Uzasadnienie
Państwo H. i M. R. w dniu [...] r. zawarli z Gminą Miasto [...] umowę najmu nr [...] lokalu mieszkalnego nr [...] położonego w budynku przy ulicy [...].
Na podstawie wskazanej umowy skarżący otrzymali do używania, na czas nieokreślony, lokal wchodzący w skład zasobu mieszkaniowego Gminy Miasto [...], z przeznaczeniem do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych.
W dniu [...]r. Państwo R. skierowali do Zarządu Budynków i Lokali Komunalnych "[...]" w [...] wniosek o sprzedaż zajmowanego przez nich lokalu mieszkalnego, który ponowili w dniu [...] r. Wniosek z [...] r. wraz z kompletem wymaganych dokumentów został w dniu [...] r. złożony w Dziale [...] Urzędu Miejskiego w [...].
W dacie zgłoszenia drugiego wniosku z [...] r. zasady sprzedaży lokali stanowiących własność Gminy Miasto [...] regulowała Uchwała NR [...] Rady Miasta z dnia [...]r. Zgodnie z § 10 pkt 5 załącznika do ww. Uchwały wyłączeniu ze sprzedaży podlegają lokale mieszkalne położone w szkołach, żłobkach, przedszkolach i innych obiektach niemieszkalnych, zaś w punkcie 7 (§ 10) załącznika do Uchwały wymienione zostały nazwy ulic i numery budynków, w których lokale mieszkalne nie podlegają sprzedaży.
W dniu [....] r. została podjęta Uchwała Rady Miasta Nr [...] zmieniająca uchwałę w sprawie sprzedaży lokali mieszkalnych, użytkowych i garaży stanowiących własność Gminy Miasto w ten sposób, że zmieniono brzmienie § 10 pkt 7 załącznika do Uchwały Nr [...] Rady Miasta z dnia [...] r. poprzez dodanie ulicy [...].
Pełnomocnik H. i M. R. pismem z dnia [...] r. wezwał Radę Miasta do zaprzestania naruszenia prawa polegającego na podjęciu Uchwały Nr [...] z dnia [....] w sprawie sprzedaży lokali mieszkalnych, użytkowych i garaży poprzez jej uchylenie
Powyższą uchwałę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie zaskarżyli H. i M. R. wnosząc o jej uchylenie.
W skardze z dnia [...] r. pełnomocnik skarżących podał, że warunkiem zawarcia przez strony umowy najmu lokalu mieszkalnego położonego przy ul. [...] w [...] było dokonanie spłaty zadłużenia tego lokalu w kwocie ponad [...] zł oraz przeniesienie na dotychczasowego najemcę spółdzielczego własnościowego prawa do innego lokalu.
Nadto skarżący wskazali, że w ramach nałożonych na nich obowiązków przez Gminę Miasto przeprowadzili generalny remont budynku, dokonali na własny koszt ulepszeń, co w znaczny sposób zwiększyło wartość mieszkania.
Dodatkowo pełnomocnik skarżących podniósł, że podjęcie przez Radę Miasta Uchwały Nr [...] stanowi negatywną przesłankę rozpoznania wniosku Państwa R. o wykup zajmowanego lokalu i tym samym zostały naruszone prawa podmiotowe skarżących wynikające oraz normy zawarte w art. 3 kodeksu cywilnego i w art. 7 kodeksu postępowania administracyjnego.
W ocenie skarżących, w niniejszej sprawie, zaistniała okoliczność działania prawa wstecz i nastąpiło rażące naruszenie zasady równego traktowania podmiotów, z którymi Gmina zawarła stosunki zobowiązaniowe.
W odpowiedzi na skargę z dnia [...] r. organ wniósł o jej odrzucenie.
W uzasadnieniu, organ podniósł, że gospodarowanie przez gminę mieniem stanowiącym jej własność, a zwłaszcza decydowanie o przeznaczeniu poszczególnych jego składników do sprzedaży, nie należy do spraw z zakresu administracji publicznej, zatem podjęta Uchwała Nr [...] Rady Miasta z dnia [...] r. nie może być zaskarżona w trybie art. 101 ust. 1 Ustawy o samorządzie gminnym.
