Uzasadnienie
Rozkazem personalnym z dnia [...] r. nr [...]Komendant Miejski Policji w [...]zwolnił młodszego aspiranta P. W. ze służby w Policji z dniem [...]r.
Od powyższego rozstrzygnięcia P. W. złożył odwołanie. Postanowieniem z dnia [...]r. Nr [...]Komendant Wojewódzki Policji w [...]stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania, które wraz z pouczeniem o sposobie i terminie złożenia skargi do sądu administracyjnego, z uwagi na niemożność osobistego doręczenia pełnomocnikowi strony pozostawiono w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia.
Ponadto P. W. złożył do Komendanta Miejskiego Policji w [...]wniosek o wyjaśnienie wątpliwości co do treści rozstrzygnięcia z dnia [...]r. Rozpoznając powyższy wniosek postanowieniem z dnia [...]r. Komendant Miejski Policji w [...]jednocześnie z odpisem rozstrzygnięcia przesłał pełnomocnikowi skarżącego pouczenie o sposobie i terminie zaskarżenia przedmiotowego postanowienia w drodze zażalenia.
Jak wynika z akt administracyjnych sprawy P. W. wniósł zażalenie na postanowienie z dnia [...]r.
Komendant Wojewódzki Policji w [...]postanowieniem z dnia [...]r. Nr [...] stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia, które wraz z pouczeniem o sposobie i terminie złożenia skargi do sądu administracyjnego, z uwagi na niemożność osobistego doręczenia pełnomocnikowi strony pozostawiono w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia.
W piśmie z dnia [...]r. skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie P. W. wskazał, że w dniu [...]r. otrzymał od Komendanta Miejskiego Policji w [...]postanowienie w sprawie wyjaśnienia co treści decyzji oraz postanowienie w sprawie złożonego wniosku o uzupełnienie rozkazu personalnego. P. W. wskazał, że w dniu[...]r. wysłał do Komendanta Wojewódzkiego Policji zażalenie na postanowienie Komendanta Miejskiego Policji w [...]w sprawie wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji. Z kolei w dniu [...]r. wysłał do Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...]odwołanie od rozkazu dotyczącego zwolnienia ze służby.
Jednocześnie P. W. podniósł, że do chwili obecnej nie dostał odpowiedzi na obydwa pisma tj. odwołanie oraz zażalenie. W związku z powyższym złożył sprawę do rozstrzygnięcia przez Sąd Administracyjny, gdyż zdaniem skarżącego został zwolniony z pominięciem właściwego postępowania administracyjnego.
Powyższe pismo pierwotnie zostało potraktowane jako skarga na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...]w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia i odwołania, a następnie zarejestrowane pod sygn. akt II SAB/Sz 87/09.
Zarządzeniem z dnia [...]r. Sąd pouczył skarżącego o sposobie i trybie wnoszenia skarg do sądu administracyjnego wzywając jednocześnie skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie:
- - czy skarga dotyczy bezczynności Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...], jeśli tak to zobowiązano skarżącego do oświadczenia, czy przed wniesieniem skargi złożył zażalenie do organu wyższego stopnia na bezczynność, w przypadku wniesienia zażalenia zobowiązano skarżącego do nadesłania jego odpisu;
- - czy też skarga dotyczy aktu administracyjnego, jednocześnie zobowiązano skarżącego do wskazania zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności (podanie daty i numeru zaskarżonego aktu) oraz organu, którego działania skarga dotyczy.
W odpowiedzi na powyższe zobowiązanie P. W. w piśmie procesowym z dnia [...]r. podniósł, że Jego skarga dotyczy "rozkazu komendanta miejskiego Policji w [...]o zwolnieniu mnie ze służby w Policji Nr [...]z dnia [...]roku oraz rozkazu komendanta wojewódzkiego Policji w [...]dotyczącego zwolnienia mnie ze służby w Policji (nr oraz data rozkazu nie znana z powodu nie poinformowania mnie o takowym)".
Zarządzeniem z dnia [...]r. Sąd zakreślił sprawę w repertorium SAB, jako mylnie wpisaną oraz zarządził wpisać sprawę do repertorium SA pod sygn. akt II SA/Sz 448/09, o czym poinformował skarżącego.
Następnie Sąd poinformował skarżącego, że w jego sprawie zostały wydane dwa ostateczne rozstrzygnięcia Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...], a mianowicie postanowienie z dnia [...]r. Nr [...]stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia zażalenia oraz postanowienie z dnia [...]r. Nr [...]stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W tej sytuacji Sąd zobowiązał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od dnia otrzymania niniejszego wezwania, pod rygorem odrzuceniem skargi, poprzez:
- - wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu oraz
- - określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego zaskarżonym aktem.
Powyższe zobowiązanie wraz z pouczeniem zostało odebrane przez matkę skarżącego – D. W., w dniu [...]r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. [...] akt sądowych).
Do dnia dzisiejszego wezwany nie wykonał zobowiązania polegającego na uzupełnieniu braków formalnych skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej w dalszej części ustawą "P.p.s.a." skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać:
- 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności;
- 2) oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy;
- 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.
Określenie "naruszenie prawa" lub "naruszenie interesu prawnego" należy rozumieć jako podanie przez skarżącego przyczyny uzasadniającej, jego zdaniem, wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Powyższy przepis nie wymaga przy tym przedstawienia w skardze wyczerpującego wywodu prawnego lub wskazania konkretnego przepisu lub przepisów prawa, który został naruszony. Wymóg skargi będzie w tym zakresie spełniony wówczas, gdy skarżący wskaże, nawet w sposób bardzo ogólny, na czym polega jego zdaniem naruszenie prawa lub interesu prawnego w zaskarżonym akcie lub czynności /por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lutego 2006 r., sygn. akt I OSK 528/05, publ. LEX nr 194352/.
Podane wymogi skargi są niezbędne do zakreślenia przedmiotu postępowania, a ich niedochowania stanowi brak formalny.
Jak wynika z treści art. 49 ustawy P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 3 Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 w/w ustawy).
Zgodnie z treścią art. 72 powołanej ustawy P.p.s.a., jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było – administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów i podjęły się oddania pisma.
W okolicznościach przedmiotowej sprawy, wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi skierowane do skarżącego zostało doręczone dorosłemu domownikowi, czyli matce skarżącego w dniu [...]r., która podjęła się oddać przesyłkę adresatowi, zatem siedmiodniowy ustawowy termin na wykonanie zobowiązania Sądu upłynął dnia [...]r., który to dzień nie był sobotą ani dniem wolnym od pracy.
Wobec tego, że skarżący w zakreślonym terminie nie wykonał zobowiązania Sądu, a zatem jego skarga obarczona jest brakami, które uniemożliwiają nadanie jej dalszego biegu należało, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzec jak w postanowieniu.