Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. nr [....] Wojewoda uchylił decyzję Starosty K. orzekającą o umorzeniu postępowania w sprawie zwrotu nieruchomości, jednocześnie przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
Powyższe rozstrzygnięcie zawierające pouczenie o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. za pośrednictwem organu w terminie 30 dni od daty doręczenia decyzji, zostało doręczone E. K. w dniu 3 lutego 2015 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy (odbiór pokwitował dorosły domownik-żona).
Na wyżej opisaną decyzję E. K. wniósł w dniu [...] r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skargę, skierowaną bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Po wpłynięciu skargi do Sądu, Przewodniczący Wydziału II zarządził zarejestrowanie skargi w Dzienniku Korespondencji Ogólnej II Ko 40/15 i przesłanie jej do organu właściwego celem nadania biegu. W dniu 3 kwietnia 2015 r. skarga wraz z pismem stanowiącym wykonanie zarządzenia, została przekazana do organu.
Wojewoda nadsyłając skargę do Sądu, w piśmie z dnia 16 kwietnia 2015 r. wskazał, że wniesiono ją z uchybieniem terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 53 § 1 i 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
W doktrynie oraz orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, że jeśli skarga została wniesiona bezpośrednio do sądu administracyjnego, to o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data przekazania skargi przez Sąd właściwemu organowi. W takim przypadku ryzyko przekroczenia terminu do wniesienia skargi obciąża tylko i wyłącznie stronę skarżącą.
W myśl art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Jak wynika z akt sprawy, zaskarżoną decyzję Wojewody doręczono skarżącemu wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego w dniu 3 lutego 2015 r., zatem trzydziestodniowy termin do dokonania tej czynności, za pośrednictwem organu, upłynął z dniem 5 marca 2015 r. (który to dzień nie był sobotą, ani dniem wolnym od pracy). Skargę złożoną, wbrew pouczeniu, bezpośrednio do Sądu, przekazano organowi właściwemu w dniu 3 kwietnia 2015 r., a zatem niewątpliwie skarga została wniesiona z upływem 30-dniowego terminu, określonego w 53 § 1 ustawy. Niezależnie od powyższego podkreślania wymaga, że skarga była już spóźniona w dniu nadania jej przez skarżącego w polskim urzędzie pocztowym do Sądu, skoro czynność ta miała miejsce w dniu 31 marca 2015 r.
Z tej przyczyny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało skargę odrzucić.