Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez Spółkę A. reprezentowane przez Spółkę A. Oddział A. od decyzji Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] nakazującej Gminie [...] oraz Spółce A. — właścicielom obiektu mostowego położonego w [...] na terenie dz. nr [...] obręb [...] i na terenie dz. nr [...] obręb [...], wykonanie w terminie do [...]r. w/w czynności mających na celu usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości związanych z niewłaściwym stanem technicznym obiektu, tj. dokonać naprawy uszkodzonych elementów pomostu oraz dokonać naprawy uszkodzonych filarów.
Uzasadniając swe rozstrzygnięcie organ odwoławczy stwierdził, iż decyzja Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r. nr. [...], została doręczona Spółce A. w dniu [...] r. – dowodem jest zwrotnie potwierdzenie odbioru.
Odwołanie od ww. decyzji zostało wniesione w dniu [...] r. bezpośrednio do Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego przez Spółkę A., reprezentowane przez Spółkę A. Oddział A. przy [...] (zgodnie z odpisem z Krajowego Rejestru Sądowego z dnia [...] r.), tj. 1 dzień po terminie przysługującym do wniesienia odwołania.
Zgodnie z art. 129 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie.
W skardze na wyżej wymienione postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Spółka A., reprezentowana przez Spółkę A. Oddział A., wniosła o jego uchylenie zarzucając zaskarżonemu rozstrzygnięciu naruszenie:
- - art. 7 i 8 k.p.a. poprzez niepełne wyjaśnienie stanu faktycznego i nieuwzględnienie słusznego interesu strony, tj. faktu, że przedmiotowy most od dłuższego czasu jest w posiadaniu Gminy [...] i służy jej mieszkańcom, jak również poprzez prowadzenie postępowania w sposób sprzeczny z zasadą pogłębiania zaufania do organów administracji, tj. nieuwzględnienia słusznych wniosków strony,
- - art. 140 k.c. poprzez utrudnienie właścicielowi budynku rozporządzania swoją własnością w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami i uwzględniający ekonomiczny aspekt prowadzonej działalności,
- - art. 40 § 2 k.p.a. poprzez błędne doręczenie decyzji organu powiatowego z dnia [...] r. do Zarządu Spółki A., zamiast do wyznaczonego w sprawie pełnomocnika, tj. Dyrektora Spółki A. Oddział A. Strona skarżąca w uzasadnieniu skargi wskazała, że błędny jest pogląd wyrażony w zaskarżonym postanowieniu, jakoby odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu. W związku z tym, że decyzja organu pierwszej instancji została doręczona do niewłaściwego podmiotu, tj. do Zarządu Spółki A., za datę skutecznego doręczenia decyzji należy uważać datę wpływu decyzji do Oddziału A., który nastąpił w dniu [...] r. Zatem złożenie odwołania w dniu [...] r. nastąpiło z zachowaniem terminu.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, w odpowiedzi na skargę, wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:
Sąd administracyjny, zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), kontroluje jedynie legalność zaskarżonego aktu, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni.
Uwzględnienie skargi następuje wówczas, gdy sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.), przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonego aktu.
Przedmiotem kontroli jest postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...].
W ocenie Sądu zaskarżone postanowienie zostało podjęte z naruszeniem art. 7, 10 § 1, 40, 41, 77, i 107 k.p.a., a więc zasad procedury administracyjnej w stopniu mającym wpływ na treść rozstrzygnięcia.
Jak wynika z akt sprawy, począwszy od zawiadomienia o wszczęciu postępowania w przedmiotowej sprawie z dnia [...] r., a skończywszy na decyzji z dnia [...] r., wszystkie pisma dotyczące sprawy kierowane były przez Inspektora Nadzoru Budowlanego do adresata decyzji, tj. Spółki A., na adres: [...]. Jednak, że bezpośrednio po doręczeniu stronie zawiadomienia o wszczęciu postępowania, wszelkie działania w sprawie podejmowane były przez Spółkę A. Oddział A. z siedzibą w [...] przy [...]. Wskazują na to jego pisma z dnia [...] i [...] r. Organ nie podjął jednak żadnych działań mających na celu ustalenie, w jakim charakterze występuje podmiot wnoszący wyżej wskazane pismo, i nie zażądał od niego upoważnienia do działania w imieniu Spółki, mimo że z treści wyżej wskazanych pism, wynika, że składający pismo występuje w o reprezentowanej sprawie, w imieniu strony, wobec której wszczęto postępowanie co zostało potwierdzone w przedłożonym do odwołania pełnomocnictwie udzielonym w formie aktu notarialnego.
W takim przypadku tj. w sytuacji ustanowienia pełnomocnika, wszelkie pisma doręcza się ustanowionemu pełnomocnikowi (a nie stronie postępowania - o czym wyraźnie stanowi art. 40 § 2 kpa). Przepis ten nie dopuszcza żadnych wyjątków i zgodnie z przyjętą w Kodeksie postępowania administracyjnego zasadą oficjalności doręczeń obarcza organy administracyjne prowadzące postępowanie obowiązkiem doręczania wszystkich pism procesowych, w tym orzeczeń (decyzji i postanowień) pełnomocnikowi ustanowionemu w sprawie. Pominięcie przez organ pełnomocnika strony jest równoznaczne z pominięciem strony w postępowaniu administracyjnym, a postępowanie prowadzone z naruszeniem ogólnej zasady udziału strony w postępowaniu jest postępowaniem wadliwym w zakresie ciążącego na organie obowiązku zapewnienia stronie czynnego udziału w sprawie.
Wskazać również należy, że organ powiatowy – od momentu wpłynięcia do niego pisma Spółki z dnia [...] r., którego nadawcą był Spółka A. Oddział A. z siedzibą w [...] przy [...] – miał obowiązek doręczenia stronie, stosownie do treści art. 41 k.p.a., wszystkich pism dotyczących sprawy, w której toczyło się postępowanie, w tym decyzji rozstrzygającej sprawę co do istoty, na adres wskazany w przedmiotowym piśmie, tj. na adres Oddziału w [...], czego jednak nie uczynił.
Uznać więc należy, że doręczenie decyzji organu powiatowego dokonane samej stronie a nie jej pełnomocnikowi jest bezskuteczne i nie wywołuje skutków prawnych, a przede wszystkim nie jest zdarzeniem, od którego rozpoczyna swój bieg termin do wniesienia odwołania. Tym samym zaskarżone postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania – jako wadliwe – podlega uchyleniu.
Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ winien uwzględnić powyższe uwagi, przeprowadzając dokładną analizę materiału dowodowego (m.in. umocowanie pełnomocnika do działania w imieniu strony) i ocenić skuteczność wniesionego przez skarżącą Spółkę odwołania z uwzględnieniem art. 40 § 2 k.p.a.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c i art. 200 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.