Uzasadnienie
W dniu 1 października 2008 r. M. C. złożył wniosek na urzędowym formularzu o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia go od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 10 października Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowił odmówić przyznania prawa pomocy ze względu na fakt, iż zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, dalej: p.p.s.a.), nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Skarżący jest więc zwolniony z poznoszenia kosztów sądowych z mocy ustawy.
We wniosku z dnia 24 października 2008 r. Skarżący wniósł o ustanowienie obrońcy prawnego.
Zgodnie z art. 245 § 1 p.p.s.a prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 §3). Art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Ocena sytuacji majątkowej Skarżącego możliwa jest zarówno na podstawie akt sprawy, jak i wniosku Skarżącego z dnia 1 października 2008 r. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że jedynym źródłem dochodu jest renta otrzymywana przez jego małżonkę w wysokości 697,81 zł brutto miesięcznie. Zamieszkuje razem z żoną. Należy ponadto wskazać, że ze względu na trudną sytuację materialną Skarżącemu przyznany został dodatek mieszkaniowy.
Oceniając stan majątkowy Skarżącego, jak i fakt, że korzysta on z pomocy społecznej Sąd stwierdził, że pan M. C. nie jest w stanie ponieść kosztów profesjonalnego pełnomocnika.
Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.