Uzasadnienie
Ł. Ć., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z dnia 26 marca 2015 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia G. pozwolenia na budowę elektrowni wiatrowej nr WK7, będącej częścią Farmy Wiatrowej W., na działce nr [...] obręb B. gmina D. W dniu 31 marca 2015 r. skarżący uiścił należny wpis w kwocie 500 zł.
W piśmie z dnia 22 września 2015 r. Ł. Ć. oświadczył, że cofa skargę i wniósł o umorzenie postepowania sądowoadministracyjnego zainicjowanego skargą oraz o zwrot całego wpisu. Skarżący wyjaśnili, że po dokonaniu ponownej analizy prawnej doszedł do wniosku, że decyzja, zarówno pod względem formalnym jak i merytorycznym, wydana została w zgodzie z obowiązującymi przepisami prawa.
Na rozprawie w dniu 24 września 2015 r. skarżący podtrzymał swoje oświadczenie o cofnięciu skargi i poinformował o wypowiedzeniu pełnomocnictwa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., jeżeli strona skarżąca skutecznie cofnęła skargę, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania.
W rozpatrywanej sprawie skarżący pismem z dnia 22 września 2015 r. cofnął skargę na decyzję Wojewody, a dokonana przez skarżącego czynność procesowa nie budzi wątpliwości i brak jest podstaw do uznania tego cofnięcia za niedopuszczalne. Wobec tego cofnięcie skargi jest dla Sądu wiążące.
Uznając cofnięcie skargi za dopuszczalne należało zatem umorzyć postępowanie sądowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.