Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczeciniez 27 lutego 2008 r., sygn. akt II SA/Sz 48/08

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Skład
sędzia NSA Iwona Tomaszewska przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 27 lutego 2008r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi J. B. na czynność materialno – techniczną Starosty z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu opłat za karty pojazdów odrzucić skargę

Uzasadnienie

Skarżący J. B. wniósł skargę zatytułowaną "na milczenie organu administracji Starosty Powiatu S.".

W uzasadnieniu skargi J. B. podniósł, że postępowanie w tej sprawie zostało wszczęte Jego wnioskiem z dnia [...] o zwrot zawyżonych opłat za wydanie kart pojazdów w kwocie 1.275 zł.

Dyrektor Wydziału Komunikacji Starostwa S. działając z upoważnienia Starosty w sprawie wniosku strony nie wydał decyzji tylko w piśmie z dnia [...] stwierdził, że działał na podstawie powszechnie obowiązujących norm prawa.

Starosta odpowiadając na skargę wniósł o jej oddalenie. Organ wyjaśnił, że skarżący we wniosku z dnia [...] zwrócił się o zwrot zawyżonej opłaty za karty pojazdu w łącznej kwocie 1.275 zł.

Pismem z dnia [...] Dyrektor Wydziału Komunikacji Starostwa S. działając z upoważnienia Starosty udzielił wnioskodawcy odpowiedzi, podając, że opłata za kartę pojazdu była pobrana zgodnie z obowiązującymi wówczas przepisami. J. B. odwołał się od powyższego pisma do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wnosząc o uchylenie decyzji i wydanie orzeczenia stwierdzającego nadpłatę za wydanie karty pojazdu w wysokości 1.275 zł oraz o zobowiązanie Starosty do zwrotu tej kwoty wraz z odsetkami.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] stwierdziło niedopuszczalność odwołania z uwagi na brak przedmiotu zaskarżenia. Czynność Starosty nie była decyzją administracyjną a czynnością materialno-techniczną.

Ponadto Starosta w odpowiedzi na skargę wskazał, że zgodnie z art. 77 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym, kartę pojazdu dla pojazdu samochodowego wydaje, za opłatą i po uiszczeniu opłaty ewidencyjnej, właściwy w sprawach rejestracji Starosta przy pierwszej rejestracji pojazdu na terytorium RP. Czynność polegająca na wydaniu karty pojazdu, jak również pobranie opłaty, stanowi czynność materialno-techniczną pierwszej rejestracji pojazdu. Przepisy prawa materialnego nie przewidują prowadzenia postępowania administracyjnego w zakresie wydania karty pojazdu a także nie przewidują prowadzenia i wydawania decyzji administracyjnej w sprawie zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Z uwagi na treść uzasadnienia skargi i czynności podjęte przez Starostę po złożeniu przez skarżącego wniosku z dnia [...], w ocenie Sądu skargę należało potraktować jako skargę na czynność materialno-techniczną Starosty w przedmiocie żądania zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu.

Zgodnie z uchwałą 7 Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2008r. I OPS 3/07 " Skierowane do organu żądanie zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu uiszczonej na podstawie § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz. U. Nr 137, poz. 1310 ze zm.) jest sprawą administracyjną, którą organ załatwia w drodze aktu lub czynności na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270)".

Warunkiem formalnym wniesienia skargi do Sądu na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., jest uprzednie wezwanie na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podpisu innej czynności- do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 P.p.s.a.).

W przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (art. 53 § 2 P.p.s.a.).

W rozpatrywanej sprawie skarżący przed wniesieniem skargi na czynność Starosty podjętą w dniu 3 września 2007r., nie wezwał tego organu do usunięcia naruszenia prawa.

Dlatego, uznać należało, że skarga jest niedopuszczalna i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. podlega odrzuceniu.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.