Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 18 lipca 2012 r., sygn. akt II SA/Sz 464/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę E. L. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej.
Postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2012 r., sygn. akt II SA/Sz 464/12, Sąd na wniosek E. L., przyznał skarżącej prawo pomocy, w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.
Pismem z dnia [...] r., Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej poinformował Sąd, iż pełnomocnikiem w niniejszej sprawie został wyznaczony adwokat A. F. W dniu [...] r. wpłynęła do Sądu skarga kasacyjna, sporządzona przez adwokata A. F. od wyroku z dnia 18 lipca 2012 r. Jednocześnie pełnomocnik wystąpił z wnioskiem o zasądzenie kosztów pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata z urzędu, według norm przepisanych. Według oświadczenia pełnomocnika, koszty te nie zostały opłacone w całości, jak i w części. Adwokat wyjaśnił ponadto, że wystąpi do Okręgowej Rady Adwokackiej o wyznaczenie pełnomocnika z urzędu do podjęcia czynności poza siedzibą Szczecińskiej Rady Adwokackiej, polegającej na udziale w rozprawie przez Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 244 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa, bez ponoszenia przez stronę wynagrodzenia i wydatków adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
W myśl art. 250 ustawy, wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie, odpowiednio według zasad, określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych, w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).
W § 18 ust. 1 pkt 2 lit. "b" powołanego wyżej rozporządzenia wskazano, że stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
Sprawa ze skargi E. L. w przedmiocie choroby zawodowej, należy do kategorii spraw określonych w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, przewidującym stawkę minimalną w kwocie 240 zł. W rezultacie wynagrodzenie ustanowionego w sprawie adwokata, za sporządzenie skargi kasacyjnej, wynosi w sprawie 180 zł (75 % kwoty 240 zł).
Jednakże, zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia, Sąd orzekając o wysokości opłaty za czynności adwokata z tytułu zastępstwa procesowego z urzędu, obowiązany jest do podwyższenia opłaty o kwotę podatku od towarów i usług, liczoną według stawki obowiązującej w dniu orzekania (23%). Wobec powyższego, koszty sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, w rozpatrywanej sprawie, stanowią kwotę 221, 40 zł.
W tej sytuacji orzeczono jak na wstępie, na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. "b" oraz § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.