Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczeciniez 14 stycznia 2015 r., sygn. akt II SA/Sz 512/14

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] r., nr[...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267) oraz art. 33 – 38, art. 59 ust. 1 pkt 1, art. 87 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2013 r., poz. 1235), po rozpoznaniu odwołania wniesionego przez B. S. od decyzji Wójta Gminy P z dnia [...] r. nr[...], na podstawie której organ pierwszej instancji odmówił ustalenia środowiskowych uwarunkowań na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie budynku inwentarskiego wraz z częścią magazynową na działce nr [...] obręb N., gmina P. - utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

Powyższa decyzja organu odwoławczego zapadła w następującym stanie faktycznym.

Wnioskiem z dnia 15 stycznia 2013 r. B. S. wystąpiła o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie budynku inwentarskiego wraz z częścią magazynową na działce nr [...] w obrębie geodezyjnym N. Planowany obiekt to budynek inwentarski o docelowej obsadzie zwierząt [...] sztuk ([...]), tj.[...] DJP. Zwierzęta mają być utrzymywane w technologii rusztowej. Wytworzona na terenie gospodarstwa gnojowica ma być wykorzystywana jako nawóz naturalny na użytkach ornych będących w posiadaniu inwestora. W ramach zamierzenia inwestycyjnego zaplanowano również posadowienie dwóch silosów paszowych o pojemności 20 m3 każdy. Inwestycja została zaplanowana na terenach, dla których nie ma opracowanego planu przestrzennego zagospodarowania.

Postanowieniem z dnia 11 marca 2013 r. Wójt Gminy stwierdził potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia polegającego na budowie budynku inwentarskiego wraz z częścią magazynową na działce nr [...] w obrębie geodezyjnym N. i wskazał szczegółowo zagadnienia, które należy uwzględnić w raporcie o oddziaływaniu na środowisko.

Powyższy raport został złożony w dniu [...] r., zaś pismem z dnia 7.08.2013 r., Wójt Gminy wezwał skarżącą do dołączenia do raportu szeregu informacji dotyczących m.in. gospodarki nawozowej, obliczenia ilości wód opadowych i roztopowych a także ilości powstających ścieków oraz ich zagospodarowania, sposobów czyszczenia i dezynfekcji pomieszczeń inwentarskich a także ilości powstających w ten sposób ścieków i ich zagospodarowania, skutków jakie może spowodować inwestycja dla właścicieli działek sąsiednich, powiązań z innymi przedsięwzięciami – w szczególności kumulowania się oddziaływania przedsięwzięć o podobnym charakterze znajdujących się na obszarze, na który oddziaływać będzie planowana inwestycja. Pismami z tej samej daty, Wójt zwrócił się do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z prośbą o wydanie opinii dotyczącej realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia oraz do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska o uzgodnienie warunków realizacji tego przedsięwzięcia.

W związku z powyższym wezwaniem jak również z wezwaniami Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska do uzupełnienia przedłożonego raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, m.in. w zakresie opisu sposobu magazynowania i dalszego zagospodarowania odpadów wytworzonych na etapie realizacji przedmiotowej inwestycji, określenia odległości inwestycji od najbliżej położonych obszarów wodno-błotnych, obszarów o płytkim zaleganiu wód podziemnych, obszarów ochronnych wód śródlądowych, stref ochronnych ujęć wód, obliczenia ilości pobieranej wody z podziałem na cele porządkowe, pojenie zwierząt, przeciwpożarowe, szczegółowego opisu technologii hodowli trzody chlewnej metodą głębokiego rusztu, informacji dotyczącej wielkości aktualnej obsady oraz sposobu aktualnie prowadzonej hodowli, wielkości areału oraz lokalizacji gruntów ornych, znajdujących się w posiadaniu wnioskodawcy, przewidzianych do nawożenia gnojowicą wytworzoną na etapie eksploatacji przedmiotowej inwestycji – raport był kilkakrotnie uzupełniany.

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w dniu 16.09.2013 r. wydał opinię sanitarną, w której zaopiniował pozytywnie realizację przedsięwzięcia, określając jej warunki.

W dniu 23.10.2013 r. odbyła się rozprawa administracyjna, na której byli obecni m.in.: autor raportu o oddziaływaniu przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko oraz mieszkańcy wsi N. W protokole z rozprawy zawarto zapisy dotyczące wypowiedzi mieszkańców Nosalina odnośnie szkodliwego wpływu inwestycji na ich zdrowie oraz na ograniczenie rozwoju wsi, a także pytań do autora raportu.

Postanowieniem z dnia 17 stycznia 2014 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska uzgodnił realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie budynku inwentarskiego wraz z częścią magazynową na działce [...] obręb N., gmina P., określając szczegółowo warunki realizacji inwestycji.

W uzasadnieniu postanowienia Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska wskazał, że przedmiotowa inwestycja zlokalizowana będzie poza granicami obszarów Głównych Zbiorników Wód Podziemnych. W rejonie inwestycji stwierdzono występowanie wód podziemnych w utworach czwartorzędu i trzeciorzędu. Z informacji przedstawionych w raporcie oraz w uzupełnieniach do raportu wynika, że pierwszy użytkowy poziom wodonośny znajduje się na głębokości 30 m. Izolację pierwszego użytkowego poziomu wodonośnego określono jako połowiczną, przechodzącą w pełną. Najbliżej położone ujęcie wód podziemnych zlokalizowane jest w granicach przedmiotowej nieruchomości gruntowej stanowiącej własność inwestora. Kolejne ujęcie wód podziemnych zlokalizowane jest na terenie dawnej Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej w m. N. Dla przywołanych wyżej ujęć nie wyznaczono stref ochrony pośredniej. W ramach przedmiotowego postępowania przeanalizowano wpływ projektowanego przedsięwzięcia na środowisko gruntowo-wodne.

W wyniku powyższej analizy ustalono, że woda pobierana z sieci wodociągowej wykorzystywana będzie na cele socjalno-bytowe oraz technologiczne. Przewidywane zużycie wody na cele technologiczne, związane z pojeniem zwierząt oraz utrzymaniem czystości pomieszczenia inwentarskiego wyniesie około [...]m3/rok (6 m3/dobę). Projektowana technologia chowu zakłada dwa cykle produkcyjne. Zużycie wody na cele bytowe pracowników wyniesie około 44 m3/rok. W niniejszym postanowieniu nałożono na inwestora obowiązek stosowania zasady racjonalizacji i minimalizacji zużycia wody na potrzeby technologiczne z wykorzystaniem automatycznego systemu pojenia zwierząt, co ograniczy ilość wytworzonej gnojowicy.

Inwestor będzie obowiązany do prowadzenia rejestru zużycia pasz i wody, energii elektrycznej, paliw, wytwarzanej gnojowicy, odpadów i ścieków sanitarnych. Wody opadowe i roztopowe pochodzące z powierzchni dachowych odprowadzane będą do gruntu. Opisywanym postanowieniem zobowiązano inwestora do odprowadzania wód opadowych i roztopowych w sposób niewywołujący szkody na gruntach sąsiednich. Mycie poszczególnych sekcji projektowanego budynku inwentarskiego prowadzone będzie czystą wodą przy użyciu myjki wysokociśnieniowej. Dezynfekcja pomieszczeń powinna być prowadzona z użyciem środków biodegradowalnych.

Ponadto w celu ograniczenia emisji amoniaku i siarkowodoru do powietrza, stanowiących główne odoranty w procesie chowu zwierząt inwentarskich, po zakończeniu każdego cyklu produkcyjnego inwestor został zobowiązany do zaszczepiania EM (efektywnymi mikroorganizmami) ścian budynku inwentarskiego oraz okresowo zbiornika z gnojowicą. Ciecz pochodząca z mycia i dezynfekcji o składzie zbliżonym do gnojowicy będzie gromadzona w zbiorniku pod rusztami i wykorzystywana wraz z gnojowicą. Przedmiotowa inwestycja nie będzie zlokalizowana na obszarach szczególnie narażonych (OSN), z których należy ograniczyć odpływ azotu ze źródeł rolniczych do wód powierzchniowych i podziemnych wrażliwych na zanieczyszczenia związkami ze źródeł rolniczych. Projektowany zbiornik na gnojowicę, będzie posiadał pojemność równą [...] m3, która umożliwi magazynowanie gnojowicy przez okres co najmniej 4 miesięcy, co zapisano w niniejszym postanowieniu jako warunek realizacji przedmiotowej inwestycji.

