Uzasadnienie
W. W. i A. W., złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...], w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 czerwca 2012r. skarżący uiścili wpis sądowy w wysokości 400 zł.
W. W. i A. W. piśmie z dnia [...] r. (data wpływu), oświadczyli, że cofają skargę w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270) zwanej dalej "p.p.s.a." skarżący może cofnąć skargę, które to cofnięcie wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W myśl art. 161 § 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2).
Wobec cofnięcia skargi przez skarżących i nie znajdując podstaw do uznania tego cofnięcia za niedopuszczalne, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postępowanie sądowe wywołane skargą umorzyć. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.