Uzasadnienie
Decyzją z dnia 20 marca 2008 r. [...] Wojewoda Z. uchylił decyzję organu I instancji i odmówił zameldowania J. Ć., M. K. oraz małoletniego P. U. na pobyt stały w lokalu przy ul. D. w K. Jak wynika ze zwrotnych potwierdzeń odbioru znajdujących się w przesłanych Sądowi aktach administracyjnych, decyzja ta została doręczona J. Ć. i M. K. w dniu 26 marca 2008 r.
W dniu 30 kwietnia 2008 r. J. Ć. i M. K. nadali w urzędzie pocztowym w K. skargę na ww. decyzję bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie.
W dniu 6 maja 2008 r. Sąd przesłał skargę według właściwości do Wojewody Z. wraz ze zobowiązaniem do jej zwrotu, nadesłania akt administracyjnych i odpowiedzi na skargę w terminie 30 dni stosownie do art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.).
W dniu 16 maja 2008 r. skarga została złożona w siedzibie Sądu.
Wojewoda Z. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie jako wniesionej z uchybieniem terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:
W myśl art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Tak więc 30 dniowy termin do wniesienia skargi na decyzję doręczoną obojgu skarżącym w dniu 26 marca 2008 r. upłynął z dniem 25 kwietnia 2008 r. Natomiast skarga została nadana przez skarżących w urzędzie pocztowym w dniu 30 kwietnia 2008 r., a więc po upływie terminu do jej wniesienia.
Należy podkreślić, że w niniejszej sprawie skarga została wniesiona dopiero w dniu 6 maja 2008 r., w tym bowiem dniu Sąd nadał w urzędzie pocztowym skargę do organu odwoławczego, za pośrednictwem którego skarga powinna być wniesiona. W obowiązującym stanie prawnym nie ma bowiem możliwości wnoszenia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego.
W tym stanie rzeczy należało skargę odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jako wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.