Inwestor został zobowiązany do monitorowania szczelności projektowanego zbiornika na gnojowicę, co wpisano w niniejszym postanowieniu jako warunek realizacji przedmiotowej inwestycji. Przewidywana ilość wytworzonej gnojowicy, zgodnie z informacjami przedstawionymi w raporcie, wyniesie około [...] m3. Zgodnie z oświadczeniem przedłożonym przez inwestora w Wydziale Spraw Terenowych w Koszalinie Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska inwestor jest posiadaczem areału użytków rolnych o łącznej powierzchni [...] ha. Przywołany areał gruntów umożliwi inwestorowi wykorzystanie wyprodukowanej ilości nawozu do nawożenia gruntów ornych znajdujących się w jego posiadaniu, przy zapewnieniu nieprzekraczania rocznej dawki gnojowicy odpowiadającej [...] kg azotu całkowitego na 1 ha użytków. Transport gnojowicy na pola przeznaczone do nawożenia powinien odbywać się z zastosowaniem stosownych zabezpieczeń przed wyciekami oraz emisją substancji zapachowych do powietrza.

Wyprodukowany nawóz będzie wykorzystywany na polach znajdujących się w posiadaniu inwestora, przy czym jako warunek zapisany w omawianym uzgodnieniu, dopuszczono przekazanie 30% wytworzonego nawozu innym podmiotom do rolniczego nawożenia gruntów ornych. Nawożenie pól gnojowicą winno być prowadzone w oparciu o plan nawożenia opracowany każdego roku i opiniowany przez Okręgową Stację Chemiczno-Rolniczą. Środki techniczno-organizacyjne w zakresie gospodarki wodno-ściekowej zaproponowane przez inwestora, a przedstawione w raporcie oddziaływania na środowisko oraz warunki realizacji inwestycji (w tym zastosowanie stosownych materiałów uszczelniających projektowany zbiornik na gnojowicę przed wyciekami), zapewnią właściwy poziom ochrony środowiska gruntowo-wodnego przed zanieczyszczeniami.

Poddając szczegółowej analizie informacje dotyczące budowy geologicznej, biorąc pod uwagę warunki hydrogeologiczne, lokalizację inwestycji poza obszarami wodno-błotnymi, i o płytkim zaleganiu wód podziemnych, obszarami objętymi ochroną (w tym strefami ochronnymi ujęć wód i obszarami ochronnymi zbiorników wód śródlądowych), uwzględniając planowane do zastosowania rozwiązania chroniące środowisko gruntowo-wodne, w tym rozwiązania w zakresie gospodarki wodno-ściekowej, magazynowania i zagospodarowania odpadów i wytworzonego nawozu, Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska uznał za niewielkie prawdopodobieństwo negatywnego wypływu przedmiotowej inwestycji na środowisko gruntowo-wodne, w tym wody powierzchniowe i podziemne. W związku z powyższym uznał, że realizacja przedmiotowego przedsięwzięcia nie spowoduje nieosiągnięcia celów środowiskowych określonych w Planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza Odry.

Na terenie przedmiotowej inwestycji głównym źródłem emisji zanieczyszczeń do powietrza atmosferycznego będzie budynek projektowanej chlewni, w obrębie którego występować będą punkty emisji dezorganizowanej (9 szt. kominów wentylacji grawitacyjnej o wymiarach 100 cm x 100 cm, umieszczonych w kalenicy budynku; 58 szt. okien uchylnych o wymiarach 100 cm x 200 cm) oraz 1 punkt emisji zorganizowanej - wentylator umieszczony na wysokości 4,5 m w kominie grawitacyjnym budynku inwentarskiego o wymiarach 100 cm x 200 cm. Dodatkowo w związku z eksploatacją przedmiotowej fermy trzody chlewnej będzie miała miejsce emisja niezorganizowana związana ze spalaniem paliw w silnikach pojazdów obsługujących fermę i poruszających się po jej terenie. W obliczeniach zasięgu oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na jakość powietrza atmosferycznego uwzględniono emisję amoniaku, siarkowodoru i pyłu zawieszonego z procesu chowu trzody chlewnej uwalnianych do atmosfery pojedynczym emitorem punktowym (emisja zorganizowana) stanowiącym wentylator mechaniczny zlokalizowany na dachu budynku inwentarskiego, na wysokości 4,5 m n.p.t., o przekroju 0,14 m i prędkości wylotowej gazów równej 4,53 m/s.

Z uwagi na założone przez inwestora rozwiązanie techniczne, polegające na instalacji worków na pył na końcach rur odpowietrzających przywołane zbiorniki, w obliczeniach nie uwzględniono emisji pyłu zawieszonego wynikającej z załadunku projektowanych silosów na paszę. Powyższe określono jako jeden z warunków realizacji inwestycji. Z wykonanych obliczeń rozprzestrzeniania w powietrzu wynika, że emisje substancji do powietrza nie będą powodować przekroczenia dopuszczalnych wartości odniesienia w powietrzu z częstością wyższą niż dopuszczalna, określonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 26 stycznia 2010 r. w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu. W związku z powyższym spełnione będą wymagania w zakresie ochrony powietrza określone w obowiązujących przepisach prawa.

Ponadto inwestor został zobowiązany do sterowania procesem chowu zwierząt inwentarskich w zakresie optymalnego doboru pasz pod względem zwartości białka w celu minimalizacji emisji amoniaku do powietrza. Automatyczny system zadawania paszy przyczyni się ponadto do ograniczenia wtórnej emisji pyłów do powietrza (pasza zadawana paszociągiem). Realizacja przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego zgodnie z założeniami przyjętymi w przedłożonym raporcie oraz warunkami określonymi w niniejszym postanowieniu zapewni spełnienie wymogów w zakresie ochrony powietrza określonych w przepisach prawa.

W oparciu o dane będące w posiadaniu Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska ustalono, że w miejscu przewidzianym pod inwestycję nie zinwentaryzowano żadnych siedlisk przyrodniczych z załącznika I Dyrektywy Rady 92/43/EWG ani gatunków z załącznika I Dyrektywy Rady 79/409/EWG i załącznika

II Dyrektywy Rady 92/43/EWG. Na terenie przedmiotowej nieruchomości brak jest stanowisk innych podlegających prawnej ochronie roślin i zwierząt.

Niewielki zasięg oddziaływania przedmiotowej inwestycji na środowisko, w przypadku emisji zanieczyszczeń do powietrza zamknięty w granicach terenu, do którego inwestor posiada tytuł prawny, pozwala wykluczyć możliwość wystąpienia kumulacji oddziaływań inwestycji z innymi przedsięwzięciami realizowanymi lub projektowanymi w jej sąsiedztwie.

Ponadto, nie stwierdzono możliwości negatywnego oddziaływania na obszary objęte ochroną na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2013 r. poz. 627), w tym obszary objęte programem Natura 2000, jak również inne obszary cenne przyrodniczo.

Ze względu na charakter, zakres oraz znaczącą odległość przedsięwzięcia od granic Rzeczypospolitej Polskiej, nie przewiduje się transgranicznego oddziaływania przedmiotowej inwestycji na środowisko.

Decyzją z dnia [...] r. nr[...], Wójt Gminy odmówił ustalenia środowiskowych uwarunkowań na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie budynku inwentarskiego wraz z częścią magazynową na działce nr [...] obręb N.. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że w jego ocenie załączony raport jest mało miarodajnym, czysto teoretycznym dokumentem. Przedstawiona dokumentacja wskazuje pewne modelowe założenia, z których wynika, że przy planowanej inwestycji nie powinno dojść do przekroczeń normatywnych wartości emisji. W przekonaniu organu uzasadniona wydaje się opinia, że przedsięwzięcie jest niezgodne z polityką przestrzenną gminy. Wątpliwym jest dotrzymanie warunków zabezpieczenia środowiska przyrodniczego i społecznego przed negatywnym oddziaływaniem inwestycji na otoczenie – odory, hałas, ogólne pomniejszenie walorów krajobrazowo-turystycznych gminy oraz pogorszenie standardów życia mieszkańców wsi N. Organ I instancji odmówił wiarygodności raportowi o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, dostarczonemu przez wnioskodawcę w toku prowadzonego postępowania z uwagi na to, że - w jego ocenie - wbrew twierdzeniom zawartym w raporcie, wpływ inwestycji na tereny sąsiednie skutecznie ogranicza sposób ich zagospodarowania, ponadto nie zawiera on określenia jakie skutki spowoduje inwestycja dla właścicieli działek sąsiednich, nie zawiera odpowiednio przeprowadzonego wariantowania realizacji inwestycji.