Pełnomocnik skarżących w piśmie procesowym z dnia [...] r. odpowiadając na pismo organu z dnia [...] r. (odpowiedź na skargę) podtrzymał żądania zgłoszone w skardze i dodatkowo wywiódł, że decydowanie, czy nieruchomość ma nadal pozostać własnością gminy, czy też podlega sprzedaży ma w sobie cechy administrowania mieniem komunalnym regulowanym nie tylko przepisami cywilnoprawnymi, ale również administracyjno-prawnymi zawartymi w ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:
W myśl art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DzU. Nr 153, poz. 1270) sądy administracyjne orzekają w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej, a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.
Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (D U. z 1996 r. Nr 13, poz. 74 ze zm) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego.
Rozpoznając niniejszą sprawę, Sąd w pierwszej kolejności rozważył, czy uchwała organu gminy w przedmiocie wyłączenia ze sprzedaży określonej nieruchomości będącej własnością gminy, jest sprawą z zakresu administracji publicznej.
Sąd ocenił, odmiennie niż organ w odpowiedzi na skargę, że niniejsza sprawa mieści się w granicach pojęcia "sprawy z zakresu administracji publicznej", bowiem zaskarżona uchwała jest działaniem gminy o charakterze administrującym mieniem komunalnym, podjętym w ramach gospodarowania nieruchomościami stanowiącymi gminny zasób nieruchomości.
Za szerokim rozumieniem pojęcia "sprawa z zakresu administracji publicznej" opowiedział się również Trybunał Konstytucyjny w uchwale z dnia 14 września 1994 r. W 10/04 (OTK 1994, cz. II, poz. 44 i 46) wskazując w uzasadnieniu, że działalność gmin w odniesieniu do mienia komunalnego nie opiera się wyłącznie na przepisach prawa cywilnego, lecz również na przepisach prawa samorządowego.
Reasumując, Sąd uznał, dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej do zaskarżenia Uchwały Rady Miasta z dnia [...] r. rozstrzygającej o wyłączeniu ze sprzedaży lokalu mieszkalnego położonego w budynku przy ulicy [...] w [...] będącego własnością gminy.
Co do merytorycznej oceny zasadności skargi, Sąd nie znalazł podstaw do uznania, że zaskarżona uchwała narusza interes prawny skarżących i została podjęta z naruszeniem prawa.
Rada Miasta na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. a ustawy 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym zadecydowała w formie uchwały o wyłączeniu ze sprzedaży lokalu mieszkalnego zajmowanego przez skarżących na podstawie umowy najmu z Gminą.
Powołany wyżej przepis stanowi, że do wyłącznej właściwości rady gminy należy podejmowanie uchwał w sprawach majątkowych gminy, przekraczających zakres zwykłego zarządu dotyczących określenia zasad nabycia, zbycia i obciążania nieruchomości gruntowych oraz ich wydzierżawiania lub najmu na okres dłuższy niż trzy lata, o ile ustawy szczególne nie stanowią inaczej; do czasu określenia zasad wójt może dokonywać tych czynności wyłącznie za zgodą rady gminy.
Gmina jako właściciel mienia komunalnego, w ramach uprawnień właścicielskich, ma prawo decydować o sposobie wykorzystania poszczególnych składników majątkowych i określać w drodze uchwały rady gminy o przeznaczeniu określonych nieruchomości do sprzedaży, czy też nie.
Wykonując uprawnienia właścicielskie gmina ma prawo, w każdym czasie, podjąć uchwałę we wskazanym wyżej zakresie, stąd też Sąd nie podziela stanowiska pełnomocnika skarżących, że zaskarżona uchwała została podjęta na skutek rozpatrzenia wniosku Państwa R. o wykup lokalu mieszkalnego i "zaistniała okoliczność działania prawa wstecz", żaden bowiem przepis prawa nie zakazuje podejmowania uchwał przez Radę Gminy w przedmiocie wyłączenia ze sprzedaży mienia komunalnego, które muszą być podjęte przed wniesieniem przez zainteresowanych wniosku o wykupienie zajmowanego lokalu.
Pozostałe zarzuty podniesione w skardze dotyczące nakładów na nieruchomość i spłaty zadłużenia nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie.
W tym stanie rzecz, Sąd uznał, że zaskarżona uchwała jest zgodna z prawem i na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł o oddaleniu skargi.