Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. R. D. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie ze skargą na pismo Komendanta Policji z dnia [...] r. nie uwzględniające wniosku skarżącego z dnia [...] r. o wyłączenie ze składu komisji opiniującej skarżącego następujących osób: K. K., D. M., J. G. i J. R..
W uzasadnieniu skargi R. D. podniósł, że przedstawione przez Komendanta Policji stanowisko w sprawie zostało podjęte niezgodnie z przepisami prawa administracyjnego i Konstytucją, bowiem osoba je formułująca, tj. Komendant Policji został powołany na stanowisko bez podstawy prawnej i z rażącym naruszeniem przepisów prawa.
Odpowiadając na skargę Komendant Policji wniósł o jej odrzucenie na jako niedopuszczalnej - na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na:
decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) 1)
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tekst jednolity: Dz. U. z 2002 r. Nr 7, poz. 58 ze zm.) ściśle określa orzeczenia od których przysługuje prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego (np. od orzeczenia kończącego postępowanie dyscyplinarne - art. 139). Podobnie ma to miejsce w przepisach wykonawczych wydanych w oparciu o w/w ustawę, w których mowa jest o wydaniu decyzji administracyjnych np. w sprawach związanych z przydziałem lokalu mieszkalnego albo równoważnika pieniężnego za brak lokalu (vide: rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości 1 szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego - Dz. U. Nr 100, poz. 918).
Jednocześnie należy mieć na uwadze, że stosownie do postanowień art. 5 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy te, co do zasady, nie są właściwe w sprawach wynikających z podległości służbowej między przełożonymi i podwładnymi. Sprawy dotyczące ustalenia składu osobowego komisji opiniującej skarżącego policjanta nie mieszczą się w katalogu aktów poddanych kognicji sądu administracyjnego na podstawie przytoczonego na wstępie art. 3 ww. ustawy.
Skoro w przedmiotowej sprawie skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje, to musiała ona ulec odrzuceniu jako niedopuszczalna, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, bowiem sprawa taka nie należy do właściwości sądu administracyjnego.