Uzasadnienie
Wojewoda postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji odmawiające zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie o wymeldowanie M. Z. z pobytu stałego z lokalu przy ul. [...] w[....].
W dniu [...] r. M. Z. wniosła skargę na to postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postępowania do czasu zakończenia toczącego się postępowania cywilnego w sprawie o rozwód i podział majątku wspólnego, w skład którego wchodzi mieszkanie z którego skarżąca została wymeldowana. Skarżąca nie uzasadniła wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.
W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do art. 61 § 3 tej ustawy, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny stanu rzeczy lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania i nie każdy wymaga wykonania. Przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie odmawiające zawieszenia postępowania w sprawie o wymeldowanie. Postanowienie to ze swej istoty nie podlega wykonaniu i nie wymaga wykonania. Przyczyną udzielenia ochrony tymczasowej nie może być w żadnym razie wskazana we wniosku okoliczność, że toczy się postępowanie cywilne o rozwód i podział majątku wspólnego. Z okoliczności sprawy nie wynika, aby udzielenie ochrony tymczasowej było uzasadnione.
Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak na wstępie na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.