Uzasadnienie
Pismem z dnia [...]r. znak [...] skierowanym Społecznego Komitetu Obrony Publicznej Szkoły Podstawowej, Wojewoda poinformował, że nie znalazł podstaw do stwierdzenia nieważności uchwały Nr [...] Rady Gminy z dnia [...]r. w sprawie likwidacji Szkoły Podstawowej, czego adresaci pisma domagali się w skierowanym do Wojewody piśmie z dnia [...]r.
Społeczny Komitet Obrony Publicznej Szkoły Podstawowej oraz Rada Rodziców Szkoły Podstawowej, reprezentowani przez E. A. wnieśli skargę Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższe pismo Wojewody, określając je jako "skarga na decyzję Wojewody z dnia [...]r. w związku z bezprawnym łamaniem praw obywatelskich, administracyjnych przez działanie Rady Gminy Kuratora Oświaty oraz Wojewody ".
W uzasadnieniu skargi skarżący wskazali, że "przy likwidacji szkoły doszło do złamania zasad współżycia społecznego, dobra dziewięćdziesięciorga dzieci i ich rodziców, prawa administracyjnego oraz dobra nauczycieli i Rady Rodziców". Ponadto Rada Gminy chce sprzedać budynek zajmowany przez szkołę.
Wojewoda odpowiadając na skargę wniósł o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) - zwanej dalej P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 1) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 2) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- 3) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 4) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 -4.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Niniejsza skarga dotyczy pisma Wojewody z dnia [...]r. informującego, iż Wojewoda nie znalazł podstaw do stwierdzenia nieważności uchwały Rady Gminy z dnia [...], czego domagały się w swym piśmie z dnia [...]r. Społeczny Komitet Obrony Publicznej Szkoły Podstawowej oraz Rada Rodziców.
Jednakże wbrew twierdzeniom skarżących pismo to nie jest decyzją administracyjną postanowieniem, czy też innym aktem lub czynnością organu administracji publicznej wymienionym w art. 3 § 2 P.p.s.a. Pismo to pełni funkcję informacyjną. Warunki, jakie powinna spełniać decyzja administracyjna odpowiednio reguluje art. 107 § 1-3 kodeksu postępowania administracyjnego. Na pismo informacyjne organu skarga do Sądu nie przysługuje.
Stwierdzenie przez wojewodę, jako organ nadzoru o nieważności uchwały organu samorządowego jest suwerennym działaniem wojewody podejmowanym z urzędu. Wszelkie wnioski zewnętrzne w tym zakresie stanowić mogą jedynie sygnalizację. Przepisy ustaw regulujących działanie organów samorządów różnych szczebli, ani też ustawa z dnia 5 czerwca 1998 r. o administracji rządowej w województwie (Dz. U. z 2001 r. Nr 80 poz. 872 ze zm.) określająca zadania i kompetencje wojewody, nie przewidują wydawania przez wojewodę decyzji administracyjnej w tych sprawach, w tym decyzji o odmowie uchylenia aktu (uchwały) organu samorządowego.
Sprawa będąca przedmiotem skargi nie należy do kategorii spraw z zakresu administracji publicznej wymienionych w art. 3 § 2 P.p.s.a. i nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Dlatego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.