Uzasadnienie
Przedmiotem skargi wniesionej przez Dyrektora Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy Centrum Leczenia i Profilaktyki jest decyzja Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] r. wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa - o utrzymaniu w mocy decyzji Państwowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] r. [...] w przedmiocie nałożenia obowiązków w trybie nadzoru sanitarnego.
Z przedłożonych Sądowi akt administracyjnych wynika następujący przebieg postępowania administracyjnego poprzedzającego wydanie zaskarżonej decyzji.
Powiatowy Inspektor Sanitarny decyzją [...] z dnia [...] r., na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Inspekcji Sanitarnej / tekst jednolity Dz. U. z 1998 r., Nr 90, poz.575 ze zm./ i art. 104 § 1 kpa, zobowiązał Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy do wykonania w terminie do [...] r. następujących obowiązków:
- 1. odnowienia ścian i sufitów pomieszczeń użytkowych przez Przychodnię przy ul. W.; [...].
- 2. zlikwidowania [...].
Od powyższej decyzji strona zobowiązana wniosła odwołanie. Wojewódzki Inspektor Sanitarny, decyzją z dnia [...] r., po rozpoznaniu odwołania Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy na podstawie art. 138§1 pkt 1 kpa, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] r. Następnie [...] Wojewódzki Inspektor Sanitarny, decyzją z dnia [...] r., na podstawie art. 155 kpa, po rozpatrzeniu wniosku Dyrektora Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy o przedłużenie terminu realizacji obowiązków nałożonych decyzją Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] r. - zmienił decyzję w części dotyczącej terminu wykonania obowiązków i ustalił nowy termin ich wykonania na dzień [...] r.
W dniu [...] r. Dyrektor Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy zwrócił się do organu I instancji o zmianę terminu wykonania obowiązków nałożonych w pkt [...] i [...] w decyzji z dnia [...] r. i o przedłużenie terminu do dnia [...] r. uzasadniając wniosek podjęciem starań o przebudowę i modernizację budynku przychodni.
Organ I instancji pismem z dnia [...] r. poinformował wnioskodawcę, że nie wyraża zgody na przedłużenie terminu wykonania obowiązku nałożonego decyzją z dnia [...] r. w pkt [...].
W dniu [...] r. Dyrektor Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy za pośrednictwem organu I instancji wniósł do Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego pismo zatytułowane "[...]".
W uzasadnieniu powyższego pisma strona podniosła, że budynek przychodni jest istotnie zaniedbany i wymaga kapitalnego remontu. Od [...] r. podjęto działania celem uzyskania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji przebudowa [...]. Po otrzymaniu pozwolenia na budowę strona niezwłocznie przystąpi do modernizacji budynku. W związku z powyższym - w ocenie wnioskodawcy- należy wstrzymać wykonanie zaleceń nałożonych decyzją z dnia [...] r. Ponadto strona wniosła o uchylenie decyzji organu I instancji w części dotyczącej terminu wykonania obowiązków.
Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny, kwestionując to pismo jako odwołanie, decyzją z dnia [...] r. na podstawie art. 138§1 pkt 1 kpa, po rozpatrzeniu tegoż odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] r.- utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu powyższej decyzji organ odwoławczy stwierdził, że wydanie przez organ I instancji decyzji administracyjnej nakładającej obowiązek przeprowadzenia remontu polegającego na [...] oraz poprawy [...] w C. było uzasadnione.
Wyjaśnił nadto, że termin wykonania obowiązków został już decyzją Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego przedłużony do [...] r.
Organ odwoławczy uznał, że argumenty strony o przedłużającym się terminie wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, niezbędnej do przeprowadzenia remontu kapitalnego, nie mogą być uwzględnione i nie wstrzymują wykonania remontu bieżącego w stosunkowo niewielkim zakresie.
Dyrektor Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy - Centrum Leczenia i Profilaktyki wniósł na powyższą decyzję ostateczną skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego domagając się jej uchylenia.
W uzasadnieniu skargi strona skarżąca wskazała, że budynek [...], a nie tylko odnowienia [...]. Dlatego w [...]r. strona podjęła decyzję o przeprowadzeniu [...], zabezpieczając stosowne środki finansowe.
Od [...] r. toczy się postępowanie o uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji: [...]. Nie jest zatem celowe - zdaniem skarżącego - bieżące [...], gdyż przy [...] czynności te trzeba będzie powtórzyć. Dlatego strona wniosła do organu o przedłużenie terminu wykonania zaleceń do dnia [...] r. tj. do czasu zakończenia [...]. Wniosek ten nie został, uwzględniony, mimo że strona skarżąca podnosiła racjonalne argumenty zmierzające do efektywnego i oszczędnego wykorzystania publicznych środków finansowych.
Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny odpowiadając na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm) sąd administracyjny sprawuje kontrolę administracji publicznej przez badanie zgodności zaskarżonych decyzji z prawem.
W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania(art. 145 § 1 lit a),b) i c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 - dalej P.p.s.a.).
Sąd może też stwierdzić nieważność decyzji, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 kpa lub innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
Sądowa kontrola zgodności z prawem zaskarżonej decyzji doprowadziła do stwierdzenia, że decyzja ta została wydana z rażącym naruszeniem prawa, co uzasadniało stwierdzenie jej nieważności.
W tym miejscu wyjaśnić trzeba, że zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a Sąd nie jest związany granicami skargi, co oznacza, że skarga powinna zostać uwzględniona, jeśli tylko Sąd, niezależnie od zarzutów w niej podniesionych i wniosków w niej sformułowanych, stwierdzi istnienie któregoś z naruszeń prawa, powodujących wzruszenie zaskarżonego aktu lub czynności. Taka sytuacja wystąpiła w rozpoznawanej sprawie.
Dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy istotne znaczenie ma charakter prawny pisma strony skarżącej z dnia [...] r. (k - [...]).
Pismo to bowiem organ odwoławczy potraktował jako odwołanie od decyzji Państwowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] r. Nr [...].
Tymczasem - czego nie dostrzegał organ odwoławczy - decyzja organu I instancji z dnia p[...] była decyzją ostateczną i mogła być wzruszona tylko w jednym z trybów nadzwyczajnych postępowania administracyjnego.
Natomiast pismo strony z dnia [...] r. w powiązaniu z treścią wcześniejszego pisma z dnia [...] r., stanowiło niewątpliwie wniosek o zmianę ostatecznej decyzji z dnia [...] r. w zakresie terminu wykonania obowiązków, a zatem wniosek ten należało rozpoznać w trybie art. 155 kpa, tak jak uczynił to już wcześniej organ odwoławczy decyzją z dnia [...] r. [...].
Wprawdzie z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że organ ten częściowo ustosunkował się do żądania strony o przedłużenie terminu wykonania obowiązków. Zachodzi jednak ewidentna sprzeczność pomiędzy wskazaną podstawą prawną decyzji, rozstrzygnięciem a jej uzasadnieniem i w takiej sytuacji za właściwą przyjmuje się treść rozstrzygnięcia, a to oznacza w niniejszej sprawie, że organ odwoławczy rozpoznał odwołanie od decyzji, która w administracyjnym toku instancji miała walor decyzji ostatecznej. Tak wiec wydanie zaskarżonej decyzji nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa - art. 156 § 1 pkt 2 kpa.
Z tych przyczyn, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 stycznia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270) sąd orzekł jak w pkt I sentencji, postanawiając na mocy art. 223 § 2 i art. 200 P.p.s.a. o kosztach postępowania.