Uzasadnienie
Skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Wojewody Z. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej.
W dniu 17 maja 2018 r. do Sądu wpłynął wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że nie ma żadnego dochodu i nie posiada majątku, ubezpieczenia społecznego, renty ani emerytury. Jest na utrzymaniu swojej [...] letniej matki która z bardzo niskiej renty rodzinnej opłaca czynsz, energię elektryczną, wodę i gaz. Matka wnioskodawcy daje mu też środki na życie, na środki czystości, na leki. Innej pomocy skarżący nie ma. Skarżący ani jego matka nie posiadają nieruchomości, mieszkają w mieszkaniu komunalnym o pow. 30 m2.
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.)- dalej "p.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (§ 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (§ 3).
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2 powołanej wyżej ustawy).
W myśl art. 249a p.p.s.a. jeżeli rozpoznanie wniosku o prawo pomocy stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. W niniejszej sprawie skarżący jest zwolniony z obowiązku uiszczania kosztów sądowych w sprawie, na mocy art. 239 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków i innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej. Ponieważ skarga dotyczy decyzji z tego zakresu i skarżący z mocy ustawy jest zwolniony od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, wniosek w tej części jako bezprzedmiotowy należało umorzyć.
Mając natomiast na względzie informacje dotyczące sytuacji majątkowej i rodzinnej wnioskodawcy, wynikające z uzasadnienia wniosku oraz akt administracyjnych sprawy, należało uwzględnić wniosek w części dotyczącej ustanowienia adwokata, ponieważ skarżący nie jest w stanie ustanowić profesjonalnego pełnomocnika procesowego korzystając z własnych zasobów i możliwości.
W tej sytuacji wniosek o ustanowienie adwokata należało uwzględnić na podstawie art. 246 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.