Uzasadnienie
S. S., R. S., A. F., A. P., A. W., A. M., A. Z., D. J., D. S., E. P., G. K., I. S., J. Z., K. P., K. S., L. P., L. P., M. K., M. K., M. M., M. P. , M. Z., N. B., P. S., P. G., R. P., R. Z., R. F., R. W., W. S. (dalej: "skarżący") pismem z dnia 20 marca 2023 r., uzupełnionym pismami z dnia 4 kwietnia 2023 r. i z dnia 25 kwietnia 2023 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na postanowienie Prezydenta Miasta z dnia [...] października 2016 r., nr [...], w przedmiocie pozytywnego zaopiniowania projektu podziału działki.
W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259) zwanej dalej: "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).
Z kolei przesłanki odrzucenia skargi określa art. 58 § 1 p.p.s.a., który w punkcie 6 stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż określone w pkt 1-5a tego przepisu. Brak wyczerpania środków zaskarżenia stanowi inną przyczynę, o której mowa w art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. i skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 25 września 2007 r., sygn. akt II GSK 136/07 - LEX nr 374841).
Stosownie do art. 16 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r., poz. 775 ze zm.) - dalej "k.p.a." decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji, są ostateczne. Uchylenie lub zmiana takich decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie lub w ustawach szczególnych.
W przedmiotowej sprawie skarżący wystąpili ze skargą na postanowienie Prezydenta Miasta z dnia [...] października 2016 r., nr [...], w przedmiocie pozytywnego zaopiniowania projektu podziału działki. Prezydent Miasta działał w niniejszej sprawie jako organ pierwszej instancji, stąd też od wydanej decyzji przysługiwało stronie postępowania prawo wniesienia odwołania. Jak wynika z lektury pouczenia do zaskarżonego postanowienia prawidłowo organ I instancji wskazał właściwy organ odwoławczy i termin do złożenia środka zaskarżenia.
Z przedstawionych wyżej przepisów prawa wynika, że sądy administracyjne rozpatrują wyłącznie skargi na ostateczne decyzje organów administracji po wyczerpaniu toku instancji, natomiast nie zastępują organów administracji w wydawaniu rozstrzygnięć należących do ich właściwości. Postępowanie sądowadministracyjne nie może zastępować postępowania administracyjnego. Intencją ustawodawcy było bowiem, aby sądy administracyjne kontrolowały decyzje administracyjne, które stały się decyzjami ostatecznymi, ale po wyczerpaniu toku instancji.
Skarga do sądu administracyjnego nie może być środkiem konkurencyjnym dla środków odwoławczych przysługujących podmiotowi uznanemu za stronę w postępowaniu administracyjnym przed właściwym organem odwoławczym. W badanej sprawie skargę wniesiono bez uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia przysługujących w toku instancji.
W tym stanie rzeczy należało uznać, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.