Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] Stowarzyszenie [...], reprezentowane przez pełnomocnika adwokat D.M., wniosło skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Sianowie z dnia 31 sierpnia 2011 r., nr XII/98/11w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Sianów dla obszaru położonego w obrębach ewidencyjnych Skibno i Sucha Koszalińska.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie ewentualnie odrzucenie. Uzasadniając wniosek o odrzucenie skargi, organ wskazał, iż skarga została wniesiona w imieniu samego Stowarzyszenia [...], a nie w imieniu grupy mieszkańców.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270) zwaną dalej P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zgodnie natomiast z brzmieniem art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym "Każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego". Warunkiem zatem wniesienia do sądu administracyjnego skargi na uchwałę organu gminy jest jej poprzedzenie wezwaniem organu gminy, który wydał kwestionowaną uchwałę, do usunięcia naruszenia. Dopiero bezskuteczność takiego wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia umożliwia zaskarżenie uchwały do sądu administracyjnego.
W przedmiotowej sprawie powyższy warunek uprzedniego wezwania do usunięcia naruszenia nie został spełniony. Skarżący, którym w niniejszej sprawie jest Stowarzyszenie [...], w imieniu którego skargę do Sądu złożył pełnomocnik nie poprzedziło skargi uprzednim wezwaniem Rady Miejskiej do usunięcia naruszenia jego interesu prawnego lub uprawnienia. Z analizy załączonych akt sprawy, wynika bowiem, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało wniesione przez Stowarzyszenie działające w imieniu grupy mieszkańców gminy.
Z akt sprawy nie wynika również, by Stowarzyszenie posiadało własny interes prawny do wniesienia skargi na przedmiotową uchwałę wywodzony z faktu bycia właścicielem bądź użytkownikiem wieczystym nieruchomości objętych regulacjami planu.
W sytuacji, gdy skargę na uchwałę rady gminy składa podmiot, który nie powołuje się na własny interes prawny lub uprawnienie, ani nie działa w imieniu grupy mieszkańców, którzy wyrazili na to zgodę, a jedynie powołuje się na naruszenie przez uchwałę abstrakcyjnie pojętego dobra ogółu należy uznać, że skarga taka jest oczywiście bezzasadna jako niedopuszczalna (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 maja 2008 r., sygn. akt I OZ 318/08). Przy czym należy zważyć, że skarżące Stowarzyszenie nie wywodzi, by podstawą jego działania w niniejszej sprawie był art. 101 ust. 2a usg tj. w interesie mieszkańców gminy w oparciu o pisemną zgodę poszczególnych mieszkańców.
W świetle powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.