Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia [...] r. G.K. zwróciła się o przyznanie jej prawa do zasiłku pielęgnacyjnego. Decyzją z dnia [...] r. numer [...] Burmistrz odmówił G.K. przyznania zasiłku pielęgnacyjnego. Organ powołał się na treść art.16 ust.2 pkt 1 i ust.3 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. Nr 228, poz.2255 z późn.zm.) i stwierdził, że G.K. ur. [...] r. nie spełnia warunków do uzyskania zasiłku pielęgnacyjnego, ponieważ nie legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, lecz o umiarkowanym stopniu, a niepełnosprawność datuje się od [...] r., czyli powstała już po ukończeniu przez wnioskodawczynię 21 roku życia.
Od decyzji tej G. K. odwołała się podnosząc, że nie ubiega się o przyznanie renty socjalnej i nie składała w tej materii żadnego wniosku. Podstawę prawną do uzyskania zasiłku pielęgnacyjnego według skarżącej stanowi ustawa z dnia 1 grudnia 1994 r. (Dz.U. Nr 228, poz.2255 oraz art.40 i 72 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...]r. numer [...] utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.
Organ w oparciu o akta sprawy ustalił, iż G.K. ur. w [...]r. ukończyła już 16 rok życia, a nie ukończyła jeszcze 75 lat. Ponadto jej niepełnosprawność nie powstała w wieku do ukończenia przez nią 21 roku życia. Tak więc ewentualne uprawnienie strony do zasiłku pielęgnacyjnego mogłoby wynikać jedynie z posiadania orzeczenia o znacznym stopniu niepełnosprawności. G.K. została zaliczona do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności i posiada orzeczony stopień niepełnosprawności o charakterze okresowym – do dnia [...] r.- niepełnosprawność zaś istnieje od [...] r.
Zgodnie z art.16 ust.2 i 3 ustawy o świadczeniach rodzinnych zasiłek pielęgnacyjny przysługuje: niepełnosprawnemu dziecku, osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16 roku życia, jeżeli legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności lub osobie, która ukończyła 75 lat, a także osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16 roku życia legitymującej się orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, jeżeli niepełnosprawność powstała w wieku do ukończenia 21 roku życia.
Powyższa decyzja została zaskarżona przez G.K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...].
Skarżąca oświadczyła, iż podtrzymuje w całości wniesione wcześniej odwołanie. Zdaniem skarżącej organ odwoławczy powołuje się na ustawę o świadczeniach renty socjalnej, a ona nigdy nie występowała o takie świadczenie.
Złożyła wniosek o przyznanie jej prawa do zasiłku pielęgnacyjnego w oparciu o ustawę z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2004 r. Nr 39, poz.353) oraz na podstawie innych ustaw. Podstawa prawna ustawa z dnia 1 grudnia 1994 r. oraz art.40 i 72 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r.. Przysługuje jej ustalenie zasiłku pielęgnacyjnego od ustalenia stopnia niepełnosprawności stopnia umiarkowanego od dnia [...] r. Wnosi o uchylenie decyzji I i II instancji.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje.
Zgodnie z art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269) Sąd właściwy jest do kontroli decyzji administracyjnych tylko w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Tak więc uchylenie decyzji administracyjnych przez Sąd następuje w przypadku naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy.
Sąd rozpoznając skargę rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art.134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn.zm.).
W niniejszej sprawie Sąd uznał skargę za nieuzasadnioną.
W obowiązującym stanie prawnym kwestie przyznawania zasiłku pielęgnacyjnego reguluje art.16 ust.2 i 3 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. Nr 228, poz.2255 z późn.zm.). Ustawa o świadczeniach rodzinnych weszła w życie z dniem 1 maja 2004 r. (z wyjątkami niedotyczącymi zasiłku pielęgnacyjnego) i z tym dniem utraciła moc ustawa z dnia 1 grudnia 1994 r. o zasiłkach rodzinnych, pielęgnacyjnych i wychowawczych (Dz.U. z 1998 r. Nr 102, poz.651 z późn.zm.).
Zgodnie z art.16 ust.2 i 3 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych zasiłek pielęgnacyjny przysługuje: niepełnosprawnemu dziecku, osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16 roku życia, jeżeli legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności lub osobie, która ukończyła 75 lat, a także osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16 roku życia legitymującej się orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, jeżeli niepełnosprawność powstała w wieku do ukończenia 21 roku życia.
Skarżąca nie spełnia powyższych przesłanek przyznania zasiłku pielęgnacyjnego, gdyż nie jest dzieckiem ani nie ukończyła 75 roku życia (ur. w [...]r.), posiada orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, a jej niepełnosprawność powstała [...] r., czyli po ukończeniu przez nią 16 roku życia.
W tym stanie rzeczy organy prawidłowo odmówiły skarżącej przyznania zasiłku pielęgnacyjnego. Co prawda Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie odniosło się do zarzutów strony podniesionych w odwołaniu, ale uchybienie to nie miało wpływu na rozstrzygnięcie sprawy.
W skardze G.K. wnosi o przyznanie jej dodatku pielęgnacyjnego lub zasiłku pielęgnacyjnego. Sąd wyjaśnia, iż jego rola ogranicza się do badania zgodności zaskarżonej decyzji z prawem, a przyznawanie wszelkich świadczeń należy do kompetencji właściwych organów administracji publicznej. Ponadto Sąd wyjaśnia, iż dodatek pielęgnacyjny przysługuje osobie uprawnionej do emerytury lub renty spełniającej określone przepisami wymagania (art.75 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 2004 r. Nr 39, poz.353 z późn.zm.) i decyzje w tych sprawach wydają organy rentowe właściwe ze względu na miejsce zamieszkania osoby zainteresowanej.
Sąd oddalił wniosek dowodowy skarżącej, gdyż zgodnie z art.106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn.zm.) Sąd może przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. W niniejszej sprawie nie wystąpiły żadne wątpliwości, a przede wszystkim dowodem w sprawie skarżącej nie mogą być decyzje dotyczące innej osoby.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...], na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn.zm.) orzekł, jak w sentencji.