Uzasadnienie
J.G. i J.G. pismem z dnia [...] złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] nakładającą na J.G. i J.G. obowiązek wykonania, w terminie 60 dni od dnia uprawomocnienia się niniejszej decyzji, określonych czynności i robót budowlanych, w celu doprowadzenia samowolnie wykonanych robót związanych z rozbiórką budynku mieszkalnego położonego na działce nr [...] w miejscowości [...], do stanu zgodnego z prawem, poprzez wybudowanie od strony zewnętrznej budynku stanowiącego własność p. W., położonego na działce nr [...] w miejscowości [...], nowej ściany powiązanej z istniejącą wraz z jej ociepleniem, spełniającej wymagania określone w § 328 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. nr 75, poz. 690 ze zm.).
W piśmie z dnia [...] J.G. i J.G. złożyli oświadczenie o cofnięciu skargi na opisaną wyżej decyzję i umorzenie postępowania. Zwrócili się o zwrot kwoty wpłaconej na poczet postępowania sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę, które to cofnięcie wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W myśl art. 161 § 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2).
Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 wskazanej ustawy sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.
Wobec cofnięcia skargi i nie znajdując podstaw do uznania tego cofnięcia za niedopuszczalne, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postępowanie sądowe wywołane skargą J.G. i J.G. umorzyć. W przedmiocie kosztów orzeczono stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.