Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. nr [...], wydaną na podstawie art. 10 ust. 4 pkt 2, art. 71 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001), art. 37l ust. 1 i 2, art. 37k ust.1 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 514 ze zm.) w związku z art. 30 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych (Dz. U. Nr 120, poz. 1252) oraz art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, ze zm.), po rozpatrzeniu sprawy na skutek odwołania wniesionego przez L. K., od decyzji Starosty [...] Nr [...] z dnia [...] r. o odmowie przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego - Wojewoda:
- 1) uchylił zaskarżoną decyzję w całości,
- 2) odmówił L. K. przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego od dnia [...]r.,
- 3) uznał L. K. za osobę bezrobotną z dniem [...] r. i przyznał mu prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] r., w wysokości [...] zł miesięcznie.
Z uzasadnienia decyzji organu odwoławczego wynika, że w odwołaniu od decyzji Starosty [...] o odmowie przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego L. K. podniósł, że decyzja ta pozbawiła go ubezpieczenia zdrowotnego, na co nie może się zgodzić. Ponadto odwołujący się stwierdził, że "w dniu [...]r. wnosił też o przeniesienie chodnika w miejsce gdzie był przed przebudową w [...] r. i odblokowanie dwóch wejść do obiektu usługowo-handlowego, który jest jego miejscem pracy. Przeniesienie chodnika w miejsce gdzie był zakończy problem".
Odnosząc się do zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz do treści odwołania organ odwoławczy wskazał, że L. K. zainteresowany jest trzema grupami spraw, które wzajemnie wiąże ze sobą, bez względu na właściwość publicznych służb zatrudnienia, tj.:
- a) uzyskaniem prawa do świadczenia przedemerytalnego, a nie do zasiłku dla bezrobotnych, co zostało zaakcentowane w odwołaniu strony od wcześniejszej decyzji Starosty [...] Nr [...] z dnia [...]r.,
- b) uzyskaniem ubezpieczenia zdrowotnego, co zostało podniesione w odwołaniu od kolejnej decyzji Starosty [...] Nr [...] z dnia [...]r., c) przeniesieniem chodnika przy ulicy [...] w [...] w miejsce, gdzie był przed przebudową w [...] r. i odblokowaniem dwóch wejść do obiektu handlowo- usługowego.
Organ odwoławczy wskazał dalej, że uzasadniając żądanie dotyczące przywrócenia chodnika do stanu pierwotnego, L. K. przedłożył szereg dokumentów wskazujących, że w tej sprawie toczy już kilkuletni spór z Prezydentem Miasta [...] oraz ze służbami nadzoru budowlanego na drodze administracyjnej, sądowo-administracyjnej, jak też na drodze karnej i cywilnej. Ponadto L. K. stwierdził przy tym, że poniósł już około [...] mln zł strat z powodu fałszowania dokumentów i oskarżeń od [...] r. Odnosząc się do tego żądania, organ II instancji stwierdził, że wykracza ono poza właściwość publicznych służb zatrudnienia, co zostało wyjaśnione zarówno przez organ I instancji, jak i przez organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] r. Takie stanowisko odwołującego się komplikuje ustalenie treści jej żądania oraz rozstrzygnięcie w sprawie statusu bezrobotnego i uprawnień do oczekiwanych świadczeń.
W związku z tym żądaniem L. K. organ odwoławczy ponownie podkreślił, że sprawy drogowe i budowlane nie są objęte właściwością powiatowego urzędu pracy oraz, że przepisy ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy nie przewidują żadnej możliwości wiązania przyznawania świadczeń dla bezrobotnych od uwzględnienia prośby przeniesienia chodnika - kwestie te powinny być załatwiane w odrębnych postępowaniach, o czym organ odwoławczy dodatkowo poinformował L. K. Wyjaśniając zatem, że przedmiotem postępowania odwoławczego w sprawie niniejszej może być wyłącznie kwestia rozstrzygnięta zaskarżoną decyzją Starosty [...], organ odwoławczy stwierdził, że organ I instancji, prowadząc ponownie postępowanie administracyjne, uwzględnił stanowisko L. K. (wyrażone w odwołaniu z dnia [...] r.), iż rejestrował się on w celu otrzymania świadczenia przedemerytalnego.