Zdaniem organu, na etapie planowanego przedsięwzięcia nie jest wiarygodnym założenie, że 70 % wyprodukowanej gnojowicy wykorzystane zostanie do nawożenia pól użytkowanych przez inwestora. Brak informacji o zawartości azotu mineralnego w glebie, lokalizacji pól przewidzianych do nawożenia gnojowicą (konieczność uwzględnienia odległości od rowów, cieków wodnych), planowanej struktury zasiewów – czyni powyższe założenie mało wiarygodnym. Organ I instancji zwrócił też uwagę na wiarygodność podawanych przez inwestora danych dotyczących wielkości użytkowanego gospodarstwa rolnego. W oświadczeniu z dnia 9 stycznia 2014 r. B. S. oświadczyła, że posiada areał użytków rolnych o łącznej powierzchni [...] ha, natomiast z danych zawartych w wyjaśnieniach do raportu z dnia [...] r. wynika, że powierzchnia użytkowanych przez inwestora użytków rolnych wynosi ][...] ha zaś [...] ha nieużytków wykorzystywanych jest do hodowli bydła.

Z kolei w wyjaśnieniach do raportu z dnia [...] r. podano, że inwestor posiada [...] ha gruntów i ok. [...] ha gruntów dzierżawionych. Organ podniósł także, że mało wiarygodnym dowodem jest wskazanie rozprzestrzeniania się zanieczyszczeń powietrza i emisji gazów, które opracowano na podstawie róży wiatrów dla miasta K., które to miasto położone jest w znacznej odległości od N. – około 50 km, na terenie inaczej ukształtowanym niż okolice miejscowości N. Dla analizowanego przedsięwzięcia wskazane byłoby opracowanie róży wiatrów dla miejscowości N., na podstawie danych ze stacji pomiarowych Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej w D.. Organ I instancji zwrócił także uwagę na udział społeczeństwa jako kluczowy element oceny oddziaływania na środowisko. W trakcie rozprawy administracyjnej wpłynęło wiele uwag i wniosków, które miały charakter negatywny, wskazywały na niedociągnięcia i braki raportu.

Przy inwestycjach, które negatywnie oddziałują na środowisko organ wydający decyzje zezwalające na prowadzenie takiej działalności obowiązany jest, kierując się przezornością, podjąć wszelkie możliwe środki zapobiegawcze.

Pismem z dnia 20 lutego 2014 r. B. S. wniosła odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego od ww. decyzji Wójta Gminy podnosząc, że Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny wyraził pozytywną opinię dla planowanej inwestycji, zaś Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska uzgodnił realizację przedsięwzięcia i jednocześnie określił warunki realizacji inwestycji. Odnosząc się do argumentów podnoszonych przez organ I instancji wskazała, że rozbieżność w podawanych przez inwestora danych dotyczących wielkości użytkowanego gospodarstwa rolnego wynika z formuły zapytań organów decyzyjnych skierowanych do inwestora. Zapytania nie były precyzyjne w związku z czym inwestor oświadczał o gruntach własnych, użytkach własnych wraz z dzierżawami, a innym razem o wszystkich gruntach, z których inwestor korzysta wraz ze współmałżonkiem.

Natomiast rozprzestrzenianie się zanieczyszczeń powietrza i emisji gazów, opracowano na podstawie róży wiatrów dla miasta K. bowiem autor raportu nie został poinformowany o możliwości skorzystania z danych Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej w D. (choć o bliższą lokalizację róży wiatrów pytał urzędnika Gminy P.). B. S. podkreśliła, że raport nie przewiduje skutków jakie miałaby wywołać inwestycja, gdyż w bezpośrednim sąsiedztwie znajdują się działki rolne natomiast najbliższa zabudowa mieszkaniowa znajduje się poza bezpośrednim wpływem oddziaływania planowanego budynku inwentarskiego.

Opisaną na wstępie decyzją z dnia [...] r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

Zdaniem organu odwoławczego, w myśl art. 66 ust. 1 pkt. 5 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, jednym z obligatoryjnych elementów jaki powinien zawierać zgodny z prawem raport, jest opis analizowanych wariantów, w tym wariantu proponowanego przez wnioskodawcę, racjonalnego wariantu alternatywnego oraz wariantu najkorzystniejszego dla środowiska wraz z uzasadnieniem ich wyboru. W ocenie Kolegium, na co też zwrócił uwagę organ I instancji, w raporcie stanowiącym podstawę do wydania zaskarżonej decyzji wskazano, i to w sposób nieprzejrzysty i lakoniczny (str. 28 pkt 4.3) trzy warianty – "zerowy", wariant I "inwestora" i wariant II nazwany alternatywnym, chociaż ustawodawca wyraźnie podkreślił, że oprócz wariantu proponowanego przez wnioskodawcę wymagane jest przedstawienie racjonalnego wariantu alternatywnego wraz z uzasadnieniem.

W analizowanym raporcie wnioskodawca w alternatywnym wariancie wskazał inną wersję tego samego wariantu, różniącą się od wersji "inwestorskiej" chowem innych zwierząt w tej samej wielkości w przeliczeniu na DJP albo też budowę chlewni na działce sąsiedniej. Zgodnie z ugruntowanym poglądem doktryny takie działania można nazwać pozornymi.

Ponadto, zdaniem Kolegium, proponowany przez wnioskodawcę wariant nie zawiera uzasadnienia ze wskazaniem jego oddziaływania na środowisko (w szczególności na ludzi), powietrze, powierzchnię ziemi, dobra materialne i krajobraz kulturowy. Zawarta w pkt 6 raportu ocena oddziaływania na grunty i wody podziemne jak i powierzchniowe, środowisko gruntowe, jest zbyt ogólnikowa i nie konkretyzuje tego oddziaływania.

Z chowem trzody chlewnej związane będzie niewątpliwie zanieczyszczenie powietrza z powodu emisji do atmosfery takich substancji jak amoniak i siarkowodór, powodujących powstawanie uciążliwych zapachów. Jak stwierdza autor raportu: "emisja odorantów będzie miała charakter niezorganizowany (ruch pojazdów po ciągach komunikacyjnych, emisja ze zbiorników na gnojowicę, emisja pyłów z pasz) oraz zorganizowany (emitory chlewni)", w związku z czym "poziomy emisji są bardzo trudne do określenia i oszacowania". Analiza wpływu źródeł substancji zanieczyszczeń na stan zanieczyszczenia powietrza została przeprowadzona z zastosowaniem metod referencyjnych. Według obliczeń: najwyższa wartość stężenia jednogodzinnego amoniaku stanowiła 0,6 wartości odniesienia, a stężenie średnioroczne 0,002 wartości odniesienia. Analogicznie, wartość stężenia jednogodzinnego siarkowodoru stanowiła 0,8 wartości odniesienia, a stężenie średnioroczne 0,001 wartości odniesienia.

Obliczenia zostały wykonane dla emisji zorganizowanej (emiter o wysokości 4,5 m), w obliczeniach nie uwzględniono emisji niezorganizowanej (kanały wentylacji grawitacyjnej, okna otwierane, drzwi transportowe). Ponadto, nie ustosunkowano się jaki jest udział niezorganizowanej emisji zanieczyszczeń powietrza w badanym procesie w całkowitej emisji. Szczególne znaczenie ma to jeżeli emisja dotyczy złowonnych gazów (odorów), do których zaliczany jest amoniak i siarkowodór. Próg wyczuwalności zapachowej tych odorów jest bardzo niski i są doskonale wyczuwalne przez organ węchu człowieka, co stanowi uciążliwość zapachową. Emitowane na zewnątrz, rozchodzą się na duże odległości, w zależności od siły wiatru i kierunku wiatru. Organ odwoławczy zwrócił uwagę na kwestionowane określenie rozprzestrzeniania się zanieczyszczeń powietrza i emisji gazów na podstawie róży wiatrów dla m. K. Podkreślił, że jak wynika z opracowania, izolinie stężeń maksymalnych amoniaku i siarkowodoru są bliskie zabudowy zagrodowej.

Dlatego też w normalnych warunkach eksploatacji przedsięwzięcia, pomimo że nie przewiduje się występowania ponadnormatywnej uciążliwości dla środowiska i warunków życia ludzi, nie można pominąć występowania uciążliwości zapachowej przedsięwzięcia dla okolicznej zabudowy zagrodowej. Należy więc przewidywać, że uciążliwość ta może stwarzać dyskomfort przebywania ludzi w swoich obejściach, tym bardziej że w raporcie nie poddano analizie udziału emisji niezorganizowanej zanieczyszczeń powietrza w badanym procesie w całkowitej emisji.

