Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] wymierzającą J. J. karę pieniężną w wysokości [...] zł z tytułu urządzania gry na automatach poza kasynem gry.
Skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej do sądu administracyjnego złożyła J. J., zarzucając jej m.in. naruszenie art. 2 Konstytucji RP. W uzasadnieniu skargi podkreśliła, że została już prawomocnie skazana na karę grzywny za prowadzenie gry na automatach poza kasynem gry, dlatego też nie powinna być karana po raz kolejny.
W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Koniecznym warunkiem zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na wskazanej podstawie jest sytuacja, gdy w postępowaniu wyłoniło się zagadnienie prawne (prejudykat) pozostające w związku przyczynowym z wynikiem rozpoznawanej sprawy i mające wpływ na jego treść, którego sąd nie jest w stanie rozstrzygnąć we własnym zakresie, jako że rozstrzyga o nim inny organ lub sąd.
Taka sytuacja ma miejsce w sprawie niniejszej. Wskazać bowiem należy, że postanowieniem z dnia 21 maja 2012 r., sygn. akt III SA/Gl 1979/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w sprawie kary pieniężnej przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu następujące pytanie prawne: "Czy przepisy art. 89 ust. 1 pkt 1 i 2, ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o grach hazardowych w zakresie, w jakim dopuszczają stosowanie wobec tej samej osoby fizycznej, za ten sam czyn kary pieniężnej i odpowiedzialność za przestępstwo skarbowe z art. 107 § 1 lub wykroczenie skarbowe z art. 107 § 4 ustawy z dnia 10 września 1999 r. Kodeks karny skarbowy (Dz. U. z 2007r., nr 111, poz. 765 ze zm.) są zgodne z art. 2, art. 30 i art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej?". Pytanie to zostało zarejestrowane w Trybunale Konstytucyjnym pod sygn. akt P 32/12.
W ocenie Sądu pytającego, omawiana regulacja prawna jest niezgodna z zasadą zaufania obywatela do państwa i prawa oraz z zasadą racjonalności działań ustawodawcy, wypływającymi w ustanowionej w art. 2 Konstytucji RP, zasady demokratycznego państwa prawnego.
Ponieważ przedmiotowe postępowanie dotyczy kary pieniężnej nałożonej na osobę fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą w zakresie gier hazardowych, dlatego też Sąd doszedł do przekonania, że opisana kwestia prejudycjalna ma bezpośredni wpływ na wynik niniejszego postępowania. Zaznaczyć bowiem należy, że skarżąca, jak wynika z dokumentów znajdujących się w aktach administracyjnych sprawy, wyrokiem Sądu Rejonowego z siedzibą z dnia [...] została już prawomocnie skazana na karę grzywny za urządzanie gry hazardowej w swoim lokalu gastronomicznym. Nie sposób zatem wykluczyć, że orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego będzie stanowić jedną z głównych podstaw rozstrzygnięcia w niniejszym postępowaniu sądowym.
Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.