Wobec tego organ odwoławczy rozpoznał kwestię uprawnień do tego świadczenia według stanu prawnego obowiązującego na dzień rejestracji w powiatowym urzędzie pracy ([...]r.), tj. na podstawie przepisów art. 37k ust. 1 i art. 37l ust. 1 i 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu - mających zastosowanie z mocy art. 30 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych. Przytaczając treść tych przepisów organ odwoławczy stwierdził, że L.K. zdecydowanie nie spełnia kryteriów nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego, określonych w punktach 1, 2, 3, 4 i 5 cytowanego art. 37k ust. 1 ustawy. Przede wszystkim organ wskazał, że odwołujący się, jako osoba urodzona w dniu [...]r., w dniu rejestracji w powiatowym urzędzie pracy miał ukończone [...] lat, a ponadto, że bezpośrednio przed rejestracją nie był zatrudniony w ramach stosunku pracy, lecz przez [...] lat 1 miesiąc i dni prowadził pozarolniczą działalność gospodarczą, która została wyrejestrowana z ewidencji dopiero z dniem [...] r., czyli na [...] dni przed rejestracją w powiatowym urzędzie pracy. Nie było to więc zatrudnienie w ramach stosunku pracy, wobec czego L. K. nie nabył prawa do świadczenia przedemerytalnego.
Jednocześnie organ odwoławczy wskazał, że gdyby zaskarżona decyzja Starosty [...] została utrzymana w mocy, to L. K. zostałby pozbawiony statusu osoby bezrobotnej i związanego z tym prawa do zasiłku dla bezrobotnych oraz zostałby pozbawiony ubezpieczenia zdrowotnego. Z tego powodu, kierując się słusznym interesem strony, organ odwoławczy uchylił zaskarżoną decyzję i rozstrzygnął merytorycznie o przyznaniu L. K. statusu osoby bezrobotnej oraz o prawie do zasiłku dla bezrobotnych, bowiem spełnił on ustawowe warunki do przyznania takiego zasiłku.
Powyższą decyzję Wojewody [...] L. K. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] wnosząc o:
- - połączenie skargi ze skargą o sygn. akt [...],
- - zwolnienie od kosztów,
- - uchylenie zaskarżonej decyzji,
- - nakazanie przeniesienia chodnika w miejsce gdzie był przed przebudową w [...] r., dla udostępnienia wejścia do obiektu (miejsca pracy skarżącego),
- - ustalenie strat poniesionych przez błędne decyzje z dnia [...] r. i z dnia [...] r. (nie wysłuchano strony).
W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że w odwołaniu z dnia [...] r. wyraźnie napisał, aby Starosta lub Wojewoda sprawdzili, dlaczego od [...] r. Urząd Miejski utrudnia mu prowadzenie działalności gospodarczej, wydając decyzje bez przeprowadzenia postępowań wyjaśniających, łamiąc tym samym art. 10 k.p.a. oraz inne przepisy. Ponadto skarżący stwierdził, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego inż. B. S. wydaje decyzje oraz oskarża skarżącego, też bez przeprowadzenia postępowań, fałszując dokumenty. Zdaniem skarżącego również Urząd Wojewódzki Delegatura w [...] działa w podobny sposób, przeciągając termin usunięcia zagrożenia zdrowia i życia ludzi.
