Uzasadnienie
Wyrokiem wydanym w dniu 8 czerwca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. oddalił skargę A. K. na opisane w sentencji postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r. w przedmiocie zarzutów w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym.
W terminie przewidzianym do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku skarżący złożył na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Z uzasadnienia wniosku wynika, że skarżący prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, posiadany majątek stanowi: [...] o powierzchni [...] i wartości ok. [...] zł ([...]), samochód marki [...] rok produkcji[...], wartości ok. [...] tys. zł.
Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie [...] i osiąga z tego tytułu dochód w wysokości ok[...] zł miesięcznie.
Wydatki ponoszone na media to kwota rzędu [...] zł, opłaty z tytułu[...], ponadto często choruje, jednakże nie zachował paragonów potwierdzających zakup lekarstw. Wnioskodawca dodał, że korzysta z pomocy [...] i [...].
W wykonaniu zobowiązania starszego referendarza sądowego do nadesłania dokumentów potwierdzających opisaną sytuację, skarżący nadesłał decyzję w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości za rok [...] ustalającą podatek od nieruchomości w kwocie [...] zł za budynki mieszkalne o powierzchni [...], budynki pozostałe [...] oraz grunty pozostałe o powierzchni [...], fakturę VAT za prąd za okres dwóch miesięcy na kwotę [...] zł, fakturę za gaz za okres dwóch miesięcy na kwotę [...] zł, potwierdzenie dokonania opłaty za odpady w wysokości [...] zł oraz [...] zł, fakturę VAT za wodę i ścieki za okres dwóch miesięcy na kwotę [...] zł.
Wyciągów z posiadanych rachunków bankowych oraz zaświadczenia o wysokości dochodu uzyskiwanego z prowadzonej działalności gospodarczej wnioskodawca nie przedłożył.
Oceniając wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, referendarz sądowy zważył:
Należy przede wszystkim wyjaśnić, że prawo pomocy jest szczególną instytucją procesową, która ma na celu zagwarantowanie konstytucyjnego prawa do sądu osobom, które nie są w stanie samodzielnie ponieść kosztów postępowania sądowego. Stanowi ono realizację uprawnień wynikających z art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji RP oraz art. 6 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności sporządzonej w Rzymie w dniu 4 listopada 1950 r. (Dz.U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284 ze zm.).
Instytucję prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym regulują przepisy zawarte w rozdziale 3, działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.).
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Podkreślić należy, że instytucja prawa pomocy stanowi odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 ww. ustawy. Prawo pomocy może być więc przyznane na wniosek osób bardzo ubogich znajdujących się ze względu na różne zdarzenia życiowe w sytuacji, która nie pozwala im na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, lub gdy ich poniesienie byłoby związane z poniesieniem uszczerbku koniecznego dla wnioskującego i jego rodziny, tj. uniemożliwiłoby zaspokojenie najbardziej podstawowych potrzeb życiowych.
Przy tym należy zaznaczyć, że ciężar dowodu spełnienia przesłanek przyznania prawa pomocy, określonych w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. ciąży na stronie ubiegającej się o uzyskanie takiego prawa.
W niniejszej sprawie skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Oceniając wniosek na podstawie złożonych oświadczeń i przesłanych dokumentów, wskazać należy, że A. K. dysponuje miesięcznym dochodem wynoszącym ok. [...] zł, a udokumentowane miesięczne wydatki prowadzonego przez niego gospodarstwa domowego stanowi kwota rzędu [...] zł na którą składają się następujące opłaty: - prąd [...] zł, - gaz [...] zł, - odpady [...] zł, - woda i ścieki [...] zł.
Mając na uwadze powyższe okoliczności należało stwierdzić, że posiadanie przez skarżącego stałego dochodu w wysokości [...] zł netto miesięcznie w zestawieniu z wykazanymi miesięcznymi kosztami utrzymania pozwalają na uznanie, że wnioskodawca jest w stanie uiścić koszty sądowe w niniejszej sprawie, na które aktualnie składać się będzie opłata od skargi kasacyjnej w wysokości 100 zł (jeżeli skarżący ją złoży) i nie doprowadzi do niedostatku w jego utrzymaniu, przeciwnie mieści się w jego możliwościach płatniczych.
Nie ulega jednak wątpliwości, że w aktualnym stanie dochodów i wydatków skarżący nie byłby w stanie ustanowić pełnomocnika z wyboru. Dlatego referendarz sądowy stwierdził, że zachodzą przesłanki do przyznania A. K. adwokata z urzędu.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.