Organ odwoławczy nie zgodził się ze stwierdzeniem z pkt 25 uzupełnienia raportu, że oddziaływanie planowanej fermy, szczególnie w zakresie wprowadzania do środowiska substancji lotnych (amoniak, siarkowodór i pył) nie wystąpi poza działką będącą we władaniu inwestora tj. zamknie się w granicach nieruchomości objętej wnioskiem. Twierdzeniu temu przeczy zamieszczony w raporcie a cytowany wyżej zapis, że "poziomy emisji są bardzo trudne do określenia i oszacowania". Jeżeli zatem negatywny wpływ na środowisko występuje, a zostanie tylko zminimalizowany poprzez spełnienie określonych warunków powyższe stwierdzenia raportu jest zbyt daleko idące.

Zadaniem organu jest sprawdzenie (weryfikacja) przedłożonego przez wnioskodawcę raportu (na jakich przesłankach oparto jego konkluzję, że oddziaływanie nie będzie szkodliwe) i zbadanie prawidłowości rozumowania autora raportu, itp. Kolegium zaznaczyło, że raport (także jego uzupełnienie) nie stanowią dokumentu urzędowego w rozumieniu art. 76 K.p.a., a więc nie korzysta on z domniemania zgodności jego treści ze stanem faktycznym.

Reasumując, Kolegium podzieliło zastrzeżenia organu I instancji jak i jego ocenę przedłożonego raportu zamieszonego w uzasadnieniu decyzji.

W dniu 4 maja 2014 r. B. S., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 2 kwietnia 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła:

1. 1. naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, a w tym art. 7 K.p.a., 8 K.p.a., art. 77 § 1 K.p.a., art. 80 K.p.a. i art. 107 § 3 K.p.a. w zw. z art. 136 K.p.a. i art. 138 K.p.a. poprzez:
2. - niewyjaśnienie w oparciu o jaką podstawę faktyczną i prawną organ II instancji jak i Wójt Gminy Postomino podważają poszczególne zapisy raportu i jego uzupełnień oraz twierdzą, że wnioskodawczyni nie dotrzyma warunków wynikających z raportu i nałożonych na nią postanowieniem RDOŚ i opinią PPSS,
3. - niezweryfikowanie przez SKO i przez Wójta Gminy czy dane o kierunkach wiatru z punktów pomiarowych w D. są dostępne, czy wyniki ich pomiarów są odmienne co do siły i kierunków wiatru niż wskazane w raporcie, a tym samym, czy dane z róży wiatrów dla K. rzeczywiście są niewiarygodne,
4. - niewyjaśnienie przez SKO w K. dlaczego twierdzi, że obecnie nie stosuje się wentylacji niezorganizowanej poprzez montaż w chlewni okien uchylnych,
5. - niewyjaśnienie przez SKO i przez Wójta Gminy P. dlaczego podważają informację o czasie pracy wentylatora i jakie znaczenie ta kwestia ma dla rozstrzygnięcia sprawy,
6. - niewyjaśnienie przez organy obu instancji jakie znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy ma kwestia areału posiadanego przez wnioskodawczynię i dlaczego organy uznały, że uzupełnianie i wyjaśnianie tej kwestii przez wnioskodawczynię (zmiana w stanie faktycznym nastąpiła w czasie trwającego ponad rok postępowania) czyni wniosek mało wiarygodnym,
7. - niewyjaśnienie przez SKO w K. i Wójta Gminy P., dlaczego nie uwzględniają pozytywnych wyników postępowania uzgodnieniowego i opiniowania w postępowaniach przed RDOŚ i PPIS,
8. - niedokonanie przez organ II instancji ponownego pełnego zbadania całego materiału dowodowego, w tym zaniechanie samodzielnej weryfikacji poszczególnych zapisów raportu oraz w konsekwencji nieuchylenie decyzji organu I instancji;
9. 2. przepisów ustawy z 3.10.2009 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, a w tym:
10. - art. 66 ust. 1 ustawy w zw. z art. 80 K.p.a. poprzez uznanie przez SKO w K. (podobnie jak organ I instancji), że raport z uzupełnieniami złożony przez wnioskodawczynię jest dowodem niewiarygodnym, lakonicznym i niespełniającym wymogów stawianych przez prawo bez powołania konkretnych przepisów ustawy,
11. - art. 88 ust. 2 pkt 2 i art. 81 ust. 1 ustawy w zw. z art. 8 K.p.a. poprzez nieuznanie przez SKO w K., że organ I instancji powinien był wskazać wnioskodawczyni rodzaje wariantów alternatywnych wymagających zbadania, w tym co do innej lokalizacji chlewni - jej przesunięcia o około 15 metrów, co mogło doprowadzić do wydania pozytywnej decyzji na podstawie art. 81 ust. 1 ustawy,
12. - art. 77 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy w zw. z art. 80 ust. 1 pkt 1 ustawy poprzez nieuwzględnienie przez SKO w K. (jak też przez Wójta Gminy P.) wyników pozytywnego uzgodnienia przez RDOŚ w S. i pozytywnej opinii PPIS w K. i nieuznanie, że inwestycja planowana przez B. S., przy wykonaniu nałożonych obowiązków i warunków odpowiada prawu i wniosek powinien być rozpatrzony pozytywnie,
13. - art. 80 ust. 1 pkt 3 ustawy w zw. z art. 87 § 2 pkt 4 K.p.a. i art. 68 § 1 i. 2 K.p.a. poprzez nieuznanie przez SKO w K., że organ I instancji nieprawidłowo realizował udział społeczeństwa w postępowaniu, a w tym pominął w protokole wypowiedzi korzystne dla wnioskodawczyni, zacytował oświadczenia osoby nieobecnej na rozprawie i w konsekwencji uznał, że sprzeciwy (w rzeczywistości niedużej liczby mieszkańców) są przeważającą postawą i uczynił to prawdopodobnie główną przyczyną odmowy wydania decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych.

Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości jak też uchylenie w całości poprzedzającej ją decyzji Wójta Gminy P z dnia 19.02.2014 r. a także o zasądzenie od organu II instancji na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że zastrzeżenia wymieniane zarówno w decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego jak i Wójta Gminy P., mają w jej ocenie charakter gołosłowny i nie poparty żadnymi dowodami. Zarówno organ II instancji jak i organ I instancji w uzasadnieniach swoich decyzji podważają wiarygodność zapisów raportu i uzupełnień, choć swoich wątpliwości nie popierają żadnymi analizami, ekspertyzami, wynikami badań.

Wójt Gminy P. w ogóle nie odniósł się do postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia 17.01.2014 r. w sprawie uzgodnienia warunków inwestycji ani do pozytywnej opinii Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia 16.09.2013 r. Nie uzasadnił dlaczego nie bierze ich pod uwagę. Z kolei Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało w uzasadnieniu decyzji, że postanowienie RDOŚ nie ma mocy wiążącej dla organu. Skarżąca nie zgodziła się z powyższym stanowiskiem. Powołując się na wyrok WSA w Łodzi z 20.10.2011 r. (sygn. II SA/Łd 810/11) skarżąca podniosła, że uzgodnienie w przeciwieństwie do opinii, jest formą o znaczeniu stanowczym, bowiem wiąże organ administracyjny rozstrzygający w postępowaniu głównym. Postępowanie uzgodnieniowe ma wprawdzie charakter akcesoryjny i jest częścią szeroko rozumianego postępowania głównego, jednak jego wynik jest wiążący dla organu prowadzącego postępowanie główne i nie może być przez ten organ samodzielnie weryfikowany. W ocenie skarżącej obydwa organy całkowicie zlekceważyły treść uzgodnienia i opinii i wbrew ich pozytywnym wynikom odmówiły B. S. wydania decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych.

Z uzasadnień decyzji obydwu organów (Wójta i SKO) wynika, że zakładają one z góry, że inwestycja będzie realizowana z naruszeniem zapisów raportu, wydawanych decyzji, opinii i uzgodnień. Takie założenie jest całkowicie bezpodstawne, skoro istnieje możliwość kontroli na każdym etapie (realizacja, eksploatacja) inwestycji przez uprawnione do tego organy. Powołując się na wyrok WSA w Olsztynie z 10.05.2011 r. (sygn. II SA/Ol 176/11), skarżąca podkreśliła, że organ nie może z góry zakładać, iż inwestor nie zamierza przestrzegać prawa i de facto wykona inne przedsięwzięcie niż określone we wniosku. Zwróciła też uwagę, że organy obydwu instancji podważając wiarygodność raportu nie wskazują przepisów, które zostały naruszone.