Nadto przed wydaniem decyzji Urząd ten nie zapoznał skarżącego z dokumentami - niezgodnie z art. 7, 10 i 77 k.p.a. Skarżący uważa, że należy przenieść chodnik tam gdzie był uprzednio i w ten sposób zakończy się problem trwający od lat. Wobec tego - zdaniem skarżącego - skarga stała się konieczna i uzasadniona oraz powinna być rozpoznana przez wojewodę przed wysłaniem do sądu.
Odpowiadając na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, z powodu braku przesłanek do uznania, że zaskarżona decyzja jest niezgodna z prawem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny u z n a ł, co następuje:
W myśl art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy te sprawują w zakresie swojej właściwości wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Takie określenie kompetencji Sądu skutkuje tym, że w przypadku stwierdzenia, że decyzja dotknięta jest istotnymi wadami prawnymi, mającymi postać naruszenia przepisów prawa materialnego lub postępowania administracyjnego, Sąd eliminuje z obrotu prawnego taką wadliwą decyzję - w zależności od rodzaju stwierdzonego uchybienia - poprzez jej uchylenie lub stwierdzenie jej nieważności.
Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji dokonana według kryterium zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego doprowadziła do stwierdzenia, że decyzja ta jest zgodna z obowiązującymi przepisami prawa, a skarga nie jest zasadna. Sąd nie znalazł bowiem podstaw do uznania, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego mającym wpływ na wynik sprawy lub z naruszeniem przepisów postępowania, w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy - co pozwoliłoby, w myśl przepisów art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c p.p.s.a., na uchylenie tej decyzji.
Przedmiotem postępowania administracyjnego prowadzonego przez organy obu instancji w niniejszej sprawie były kwestie związane z uzyskaniem przez skarżącego statusu bezrobotnego oraz zasiłku dla bezrobotnego i świadczenia przedemerytalnego - a zatem kwestie leżące w zakresie działania urzędu pracy. Zasadnie zatem organ odwoławczy stwierdził w zaskarżonej decyzji, że w niniejszej sprawie nie mogły być rozstrzygane kwestie należące do zakresu działania innych organów administracji publicznej, w tym w szczególności podnoszona wielokrotnie przez skarżącego - także w skardze - kwestia przeniesienia chodnika w inne (poprzednie) miejsce. Kwestie te muszą być rozstrzygane w odrębnych postępowaniach, prowadzonych przez właściwe organy - o czym również pouczył skarżącego organ odwoławczy.
W związku z powyższym, również w niniejszym postępowaniu sądowo-administracyjnym Sąd nie mógł się zajmować innymi kwestiami, niestanowiącymi przedmiotu zaskarżonej decyzji. Wobec tego Sąd w niniejszej sprawie nie mógł rozstrzygać zawartych w skardze wniosków o nakazanie przeniesienia chodnika w miejsce gdzie był przed przebudową w [...] r. oraz o ustalenie strat poniesionych przez skarżącego, na skutek błędnych - jego zdaniem - decyzji z dnia [...] r. i z dnia [...]r., przy wydaniu których nie wysłuchano skarżącego.
W kwestiach będących przedmiotem rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji, tj. odmowy przyznania skarżącemu świadczenia przedemerytalnego oraz przyznania mu statusu bezrobotnego i zasiłku dla bezrobotnego stwierdzić należy przede wszystkim, że w skardze rozstrzygnięcia te nie są kwestionowane. Nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną przez skarżącego podstawą prawną, Sąd po dokonanej kontroli legalności tych rozstrzygnięć uznał, że rozstrzygnięcia te nie naruszają przepisów prawa materialnego. Sąd nie stwierdził również naruszenia przepisów art. 7 i art. 77 k.p.a. przy wydaniu zaskarżonej decyzji, natomiast brak zaznajomienia skarżącego z aktami sprawy w okolicznościach niniejszej sprawy nie mógł mieć żadnego wpływu na wynik rozstrzygnięć organu odwoławczego.
Mając wszystko powyższe na względzie, wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi, orzeczono jak w sentencji (art. 151 p.p.s.a.).