k.p.a.). W takim postępowaniu nie rozstrzyga się konkretnej sprawy administracyjnej. Tym samym czynności – niezależnie od ich formy – podejmowane przez organy administracji publicznej stosownie do ogólnych przepisów działu VIII k.p.a., mają odrębny charakter i nie podlegają kontroli sądowoadministracyjnej (por. postanowienia NSA z dnia 19 stycznia 2012 r., sygn. akt II OSK 2692/11, z dnia 19 grudnia 2017 r., II OSK 3207/17 czy z dnia 27 listopada 2015 r., sygn. akt I OSK 3045/15, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Zainteresowanemu podmiotowi nie przysługuje prawo do zaskarżenia odpowiedzi organu, nawet jeżeli zawiadomienie o załatwieniu skargi ma formę uchwały rady gminy, ponieważ nie stanowi aktu, o jakim mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. Ponadto uchwała podjęta przez radę gminy w trybie działu VIII k.p.a., nie może być również kwalifikowana jako akt podlegający zaskarżeniu w oparciu o art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, gdyż nie stanowi ona rozstrzygnięcia sprawy z zakresu administracji publicznej w rozumieniu tego przepisu.

Niezależnie od powyższego wskazać należy, że inicjująca niniejsze postępowanie sądowe skarga została wniesiona przez I. W., czyli inną osobę, aniżeli adresat zaskarżonej uchwały, którą była T. S.. Niemniej kwestią zasadniczą jest, że zaskarżona uchwała nie mieści się w kategorii aktów z zakresu administracji publicznej, które podlegają kontroli sądowoadministracyjnej, co oznacza, że skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.

W tym stanie rzeczy, Sąd skargę odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a.