Za niezrozumiałe skarżąca uznała twierdzenie, że informacje o kierunku wiatrów powinny być sporządzone w oparciu o dane z punktów pomiarowych w D.. Na etapie sporządzania raportu dane z róży wiatrów w K. były akceptowane przez pracownika Urzędu Gminy w P., prowadzącego postępowanie. Jak wynika z akt sprawy dopiero na dwa dni przed wydaniem decyzji odmownej pracownica wykonała telefon do pracownika IMGW w G. i ustaliła, że dane o sile i kierunkach wiatrów z punktu w K. mogą być mało wiarygodne. Jednakże organ ani nie sprawdził, czy dane z punktów z U. i z D. są inne niż te z K., ani nie zweryfikował czy dane te są w ogóle dostępne, jak też nie wezwał wnioskodawczyni do przedstawienia innych danych wietrznych. Wątpliwości Wójta Gminy P., podobnie jak SKO w tym zakresie były natomiast jednym z powodów wydania decyzji odmownej.

Z treści notatek służbowych pracownicy Urzędu Gminy P. z 23.01.2014 r. i z dnia 17.02.2014 r. wynika, że głównym powodem wydania decyzji odmownej były protesty mieszkańców. Zdaniem skarżącej zarzuty mieszkańców nie mogą być gołosłowne, lecz jeśli chcą oni kwestionować raport to powinni przedstawić dowody go podważające, a nie po prostu twierdzić, że raport jest nierzetelny lub zawiera nieprawdziwe dane.

Odnosząc się do zastrzeżeń Samorządowego Kolegium Odwoławczego co do rzetelności raportu w części dotyczącej oceny poziomu emisji do atmosfery takich substancji jak amoniak i siarkowodór, skarżąca wskazała, że w raporcie na stronach od 47 do 66 przedstawiono szczegółowo łącznie z obliczeniami, zagadnienia dotyczące wpływu inwestycji na powietrze atmosferyczne. Uwagi dotyczące emisji zorganizowanej znajdują się na stronach od 52 do 55. Autorzy raportu wyraźnie wskazali, że źródłem emisji niezorganizowanej będą spaliny emitowane przez pojazdy mechaniczne do atmosfery. Analiza emisji niezorganizowanej została zawarta w dwóch wariantach (dwóch podokresach) na stronach 53 i 54. W uzupełnieniu raportu wskazano dodatkowo, że w czasie eksploatacji nowej chlewni będzie stosowana technologia EM - aktywnych organizmów. Szczepienie wody, paszy, zbiornika z gnojowicą mikroorganizmami, będzie wpływać na obniżenie emisji odorantów, czego w ogóle nie wzięły pod uwagę organy wydające decyzje w obu instancjach.

Wójt Gminy w uzasadnieniu decyzji z dnia 19.02.2014 r. wskazał, że uzasadniona wydaje się opinia, iż przedsięwzięcie jest niezgodne z polityką przestrzenną gminy. Brak jest jednak wskazania jaka jest ta polityka. Brak jest miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wójt nie powołuje się na żadne studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego tylko z góry zakłada, że wnioskodawczyni nie dotrzyma warunków inwestycji, które są i będą jeszcze na nią nałożone. Obszar, na którym będzie prowadzona przedmiotowa inwestycja leży na terenach rolniczych w tym przetworzonych. W okolicy są już inne chlewnie. Sama wnioskodawczyni prowadzi już chów trzody i chce wybudować nowoczesną chlewnię w miejsce obecnie eksploatowanych. Wójt pominął w swojej ocenie fakt, że na B. S. nałożono obowiązek wprowadzenia zwartych pasów zieleni drzewiastej i krzewiastej, które odseparują nową chlewnię od odległej o 150 metrów, najbliższej zabudowy sąsiedzkiej.

Skarżąca zwróciła uwagę, że istotny dla oceny sytuacji jest stan obecny, a nie to co będzie w przyszłości.

Organy obydwu instancji jako uzasadnienie dla odmowy wiarygodności wniosku B. S. wskazały podawane przez nią informacje co do posiadanego areału gruntów rolnych. Organy nie wyjaśniły jakie to ma znaczenie dla sprawy, ale przecież przez ponad rok trwającego postępowania administracyjnego zmienił się stan faktyczny co do tej kwestii. Wnioskodawczyni okoliczności te wyjaśniła szczegółowo w oświadczeniu z dnia 9.01.2014 r. B. S. na początku 2013 r. zrezygnowała z dzierżawy około 5 ha od Agencji Nieruchomości Rolnych zakończyła dzierżawę od osoby fizycznej w N. około 40 ha, ale jednocześnie rozpoczęła inne dzierżawy (vide: oświadczenie z 9.01.2014 r. z załącznikami, w tym umowami dzierżawy).

Wskazane powyżej wady zaskarżonej decyzji organu II instancji i decyzji Wójta Gminy z 19.02.2014 r. dają w ocenie B. S. podstawy do uchylenia wskazanych decyzji.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

W myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Nadto, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że Sąd bierze z urzędu pod uwagę wszelkie naruszenia prawa proceduralnego i materialnego niezależnie od treści podnoszonych w skardze zarzutów, jednakże w zakresie oceny legalności nie może wykraczać poza sprawę, która była lub winna być przedmiotem postępowania przed organami administracji publicznej i której dotyczy zaskarżone rozstrzygnięcie.

Na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c).

Kontrola legalności zaskarżonej decyzji przeprowadzona przez Sąd wykazała, że decyzja ta wydana została z naruszeniem przepisów prawa, co uzasadniało jej uchylenie.

Przedmiotem sprawy wywołanej skargą B. S. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Wójta Gminy P. z dnia [...] r. nr[...], na podstawie której organ pierwszej instancji odmówił ustalenia środowiskowych uwarunkowań na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie budynku inwentarskiego wraz z częścią magazynową na działce nr [...] obręb N., gmina P. Materialnoprawną podstawę wydania powołanych decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2013 r., poz. 1235 ze zm.).

Stosownie do art. 71 ust. 1 cytowanej ustawy, decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia. Uzyskanie wskazanej wyżej decyzji jest wymagane dla planowanych: przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko (art. 71 ust. 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku).

Jak wynika z art. 59 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga realizacja następujących planowanych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko: 1) planowanego przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz 2) planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Stosownie do art. 63 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Zgodnie z art. 63 ust. 4 cytowanej ustawy, w postanowieniu, o którym mowa w ust. 1, organ określa jednocześnie zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko.

Rodzaje przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko określone zostały w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2010 r., nr 213, poz. 1397 ze zm.). W przedmiotowej sprawie, rzecz dotyczy inwestycji polegającej na budowie budynku inwentarskiego w celu chowu [...] oraz [...] w ilości [..] sztuk, wraz z częścią magazynową. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd uznał, że organy obu instancji, prawidłowo przyjęły, że stosownie do treści § 3 ust. 1 pkt 102 ww. rozporządzenia, planowane przedsięwzięcie należy zaliczyć do mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, dla którego realizacji istnieje konieczność uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, po przedłożeniu przez wnioskodawcę raportu o oddziaływaniu inwestycji na środowisko.

Treść koniecznych elementów raportu o oddziaływaniu inwestycji na środowisko, określa art. 66 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku. Zawiera on elementy zarówno opisowe, jak i analityczne, a także wnioski i propozycje.

W tej sprawie, Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska pismem z dnia 30 stycznia 2013 r. wyraził opinię o konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla inwestycji wnioskowanej przez B. S.. Potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania na zdrowie i życie ludzi wyraził także Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w opinii z dnia [...]

Powyższy obowiązek, potwierdził organ pierwszej instancji wydając postanowienie z dnia 11 marca 2013 r., stwierdzające potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania inwestycji na środowisko. Z akt sprawy wynika, że B. S. zrealizowała powołany obowiązek i w ślad za pismem z dnia 5 sierpnia 2013 r., przedłożyła raport o oddziaływaniu na środowisko przedsięwzięcia polegającego na budowie budynku inwentarskiego wraz z częścią magazynową, na działce nr [...] obręb geodezyjny N., gmina P. W związku z wezwaniami Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska wymieniona kilkakrotnie dokonywała uzupełnienia raportu o konieczne dane.

Raport o oddziaływaniu inwestycji na środowisko, jest jednym z najważniejszych elementów postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, mającym ułatwić ustalenie wszystkich potencjalnych zagrożeń związanych z realizacją planowanego przedsięwzięcia.

