Uzasadnienie
Rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] r. Nr [...] Wojewoda działając na podstawie art. 91 ust.1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) stwierdził nieważność uchwały Nr [...] Rady Miejskiej z dnia [...] w sprawie uchylenia uchwały Rady Miejskiej.
Powyższą uchwałą z dnia [...] r. Rada Miejska uchyliła własną uchwałę z dnia [...] Nr [...] w sprawie wniesienia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody dotyczące uchwały tejże Rady Nr [...] z dnia [...]r. w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia mandatu radnego ([...]). Jednocześnie w § 2 uchwały Rada zobowiązała Przewodniczącego Rady do wycofania skargi z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia nadzorczego podniesiono, że zgodnie z treścią art. 25a ustawy o samorządzie gminnym, radny nie może brać udziału w głosowaniu w radzie ani w komisji, jeżeli dotyczy ono jego interesu prawnego.
Wojewoda wywiódł, że głosowanie radnego M. S. nad kwestionowaną uchwałą dotyczy jego interesu prawnego, co skutkowało koniecznością wyłączenia tego radnego z głosowania nad przedmiotową uchwałą. Uzyskana w głosowaniu większość nie jest wiarygodna, ponieważ mógł o niej zadecydować właśnie głos radnego M. S. W tym stanie rzeczy nie można uznać, iż podjęcie uchwały Nr [...] zostało przegłosowane zgodnie z wymaganiami przewidzianymi w art. 14 ustawy o samorządzie gminnym. Uchwala nie została więc skutecznie podjęta ustawowo wymaganą większością głosów.
Wobec powyższego Wojewoda uznał za uzasadnione i konieczne stwierdzenie nieważności przedmiotowej uchwały.
Powyższe rozstrzygnięcie nadzorcze doręczone zostało Radzie Miejskiej w dniu [...] r. i zostało przez tę Radę zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargą z dnia [...]
Z treści uzasadnienia skargi wynika, że oparta została na następujących zarzutach:
- 1) błędu w ustaleniach faktycznych,
- 2) nieprawidłowej interpretacji art. 25a ustawy o samorządzie gminnym.
Wojewoda odpowiadając na skargę wniósł o jej oddalenie i w całości powtórzył stanowisko wyrażone w zaskarżonym rozstrzygnięciu nadzorczym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przedmiotem skargi wniesionej do sądu administracyjnego w niniejszej sprawie jest rozstrzygnięcie nadzorcze wojewody jako organu nadzoru sprawującego, zgodnie z Rozdziałem 10 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Tekst jedn. Dz. U. z 2001r.) nadzór nad działalnością gminną.
Stosownie do art.98 ust. 1 tej ustawy, rozstrzygnięcia organu nadzorczego dotyczące gminy podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego z powodu niezgodności z prawem w terminie 30 dni od dnia ich doręczenia. Z treści ust. 3, art. 98 wynika, że do złożenia skargi uprawniona jest gmina (związek międzygminny), której interes prawny, uprawnienie albo kompetencja zostały naruszone, a podstawę do wniesienia skargi stanowi uchwała (lub zarządzenie w przypadku, gdy rozstrzygnięcie nadzorcze dotyczy zarządzenia organu monokratycznego) organu, który podjął uchwałę objętą rozstrzygnięciem nadzorczym. Innymi słowy rzecz ujmując, warunkiem formalnym wniesienia przez gminę skargi do sadu administracyjnego na rozstrzygnięcie nadzorcze wojewody stwierdzające nieważność uchwały rady gminy, jest uchwała tejże rady o wniesieniu skargi do sądu.
Przepisy ustawy o samorządzie gminnym nie wskazują wprost w jakim terminie uchwała, o której mowa w art. 98 ust. 3 powinna być podjęta, co nie oznacza, że nie jest możliwe ustalenie tego terminu w oparciu o wykładnię wyżej wskazanego przepisu. Jeśli z woli ustawodawcy podstawę do wniesienia skargi na rozstrzygnięcie dotyczące uchwały rady gminy stanowić ma uchwała rady gminy, to logicznym wnioskiem jest stwierdzenie, że uchwała ta powinna zapaść w terminie przewidzianym do wniesienia skargi do sądu. Identyczne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia [...]r., sygn. akt II SA/[...], OSS [...] stwierdzając między innymi: "[...]".
Skład Sądu orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela stanowisko wyrażone w cytowanym wyroku. Dlatego w pierwszej kolejności przedmiotem ustaleń było wyjaśnienie czy oraz kiedy Rada Miejska podjęła uchwałę o wniesieniu skargi do sądu administracyjnego na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia [...]r. Nr [...], doręczone tej Radzie [...]r., bowiem do skargi uchwała taka nie została dołączona, jak też nie powołano się w treści skargi na fakt podjęcia takiej uchwały. Z przedstawionych wyżej okoliczności faktycznych wynika, że termin do zaskarżenia przedmiotowego rozstrzygnięcia nadzorczego, a zatem także termin do podjęcia uchwały o wniesieniu skargi do sądu administracyjnego upłynął z dniem [...]r. Tymczasem z uchwały Nr [...] Rady Miejskiej nadesłanej przez Burmistrza Gminy w zakreślonym przez Sąd terminie wynika, że uchwała ta, w której § 1 postanowiono wnieść skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego między innymi na przedmiotowe rozstrzygnięcie nadzorcze, podjęta została w dniu [...] r. a więc po upływie terminu do wniesienia skargi.
Z powodu tego ustalenia Sąd uznał, że nie został spełniony, określony w art. 98 ust.3 ustawy o samorządzie gminnym warunek formalny skargi i z tej przyczyny skargę, jako niedopuszczalną, odrzucił na podstawie art.58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270).