Uzasadnienie
R. B. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie pismo Wojewody z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy ponownego rozpatrzenia skarg i wniosków składanych do tego organu pismami z dnia [...]
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej odrzucenie.
Organ wyjaśnił, iż pismem z dnia [...] r. udzielił skarżącemu odpowiedź na złożoną przez niego skargę z dnia [...] r. w sprawie sposobu załatwienia pisma skarżącego z dnia [...] r. zawierającego wniosek o uchylenie przez Wojewodę decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] r. oraz ponownego rozpatrzenia skarg i wniosków składanych do Wojewody na działalność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego.
Organ powołując się na stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wywiódł, że w postępowaniu skargowym uregulowanym w dziale VIII K.p.a., które jest jednoinstancyjnym postępowaniem uproszczonym, nie rozstrzyga się konkretnej sprawy administracyjnej, a w konsekwencji nie kończy się ono wydaniem decyzji administracyjnej w rozumieniu art. 104 K.p.a., ale czynnością materialno-techniczną. Stosownie do art. 237 § 3 K.p.a. o sposobie załatwienia skargi zawiadamia się skarżącego. Nie służy na nie skarga do sądu administracyjnego, nie jest ono także innym, niż decyzje i postanowienia, aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności. W tym zakresie Sąd bada przede wszystkim dopuszczalność skargi, to znaczy, czy skarg dotyczy przedmiotu objętego właściwością sądu administracyjnego. Właściwość sądu administracyjnego określa przepis art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.), który stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrole działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.
Nadto granice kognicji rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych sprecyzowane zostały w przepisach art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4i5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) dalej jako "P.p.s.a.", jak również wynikają ze szczególnych przepisów zawartych w innych aktach prawnych.
Zgodnie z treścią art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996 i 1579), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
- 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
§ 3. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
W ocenie Sądu pismo Wojewody z dnia [...] r. będące przedmiotem skargi wydane zostało w konsekwencji wymiany korespondencji ze skarżącym i stanowi ono odpowiedź na składane przez R. B. do organu skargi w sprawie sposobu załatwienia jego pisma zawierającego wniosek o uchylenie decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...]r. oraz skargi i wnioski na działalność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego.
Wskazać w tym miejscu należy na uregulowania Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące skarg wnoszonych przez obywateli, tzw. skarg powszechnych zawarte w Dziale VIII "Skargi i wnioski" ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) dalej jako "K.p.a." Zgodnie z art. 227 K.p.a. przedmiotem takich skarg może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw.
Z kolei według art. 237 § 3 K.p.a. o sposobie załatwienia skargi zawiadamia się skarżącego, przy czym elementy składowe tego zawiadomienia określa art. 238 § 1 K.p.a., tzn. powinno o no zawierać oznaczenie organu od którego pochodzi, wskazanie w jaki sposób skarga została załatwiona oraz podpis z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego osoby upoważnionej do załatwiania skarg, przy czym zawiadomienie o odmownym załatwieniu skargi powinno zawierać ponadto uzasadnienie faktyczne i prawne. Zawiadomienie o załatwieniu skargi nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, może być natomiast podstawa nowej skargi w trybie skarg i wniosków (por. M. Jaśkowska w: M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wydawnictwo Wolters Kluwer, wydanie 3, Warszawa 2009 oraz powołane tam orzecznictwo, str. 925). Jak słusznie zauważył organ w odpowiedzi na skargę, powołując w tym zakresie pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, że w postępowaniu skargowym uregulowanym w dziale VIII K.p.a., które jest jednoinstancyjnym postępowaniem uproszczonym, nie rozstrzyga się konkretnej sprawy administracyjnej, a w konsekwencji nie kończy się ono wydaniem decyzji administracyjnej w rozumieniu art. 104 K.p.a., ale czynnością materialno-techniczną.
Stosownie do art. 237 § 3 K.p.a. o sposobie załatwienia skargi zawiadamia się skarżącego. Nie służy na nie skarga do sądu administracyjnego, nie jest ono także innym, niż decyzje i postanowienia, aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy, w ocenie Sądu, zaskarżone przez R. B. pismo Wojewody z dnia [...]r. stanowiło akt, o jakim mowa w art. 237 § 3 w związku z art. 238 § 1 K.p.a, czyli zawiadomienie o sposobie załatwienia przez organ ww. skarg.
W tych okolicznościach skargę R. B. należało odrzucić jako niedopuszczalną, o czym orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w związku z art. 58 § 3 P.p.s.a