Zgodnie z treścią art. 3 ust. 1 pkt 8 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, ilekroć w ustawie jest mowa o ocenie oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko – rozumie się przez to postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia, obejmujące w szczególności weryfikację raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, uzyskanie wymaganych ustawą opinii i uzgodnień, zapewnienie możliwości udziału społeczeństwa w postępowaniu. Jak wynika z cytowanego przepisu, rolą organu jest zatem m.in. należyta i wszechstronna ocena, czy raport ten uwzględnia wszystkie ewentualne zagrożenia związane z realizacją konkretnego zamierzenia.

W ocenie Sądu, organy obu instancji wydające decyzje w sprawie zainicjowanej wnioskiem B. S., winny mieć na uwadze postawiony wyżej wymóg merytorycznej oceny raportu oraz uwzględnić stanowisko wynikające z postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z 17 stycznia 2014 r. - uzgadniającego warunki środowiskowe.

Zgodnie z treścią art. 77 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, jeżeli jest przeprowadzana ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ właściwy do wydania tej decyzji:

1. 1) uzgadnia warunki realizacji przedsięwzięcia z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska i, w przypadku gdy przedsięwzięcie jest realizowane na obszarze morskim, z dyrektorem urzędu morskiego;
2. 2) zasięga opinii organu, o którym mowa w art. 78, w przypadku przedsięwzięć wymagających decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1-3 i 10-19.

Z kolei z treści art. 80 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku wynika, że jeżeli była przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, biorąc pod uwagę:

1. 1) wyniki uzgodnień i opinii, o których mowa w art. 77 ust. 1,
2. 2) ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko,
3. 3) wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa,
4. 4) wyniki postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, jeżeli zostało przeprowadzone.

Mając na uwadze powyższe uregulowania, za słuszny należy uznać podnoszony przez skarżącą zarzut niewyjaśnienia przez organy obu instancji dlaczego nie uwzględniają pozytywnych wyników postępowania uzgodnieniowego i opiniowania w postępowaniach przed Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska i Państwowym Powiatowym Inspektorem Sanitarnym. Jak już wcześniej wskazano, Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska postanowieniem z dnia 17 stycznia 2014 r., uzgodnił realizację przedmiotowego przedsięwzięcia jednocześnie określając szczegółowo warunki realizacji tej inwestycji i szczegółowo uzasadniając swoje stanowisko. Organ I instancji w uzasadnieniu decyzji o odmowie ustalenia środowiskowych uwarunkowań tego przedsięwzięcia w ogóle nie odniósł się do treści wspomnianego uzgodnienia, natomiast organ odwoławczy wskazał jedynie, że postanowienie, o którym mowa w art. 77 ust. 3 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, nie ma mocy wiążącej dla organu prowadzącego postępowanie główne w zakresie wyboru właściwego rozstrzygnięcia sprawy.

W świetle art. 77 ust. 1 pkt 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, współdziałanie między regionalnym dyrektorem ochrony środowiska a organem wydającym decyzję środowiskową wymaga uzgodnienia, czyli consensusu co do warunków realizacji konkretnego przedsięwzięcia, którym ostatni z wymienionych organów jest związany w zakresie kwestii środowiskowych i praktycznie decyzję środowiskową kształtuje (por. wyrok NSA z dnia 21 lutego 2012 r., sygn. akt II OSK 2544/11, opubl. w Lex nr 1138181).

Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska, w postanowieniu z dnia 17.01.2014 r. uznał, że biorąc pod uwagę ustalenia dotyczące inwestycji opisane szczegółowo w uzasadnieniu, jak również uwzględniając fakt, że realizacja przedmiotowej inwestycji planowana jest na obszarze już przekształconym, a w związku z tym pozbawionym istotnych wartości przyrodniczych oraz uwzględniając zaproponowane przez inwestora działania mające na celu minimalizację negatywnych skutków realizacji inwestycji dla środowiska oraz warunki nałożone w niniejszym postanowieniu, nie przewiduje się wystąpienia znacząco negatywnych oddziaływań inwestycji na przywołaną formę ochrony przyrody, zarówno traktowanych indywidualnie, jak i w powiązaniu z innymi przedsięwzięciami. Niewielki zasięg oddziaływania przedmiotowej inwestycji na środowisko, w przypadku emisji zanieczyszczeń do powietrza zamknięty w granicach terenu, do którego inwestor posiada tytułu prawny, pozwala wykluczyć możliwość wystąpienia kumulacji oddziaływań inwestycji z innymi przedsięwzięciami realizowanymi lub projektowanymi w jej sąsiedztwie.

Analizując źródła emisji zanieczyszczeń do powietrza atmosferycznego związane z przedmiotową inwestycją, Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska uznał, że spełnione będą wymagania w zakresie ochrony powietrza określone w obowiązujących przepisach prawa. Jednocześnie wskazał na obowiązki nałożone na inwestora celem minimalizacji emisji zanieczyszczeń do powietrza, takie jak np. utrzymanie budynku w czystości oraz zapewnienie odpowiedniej temperatury i wilgotności wewnątrz budynku poprzez sprawny system wentylacji grawitacyjnej, brak ogrzewania budynku, sterowanie procesem chowu zwierząt inwentarskich w zakresie optymalnego doboru pasz pod względem zawartości białka w celu minimalizacji emisji amoniaku do powietrza, automatyczny system zadawania paszy (celem ograniczenia wtórnej emisji pyłów).

Po przeanalizowaniu wpływu projektowanego przedsięwzięcia na środowisko gruntowo-wodne, Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska uznał, że środki techniczno-organizacyjne w zakresie gospodarki wodno-ściekowej zaproponowane przez inwestora, a przedstawione w raporcie oddziaływania na środowisko oraz warunki realizacji inwestycji (w tym zastosowanie stosownych materiałów uszczelniających projektowany zbiornik na gnojowicę przed wyciekami), zapewnią właściwy poziom ochrony środowiska gruntowo-wodnego przed zanieczyszczeniami. Także w tym zakresie na inwestora zostały nałożone liczne obowiązki takie jak: stosowanie zasady racjonalizacji i minimalizacji zużycia wody na potrzeby technologiczne z wykorzystaniem automatycznego systemu pojenia zwierząt (co ograniczy ilość wytworzonej gnojowicy), prowadzenie rejestru zużycia pasz i wody, energii elektrycznej, paliw, wytwarzanej gnojowicy, odpadów i ścieków sanitarnych, zaszczepianie ścian budynku inwentarskiego oraz okresowo zbiornika z gnojowicą - EM (efektywnymi mikroorganizmami) – po zakończeniu każdego cyklu produkcyjnego, gromadzenie gnojowicy w szczelnym zbiorniku pod rusztami pomieszczenia inwentarskiego, którego pojemność powinna być nie mniejsza niż 2484 m3, monitorowanie szczelności projektowanego zbiornika na gnojowicę.

Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska uznał, że przy założeniu, iż przedmiotowa inwestycja zostanie zrealizowana zgodnie z zapisami w raporcie o oddziaływaniu na środowisko oraz w uzupełnieniach do raportu, a także przy dotrzymaniu warunków realizacji przedsięwzięcia nałożonych niniejszym postanowieniem, inwestycja nie będzie naruszać prawa także w zakresie gospodarki odpadami. Ponadto z dokonanych obliczeń wynika, że przy spełnieniu założeń przedstawionych w raporcie, jak również warunków określonych w niniejszym postanowieniu, poziom hałasu na najbliżej zlokalizowanych terenach podlegających ochronie akustycznej nie przekroczy wartości dopuszczalnej.

Organ I instancji całkowicie pomijając argumenty zawarte w opisanym wyżej postanowieniu Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska o uzgodnieniu realizacji omawianego przedsięwzięcia, uznał raport za mało miarodajny i czysto teoretyczny dokument. Odmawiając mu wiarygodności, wskazał, że wbrew twierdzeniom zawartym w raporcie, wpływ inwestycji na tereny sąsiednie skutecznie ogranicza sposób ich zagospodarowania. Nie wskazał jednak na czym konkretnie to ograniczenie ma polegać ani też z czego konkretnie taki wniosek wynika. Zdaniem tego organu raport nie zawiera też określenia, jakie skutki spowoduje inwestycja dla właścicieli działek sąsiednich. Organ nie odnosi się przy tym w żaden sposób do treści raportu np., na karcie 69 (oddziaływanie planowanego przedsięwzięcia na ludzi), 64 czy 65 (gdzie wskazano na brak przekroczeń pyłu zawieszonego poza granicami inwestowanych działek, jak również brak wpływu emitowanych zapachów na mieszkańców).

Zdaniem tego organu brak jest także w raporcie odpowiednio przeprowadzonego wariantowania realizacji inwestycji, jednak nie wskazał jakie wariantowanie jego zdaniem inwestor powinien przedstawić (skoro wariantowanie zawarte w raporcie jest niewłaściwe).

