Uzasadnienie
Prokurator Rejonowy wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na uchwałę Rady Miasta Świdwin Nr X/92/07 z dnia 18 października 2007 r. w sprawie opłat za pobyt dzieci w przedszkolu.
W odpowiedzi na skargę Rada Miasta Świdwin wniosła o umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 3 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wobec uchylenia zaskarżonego aktu przez Radę w trybie autokontroli uchwałą z dnia 27 maja 2010r. Nr XLIV/309/10.
Na rozprawie w dniu [...]r. Prokurator cofnął swoją skargę w związku z uchyleniem, w dniu 27 maja 2010r. przez Radę Miasta Świdwin zaskarżonej uchwały. Uchwała uchylająca zaskarżony akt została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym Województwa Zachodniopomorskiego z dnia 27 lipca 2010r. Nr 72, poz. 1331.
W tym stanie sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a., jeżeli strona skarżąca skutecznie cofnęła skargę, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania i orzeczenie to może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
W rozpatrywanej sprawie skarżący cofnął skargę na opisaną powyżej uchwałę, a dokonana przez stronę skarżącą czynność procesowa nie budzi wątpliwości i brak jest podstaw do uznania tego cofnięcia za niedopuszczalne. Wobec tego cofnięcie skargi jest dla Sądu wiążące.
Uznając cofnięcie skargi za dopuszczalne należało zatem umorzyć postępowanie sądowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.