Uzasadnienie
M. N. i I. T. tworzące spółkę cywilną [...] wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] oddalające wniosek skarżących o ustalenie, że aktualizacja opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste nieruchomości Skarbu Państwa położonej w K. (dz. [...] i [...]) w wysokości zaproponowanej przez Starostę K. jest nieuzasadniona.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej wskazując, że w zaskarżonym orzeczeniu znajduje się pouczenie o przysługującym sprzeciwie, co jest równoznaczne z żądaniem przekazania sprawy do sądu powszechnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3).
Przedmiotem skargi jest orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. oddalające wniosek skarżących o ustalenie, że aktualizacja opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego w zaproponowanej przez organ wysokości była nieuzasadniona.
Postępowanie dotyczące aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego reguluje ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.). W myśl art. 78 ust. 1 tej ustawy, właściwy organ zamierzający zaktualizować opłatę roczną z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej powinien wypowiedzieć na piśmie dotychczasową wysokość opłaty do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego, przesyłając jednocześnie ofertę przyjęcia jej nowej wysokości. Wypowiedzenie obowiązującej opłaty rocznej jest jednostronną czynnością prawną, a do doręczenia tego wypowiedzenia stosuje się przepisy k.p.a.
Użytkownik wieczysty może, w terminie 30 dni od dnia doręczenia wypowiedzenia, złożyć do samorządowego kolegium odwoławczego właściwego ze względu na miejsce położenia nieruchomości wniosek o ustalenie, że aktualizacja opłaty rocznej jest nieuzasadniona albo jest uzasadniona w innej wysokości (art. 78 ust. 2 powołanej ustawy). Złożenie wniosku nie zwalnia z obowiązku uiszczenia opłaty w dotychczasowej wysokości (art. 78 ust. 4). Kolegium wyznacza niezwłocznie termin pierwszej rozprawy, doręczając właściwemu organowi (właścicielowi gruntu) odpis wniosku. Jeżeli przed kolegium nie doszło do ugody, organ ten wydaje orzeczenie o oddaleniu wniosku lub o ustaleniu nowej wysokości opłaty. Od orzeczenia kolegium odwołanie nie przysługuje. Jednakże użytkownik wieczysty lub właściwy organ mogą wnieść sprzeciw w terminie 14 dni do od dnia doręczenia orzeczenia. Wniesienie sprzeciwu jest równoznaczne z żądaniem przekazania sprawy do sądu powszechnego, a orzeczenie kolegium traci moc (art. 80 ust. 1 i 2 ustawy). Wniosek o ustalenie, że aktualizacja opłaty rocznej jest nieuzasadniona albo jest uzasadniona w innej wysokości zastępuje pozew.
Zatem sprawy dotyczące ustalenia nowej wysokości opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nie należą do właściwości sądu administracyjnego, ale sądu powszechnego.
Reasumując należy stwierdzić, że sprawa objęta skargą nie należy do katalogu spraw wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., a właściwości sądu administracyjnego nie przewidują przepisy szczególne dotyczące aktualizacji opłat rocznych z tytułu użytkowania wieczystego.
Z tej przyczyny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., skargę na orzeczenie oddalające wniosek o ustalenie, że aktualizacja opłaty rocznej w zaproponowanej wysokości była nieuzasadniona, jako nie podlegającą kognicji sądu administracyjnego należało odrzucić.