Organ wskazał też na wątpliwości co do założenia, że 70 % wyprodukowanej gnojowicy wykorzystane zostanie do nawożenia pól użytkowanych przez inwestora z uwagi na brak informacji o zawartości azotu mineralnego w glebie, lokalizacji pól przewidzianych do nawożenia gnojowicą (konieczność uwzględnienia odległości od rowów, cieków wodnych), planowanej struktury zasiewów. W jego ocenie mało wiarygodnym dowodem jest też określenie rozprzestrzeniania się zanieczyszczeń powietrza i emisji gazów, które opracowano na podstawie róży wiatrów dla miasta K. ponieważ dla analizowanego przedsięwzięcia wskazane byłoby opracowanie róży wiatrów dla miejscowości N., na podstawie danych ze stacji pomiarowych Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej w D. i U. Odnosząc się do powyższych zarzutów, należy zgodzić się ze skarżącą, że choć organ zobowiązywał inwestora do uzupełnienia operatu o różnego rodzaju informacje, to jednak opisane powyżej dane nie były dotychczas kwestionowane. O ile organ powziął powyższe wątpliwości to miał niewątpliwie możliwość uzyskania uzupełnienia operatu także i o te dane, czego jednak nie uczynił.

Także organ odwoławczy uzasadniając swoje stanowisko nie odniósł się w żaden sposób do argumentacji zawartej w postanowieniu Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia 17 styczna 2014 r. Podnosząc argumenty analogiczne do przedstawionych przez organ I instancji uznał, że wariant inwestycji proponowany przez wnioskodawcę nie zawiera uzasadnienia, ze wskazaniem jego oddziaływania na środowisko i wspomniał o kwestionowanym przez organ I instancji określeniu rozprzestrzeniania się zanieczyszczeń powietrza i emisji gazów na podstawie róży wiatrów dla K. Dodał, że w normalnych warunkach eksploatacji przedsięwzięcia pomimo, że nie przewiduje się występowania ponadnormatywnej uciążliwości dla środowiska i warunków życia ludzi nie można pominąć występowania uciążliwości zapachowej przedsięwzięcia dla okolicznej zabudowy zagrodowej.

Należy więc przewidywać, że uciążliwość ta może stwarzać dyskomfort przebywania ludzi w swoich obejściach, tym bardziej, że w raporcie nie poddano analizie udziału emisji niezorganizowanej zanieczyszczeń powietrza w badanym procesie w całkowitej emisji. Zdaniem organu odwoławczego, obecnie nie stosuje się wentylacji niezorganizowanej poprzez montaż w chlewniach okien uchylnych. Zdaniem tego organu, nierealnym wydaje się założenie, że wentylator w obiekcie będzie pracować tylko 40 godzin w roku. Organ nie przedstawił przy tym na poparcie powyższego stanowiska konkretnych argumentów wobec czego nie sposób ustalić, na jakiej podstawie oparł swoje twierdzenia.

W ocenie Sądu, o ile można zgodzić się z organem odwoławczym, że jego zadaniem jest sprawdzenie przedłożonego przez wnioskodawcę raportu (na jakich przesłankach oparto jego konkluzję, że oddziaływanie inwestycji nie będzie szkodliwe), o tyle nie można zgodzić się z całkowitym pominięciem stanowiska Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska zawartym w postanowieniu o uzgodnieniu realizacji przedsięwzięcia.

Zgodnie z treścią art. 85 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wymaga uzasadnienia. Uzasadnienie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, niezależnie od wymagań wynikających z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, powinno zawierać:

1. - w przypadku gdy została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko:
2. a) informacje o przeprowadzonym postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa oraz o tym, w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę, i w jakim zakresie zostały uwzględnione uwagi i wnioski zgłoszone w związku z udziałem społeczeństwa,
3. b) informacje, w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę i w jakim zakresie zostały uwzględnione:
4. – ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko,
5. – uzgodnienia regionalnego dyrektora ochrony środowiska oraz opinie organu, o którym mowa w art. 78,
6. – wyniki postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, jeżeli zostało przeprowadzone.

Mając na uwadze powyższe należy wskazać, że w niniejszej sprawie doszło do naruszenia zarówno przepisu art. 80 ust. 1 pkt 1 ustawy o ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, jak i art. 85 ust. 2 pkt 1 lit. b tej ustawy a także art. 7, 77 oraz art. 107 § 1 i 3 Kodeksu postępowania administracyjnego.

W art. 107 § 1 i 3 Kodeksu postępowania administracyjnego określone zostały wymogi prawidłowo wydanej decyzji administracyjnej, wśród nich istotne znaczenie ma uzasadnienie decyzji, w którym organ powinien objaśnić tok myślowy prowadzący do zastosowania podstawy materialnoprawnej rozstrzygnięcia. Objaśnienie to będzie trafne jeżeli zawiera prawidłową ocenę stanu faktycznego i prawnego sprawy, w tym zakresie mieści się także obowiązek organu do poddania ocenie raportu o oddziaływaniu inwestycji na środowisko oraz uwzględnienia stanowiska organu uzgadniającego.

Sąd podziela w pełni poglądy prezentowane w wyroku WSA w Łodzi z dnia 18 listopada 2011 r., sygn. akt II SA/Łd 439/11, (opubl. w Lex 1153752), że przesłanki wydania decyzji o odmowie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla planowanego przedsięwzięcia muszą wynikać z konkretnie wskazanych uregulowań prawnych i faktycznych. Odmowa wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach może nastąpić w przypadku wystąpienia sprzeczności planowanego przedsięwzięcia z postanowieniami obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, odmowy uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia przez organ współdziałający czy też sprzeczności z innymi przepisami prawa. Tego rodzaju sprzeczności z innymi przepisami prawa organy obu instancji nie wykazały. Kwestia zgodności zamierzenia inwestycyjnego w sytuacji braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego pozostaje bezsporna. Jeżeli zaś chodzi o kwestię współdziałania organów przy ustaleniu warunków realizacji przedsięwzięcia, to jak słusznie zauważyła skarżąca i o czym była już mowa powyżej, Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska uzgodnił w dniu 17 stycznia 2014 r., w toku postępowania w sprawie wydania decyzji środowiskowej, uwarunkowania realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia.

Motywując decyzję odmowną, Wójt Gminy P. wskazał na protesty mieszkańców wsi Nosalin przeciwko realizacji budynku inwentarskiego z częścią magazynową. Argumentował, że udział społeczeństwa jest kluczowym elementem oceny oddziaływania na środowisko. W ramach udziału społeczeństwa w procedurze oceny przedmiotowego przedsięwzięcia w trakcie rozprawy administracyjnej wpłynęło wiele uwag i wniosków, które miały charakter negatywny. Przy inwestycjach, które negatywnie oddziałują na środowisko, organ wydający decyzje zezwalające na prowadzenie takiej działalności obowiązany jest, kierując się przezornością, podjąć wszelkie możliwe środki zapobiegawcze.

W ocenie Sądu z podniesioną argumentacją nie sposób się zgodzić. Organy administracji publicznej na mocy art. 6 i art. 7 K.p.a. są zobligowane do działania wyłącznie na podstawie przepisów prawa. Powołane wyżej stanowisko organu wykracza poza ramy przesłanek ustawowych warunkujących wydanie decyzji środowiskowej. Wszelkie wątpliwości związane z oceną oddziaływania inwestycji na środowisko i ewentualna potrzeba wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, mogą być rozstrzygane wyłącznie w postępowaniu prowadzonym w oparciu o przepisy ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa oraz ocenach oddziaływania na środowisko, z uwzględnieniem aktów wykonawczych do tej ustawy, jak też innych przepisów prawa uwzględniających uwarunkowania środowiskowe specyficzne dla danego rodzaju inwestycji. Zgodnie z art. 62 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, w ramach omawianej procedury określa się, analizuje oraz ocenia, bezpośredni i pośredni wpływ danego przedsięwzięcia na środowisko oraz zdrowie i warunki życia, dobra materialne, zabytki, wzajemne oddziaływanie między ww. elementami, dostępność do złóż kopalin.

Analizie oraz ocenie poddaje się również możliwość oraz sposoby zapobiegania i zmniejszania negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz wymagany zakres monitoringu (art. 62 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku). Odrębnie ustawodawca traktuje ocenę oddziaływania inwestycji na obszar Natura 2000, która oprócz wskazanych elementów, powinna dodatkowo zawierać jeszcze ocenę skumulowanego oddziaływania przedsięwzięcia z innymi przedsięwzięciami.

