Uzasadnienie
U. K. – obywatel [...], wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Wojewody z dnia [...]r. Nr [...]w przedmiocie zobowiązania tego cudzoziemca do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do dnia [...]r.
W skardze cudzoziemiec nie wskazał adresu do doręczeń w kraju, nie ustanowił również pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce lub pełnomocnika do prowadzenia sprawy.
Zarządzeniem z dnia [...]r. skarżący został zobowiązany do ustanowienia pełnomocnika dla doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce – w terminie 2 miesięcy, pod rygorem odrzucenia skargi Zobowiązanie to zostało doręczone przesyłką pocztową na wskazany w skardze adres w [...]i doręczone skarżącemu w dniu [...]r. W zakreślonym terminie U. K. nie ustanowił pełnomocnika dla doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 299 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) jeżeli strona mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę za granicą nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce, obowiązana jest wraz z wniesieniem skargi ustanowić pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce.
Stosownie do art. 299 § 2 p.p.s.a. w razie niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w § 1 Sąd wzywa stronę aby uzupełniła ten brak w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi
W niniejszej sprawie skarżący, będący obywatelem [...] i przebywający aktualnie na terytorium tego państwa, który wniósł skargę, osobiście i nie ustanowił pełnomocnika do prowadzenia sprawy mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce, został pouczony o treści art. 299 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i wezwany do wskazania pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce – w terminie 2 miesięcy od doręczenia wezwania – pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu [...]r., a więc termin 2 miesięcy zakreślony w zobowiązaniu upłynął z dniem [...]r.
W tym stanie sprawy należało na podstawie art. 299 § 2 p.p.s.a. – odrzucić skargę.