Uzasadnienie
Skarżący R. S. na rozprawie w dniu 13 czerwca 2019 r. złożył pisemny wniosek o wyłączenie sędziego NSA Danuty Strzeleckiej-Kuligowskiej od udziału w rozpoznaniu Jego skargi w sprawie sygn. akt II SA/Sz 416/19.
Jako podstawę wyłączenia ww. sędziego wnioskodawca wskazał na "uniemożliwienie procesowo w dniu 18.12.2014 r. w sprawie II SA/Sz 378/13 na jawnym posiedzeniu Sądu odnotowania w treści protokołu w celach dowodowych manipulacyjnych zachowań procesowych adwokata M. O. i składania przez Niego fałszywych twierdzeń w Jego opinii z dnia 25.06.2014 r. oraz manipulacji procesowej dokonanej przez sędziego Panią Bożenę Popowską z NSA w Warszawie w treści postanowienia z dnia 4.09.2014 r. w sprawie I OZ 704/14".
W dniu 14 czerwca 2019 r. sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska złożyła do akt sprawy oświadczenie, że nie istnieją przesłanki wymienione w art. 18 i art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, które mogłyby wywołać wątpliwość co do Jej bezstronności w rozpoznawanej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Instytucja wyłączenia sędziego sprowadza się do eliminowania wszelkich przyczyn, które mogłyby skutkować pojawieniem się jakichkolwiek wątpliwości co do bezstronności i obiektywizmu sędziego przy rozpoznawaniu konkretnej sprawy (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 lipca 2004 r. sygn. akt SK 19/02, OTK ZU nr 7/A/2004, poz. 67).
W ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", ustawodawca uregulował powyższą instytucję w rozdziale 5 w artykułach 18-24.
W art. 18 § 1 P.p.s.a. wskazano enumeratywnie na przyczyny wyłączenia sędziego z mocy samego prawa. Przesłanki wymienione w tym przepisie opierają się na związkach sędziego z przedmiotem lub podmiotami postępowania. Powiązania te są tego rodzaju, że niezależnie od subiektywnych odczuć osób występujących w sprawie – czynią prawdopodobnym przypuszczenie, że rozpoznanie sprawy nie będzie odpowiadało wymogom bezstronności.
Natomiast w art. 19 P.p.s.a. przewidziano, że niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.
Z oświadczenia z dnia 14 czerwca 2019 r. złożonego przez sędziego NSA Danutę Strzelecką-Kuligowską wynika, że nie istnieją przesłanki wymienione w art. 18 i art. 19 P.p.s.a., które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności w rozpoznawanej sprawie. Wyjaśnienia te nie budzą żadnych wątpliwości w świetle materiału znajdującego się w sprawie, a wnioskodawca w żaden sposób nie podważył tego oświadczenia. W judykaturze ugruntowany jest pogląd, zgodnie z którym autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza jego prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego (por. postanowienie NSA z dnia 6 maja 2011 r., sygn. I OZ 314/11, opubl. w Lex nr 795303).
W ocenie Sądu, skarżący we wniosku nie wykazał, aby istniały uzasadnione wątpliwości co do bezstronności sędziego objętego wnioskiem. W szczególności za zastosowaniem instytucji wyłączenia nie może przemawiać zdarzenie, wskazywane przez wnioskodawcę, które miało zaistnieć w sprawie II SA/Sz 378/13. Przekonanie wnioskodawcy o nieprawidłowym zachowaniu się sędziego NSA Danuty Strzeleckiej-Kuligowskiej podczas posiedzenia rozprawy w innej sprawie polegającego na "nieodnotowaniu w treści protokołu manipulacyjnych zachowań procesowych adwokata (...) oraz manipulacji procesowej dokonanej przez sędziego (...) z NSA w Warszawie" nie stanowi powodu, który obiektywnie spowodowałby utratę zaufania co do bezstronności sędziego NSA Danuty Strzeleckiej-Kuligowskiej.
W orzecznictwie ugruntowane jest stanowisko, że ocena pracy sędziego pod kątem ewentualnych, popełnionych przez niego uchybień przepisom prawa formalnego czy materialnego należy do sądu wyższej instancji w ramach kontroli instancyjnej. Natomiast sąd rozpoznający wniosek o wyłączenie sędziego nie bada zasadności i prawidłowości czynności podjętych w sprawie przez sąd orzekający (por. postanowienie SN z 28 sierpnia 1996 r., I PO 8/96, OSNAP 1997, nr 4, poz. 59).
Reasumując należy wskazać, że skoro wnioskodawca nie wykazał przesłanek z art. 18 i 19 P.p.s.a, a przesłanki te nie wynikają z akt sprawy, zatem brak jest podstaw prawnych do uwzględnienia wniosku.
Z tych względów, Sąd działając na podstawie art. 22 § 1 i 2 w związku z art. 18 i art. 19 P.p.s.a., orzekł jak na wstępie.