Zauważyć należy, że w świetle obowiązujących przepisów prawa sprzeciw społeczeństwa wobec realizacji konkretnej inwestycji nie może być traktowany jako prawo veta, obligujące organ do wydania decyzji negatywnej dla inwestora. Nałożenie na organ środowiskowy obowiązku uwzględnienia przy wydaniu decyzji wyników postępowania z udziałem społeczeństwa to nic innego jak obowiązek poczynienia przez organ wszelkich możliwych ustaleń zmierzających do usunięcia wątpliwości i zastrzeżeń społeczeństwa wobec planowanej inwestycji oraz zapewnienie społeczeństwu możliwości udziału w postępowaniu środowiskowym (por. wyrok WSA w Łodzi z dnia 10 grudnia 2013 r., sygn. akt II SA/Łd 844/13). Celem decyzji środowiskowej jest określenie warunków, przy spełnieniu których inwestycja będzie mogła być zrealizowana. Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia jest zwieńczeniem postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, które służy ocenie na wstępnym etapie wszystkich potencjalnych zagrożeń dla środowiska oraz podjęciu próby wypracowania rozwiązań eliminujących lub maksymalnie minimalizujących negatywne oddziaływania na środowisko, które następnie powinny być wykorzystane na dalszych etapach postępowania administracyjnego (K. Gruszecki. Ustawa o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie..., s. 199).

W aktach sprawy znajduje się dokument przedłożony przez inwestora – raport o oddziaływaniu inwestycji na środowisko, zawierający określenie przedmiotu, celu i zakresu opracowania, kwalifikację przedsięwzięcia i wykorzystane przez jego autorów akty prawne.

Również Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny wydał pozytywną opinię z dnia 16.09.2013.

Powyższe uwagi Sądu, dotyczące działania organu na podstawie przepisów powszechnie obowiązującego prawa, odnoszą się odpowiednio do oceny pozostałych przesłanek wydania decyzji odmownej w sprawie wywołanej wnioskiem B. S. z dnia 15 stycznia 2013 r. Organy obu instancji rozstrzygające w sprawie, zgodnie przyjęły, że ze zgromadzonej w sprawie dokumentacji nie można jednoznacznie wywnioskować, że planowany obiekt nie będzie w żaden sposób negatywnie oddziaływał na środowisko. Stanowisko powyższe jest przedwczesne, bowiem w pierwszej kolejności należało poddać wszechstronnej ocenie cały materiał dowodowy zebrany w sprawie.

Jak wynika z zestawienia przedstawionych w sprawie stanowisk i ocen prawnych organów obu instancji, decyzja Kolegium utrzymująca w mocy decyzję Wójta Gminy P. z dnia 19.02.2014 r. uchyla się od oceny tego rozstrzygnięcia w kontekście wszystkich zarzutów i argumentów odwołania zwłaszcza dotyczących zawartości raportu, a z drugiej strony Kolegium przytacza dodatkowe, niewynikające z decyzji organu pierwszej instancji, powody przemawiające za odmową ustalenia środowiskowych uwarunkowań. W ocenie Sądu, Kolegium uchyliło się od zajęcia stanowiska w kwestiach merytorycznych, a przy tym wskazało, że organ rozstrzygający w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań, nie jest związany stanowiskiem organu uzgadniającego, zajętym na podstawie art. 77 ust. 1 pkt 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, co w jego ocenie uzasadnia brak jakiegokolwiek odniesienia się przez organy do wspomnianego stanowiska.

Dodatkowo zauważyć należy, że przedmiotową inwestycję organ uznał, za tylko potencjalnie mogącą negatywnie oddziaływać na środowisko. Potencjalność ta nie oznacza, że takie oddziaływanie występuje zawsze przy tego rodzaju inwestycjach, jak chów lub hodowla zwierząt w liczbie nie mniejszej niż 60 dużych jednostek przeliczeniowych inwentarza. Nie można także z góry zakładać hipotetycznej możliwości wystąpienia zagrożeń wynikających z funkcjonowania takiej inwestycji jako przesłanki ustawowej do odmowy wydania decyzji środowiskowej dla takiego przedsięwzięcia (wyrok NSA z dnia 23 listopada 2010 r., sygn. akt II OSK 1848/10, Lex nr 787129). Należało zatem sprawdzić rozwiązania jakie zamierza zastosować inwestor, które mają zapewnić bezpieczne funkcjonowanie projektowanego przedsięwzięcia bez szkody dla środowiska naturalnego oraz ludzi.

Dla wykazania, czy istnieje negatywne oddziaływanie w sferze podniesionej przez organy, potrzebne jest wskazanie konkretnych okoliczności, wynikających z realiów danej sprawy, takiemu celowi służy np. określenie strefy oddziaływania inwestycji na tereny sąsiadujące. Brak takiego odniesienia dyskwalifikuje odmowę uzgodnienia środowiskowych uwarunkowań inwestycji. Jeżeli ustalenia raportu zawierają istotne braki i nieprawidłowości w zakresie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, to konieczne jest uprzednie przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w znacznej części (por. wyrok NSA z dnia 20 grudnia 2011 r., sygn. akt II OSK 1985/10).

Powyższego stanowiska nie zmienia okoliczność, że niektóre informacje – chociażby takie jak powierzchnia użytków rolnych przeznaczonych do nawożenia gnojowicą wytworzoną w trakcie eksploatacji niniejszej inwestycji - były nieprecyzyjne i wymagały dodatkowych wyjaśnień. Jeśli chodzi o wspomnianą powierzchnię użytków rolnych, należy wskazać, że wbrew twierdzeniom skarżącej, pytanie postawione przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska było jasne – chodziło w nim o grunty znajdujące się w posiadaniu wnioskodawcy przewidziane do nawożenia gnojowicą wytworzoną na etapie eksploatacji niniejszej inwestycji (pkt 23 wezwania RDOŚ z 29.08.2013 r.).

Nie sposób zatem twierdzić, że skarżąca mogła pytanie błędnie odczytać i przedstawić niepełną informację. Należy jednak zaznaczyć, że ostatecznie informacja taka została przedstawiona. W ocenie Sądu doprecyzowania wymaga także informacja jaka faktycznie będzie obsada zwierząt (w każdym cyku hodowli) w projektowanym budynku. W karcie informacyjnej przedsięwzięcia wskazano bowiem, że będzie to [...] Natomiast w uzupełnieniu do raportu oddziaływania na środowisko (k. 184) wskazano, że jednocześnie w chlewni będą przebywały dwie grupy wiekowe świń, np. prosiak – warchlak, a po dwóch miesiącach warchlak – tucznik. Taki zapis może pozostawiać wątpliwości co do tego jaka faktycznie ilość zwierząt będzie znajdowała się w danym cyklu hodowli, a co z tym wiązane, jakie będzie zapotrzebowanie na wodę i jaka zostanie odprowadzona ilość gnojowicy. Wyjaśnienia wymagać może także, dlaczego przyjmuje się, że planowany zbiornik na gnojowicę o pojemności [...] m3 zabezpieczy magazynowanie gnojowicy na 4 miesiące, skoro przewiduje się, że roczna produkcja gnojowicy wynosi [...] m3 (a zatem nie przekracza pojemności zbiornika).

Nie wiadomo także w jaki sposób zostało wyliczone zużycie wody dla celów hodowli na dobę – na 6 m3 na dobę. Wskazano bowiem, że jest to 1/3 zapotrzebowania na wodę wynikającego z rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 14.01.2002 r. – wynoszącego 48,12 m3 na dobę, jednak trzykrotność 6 m3 nie daje 48,12 m3.

Powyższe wątpliwości, jak również wątpliwości związane z uchybieniami do jakich doszło w trakcie postępowania przed organami I i II instancji, o których była mowa powyżej, powinny zostać wyjaśnione przy ponownym rozpoznaniu sprawy.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił decyzję organu II instancji.

Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy, organ winien wziąć pod uwagę ocenę prawną, jaką Sąd przedstawił w niniejszym orzeczeniu odnośnie działania organu na podstawie obowiązujących przepisów prawa a także odnośnie konieczności rozpatrzenia wszelkich zagrożeń i uciążliwości zamierzonego przedsięwzięcia wobec środowiska z poszanowaniem zasady praworządności oraz dwuinstancyjności postępowania i w oparciu o dowody zebrane w sprawie, z uwzględnieniem szczególnej roli raportu oddziaływania na środowisko jak również z uwzględnieniem stanowiska Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska zawartego w postanowieniu z dnia 17.01.2014 r.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 ww. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 2 ust. 1 i 2, § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 490).